Abrir el menú principal

Bettino Craxi

políticu italianu (1934–2000)

Benedetto "Bettino" Craxi (Milán, 24 de febreru de 1934 - Hammamet, Tunicia, 19 de xineru de 2000) foi un políticu italianu y unu de los máximos esponentes del Partíu Socialista Italianu (PSI). Foi Primer Ministru d'Italia de 1983 a 1987 na primer etapa del pentapartito italianu.

Bettino Craxi
Bettino Craxi Congresso.jpeg
Emblem of Italy.svg
diputáu de la República Italiana


European Parliament logo.svg
eurodiputáu

17 xunetu 1979 - 4 agostu 1983
Distritu: Italia
Eleiciones: Eleiciones al Parllamentu Européu de 1979
45. Presidente del Conseyu de Ministros d'Italia

4 agostu 1983 - 1 agostu 1986
Amintore Fanfani - Bettino Craxi
Finance Minister of Italy Traducir

13 xunetu 1984 - 30 xunetu 1984
Presidente del Conseyu de Ministros d'Italia

1 agostu 1986 - 17 abril 1987
Bettino Craxi - Amintore Fanfani
European Parliament logo.svg
eurodiputáu

25 xunetu 1989 - 30 abril 1992
Distritu: Italia
Eleiciones: Eleiciones al Parllamentu Européu de 1989
Vida
Nacimientu Milán24  de febreru de 1934
Nacionalidá Bandera d'Italia Reinu d'Italia  (24 febreru 1934 -  18 xunu 1946)
Bandera d'Italia Italia  (18 xunu 1946 -  19 xineru 2000)
Fallecimientu

Hammamet Traducir19  de xineru de 2000

(65 años)
Causa de la muerte Diabetes
Familia
Pareyes Sandra Milo
Fíos/es
Estudios
Estudios Universidad de Milán Traducir
Universidá d'Urbino
Llingües Italianu
Oficiu
Oficiu políticu
Trayeutoria
Años Equipu PX PT
Llugares de trabayu Estrasburgu, Bruxeles y Roma
Premios
Influyencies Sai Baba de Shirdi Traducir
Creencies
Relixón Ilesia Católica
Partíu políticu Partíu Socialista Italianu
Bettino Craxi Signature.svg
Cambiar los datos en Wikidata

Carrera políticaEditar

Permaneció mientres la mayor parte de la so vida na PSI, onde xubió bien rápido. En 1968 foi escoyíu diputáu y darréu foi nomáu vicesecretariu nacional.

En 1976, en plena crisis interna de la PSI, ye escoyíu secretariu xeneral en sustitución de Francesco de Martino. Empecipia asina la so perllarga etapa al mandu de los socialistes italianos, magar ser consideráu un "secretariu de transición" pola vieya guardia socialista.

En 1983 ye escoyíu Primer Ministru col sofitu del pentapartito formáu pol PSI, la Democracia Cristiana, el Partíu Socialista Democráticu Italianu (PSDI), el Partíu Republicanu Italianu (PRI) y el Partíu Lliberal Italianu (PLI). Ente los sos principales polítiques destacaron la firma d'un nuevu concordatu cola Santa Sede en 1984, la entrada d'Italia nel G7 y una nueva política d'impuestos.

Entrín y non, la corriente de Craxi apoderaba dafechu na PSI, salvu pola corriente más izquierdista dirixida por Riccardo Lombardi, qu'acusaba a Craxi de derechiega. Esta dominación cuasi absoluta dexó a Craxi llevar a la PSI a les sos posiciones moderaes dientro de la socialdemocracia.

La so cayida llegó en 1992 mientres el procesu xudicial llamáu Manos Llimpies, qu'intentó acabar cola corrupción imperante na política italiana. Craxi, señaláu ente los corruptos, tuvo que dimitir del so cargu nuna PSI que nun tardaría en sumir.

Craxi colar a Tunicia fuxendo de la xusticia italiana, y morrió nel añu 2000 na ciudá de Hammamet.

Unitá SocialistaEditar

En 1989, cola cayida del muriu de Berlín y la consiguiente crisis nel Partíu Comunista Italianu (PCI), Craxi propón la unión de too el socialismu nuna bandera común. Proponía la unión de la PSI, el PSDI y un PCI qu'abandonaba progresivamente el comunismu. Asina se buscaba crear una única fuercia socialista.

Por culpa de la recesión económica y, sobremanera pola crisis de corrupción de la década de 1990 n'Italia la idea nun llegó nunca a realizase, anque dexó l'acercamientu de posiciones ente los políticos. Asina, munchos d'ellos terminaron en Demócrates d'Izquierda, partíu herederu de los comunistes.

Enllaces esternosEditar


Predecesor:
Francesco de Martino
Secretariu xeneral del Partíu Socialista Italianu
1976-1993
Socesor:
Giorgio Benvenuto
Predecesor:
Amintore Fanfani
 
Presidente del Conseyu de Ministros d'Italia

1983-1987
Socesor:
Amintore Fanfani