La cítula ye un instrumentu de cuerda perteneciente a la familia de los instrumentos de cuerda pulsiada.

Cítula.
Músicu caleyeru tocando una bandura, tipu de cítula ucraniana.

Tamién se denomina asina a un antiguu instrumentu de cuerdes metáliques puntiaes, afinaes d'a pares (como'l llaúd) pero cola parte posterior plana como la guitarra; ello ye que'l nome guitarra provien de cítula. Un nome más antiguu ye l'italianu cítole, a pesar de que'l poeta británicu Dante Gabriel Rossetti nel so poema "La Doncella Bonaventurada"[1][2] infier que son instrumentos distintos. Otra designación inglesa como gittern aparentemente nun se refier a la cítula, sinón que ye un antiguu nome inglés de la guitarra (o otru instrumentu bien paecíu).

Si la pallabra aramea qath‧róhs ta rellacionada cola voz griega kithá‧ra (instrumentu de cuerdes), de la que se deriva, ente otres varies, la pallabra española “cítula”, esta ye una treslliteración que s'avera a la espresión orixinal. El qath‧róhs yera unu de los instrumentos de la orquesta de Nabucodonosor.[3] (Daniel 3:5, 7, 10, 15)

La cítula tamién ye un instrumentu de cuerda que se sostién sobre les rodíes, nuna mesa y que se puntea. Delles cuerdes pueden ser triaes (como na guitarra actual) y otres tienen altor fixu y son usaes p'acompañamientu. Ye un instrumentu folclóricu de la Europa Central. El nome d'esti instrumentu nun se debe confundir col del sitâr, con un llargu mástil y un númberu variable de cuerdes que pertenez a un grupu distintu, el de los llaúdes.

Modernamente tien forma trapezoidal y el númberu de les sos cuerdes varia de 20 a 30 y execútase con escayu o plectro. Ye d'un tamañu cimeru al violín, anque esisten diversos tamaños. Como datu interesáu cabo apuntar qu'esti instrumentu foi dau a conocer en Venezuela por distintos fabricantes, solo como instrumentu d'aprendizaxe musical, recibiendo'l nome comercial de Arpa Viaxera, términu atribuyíu al músicu y compositor venezolanu Hugo Blanco quien la comercializó con esi nome.

Yuri Landman creó la Moodswinger, una cítula llétrica resonante de 12 cuerdes con un tercer ponte. Per otra parte, la tema fílmico de El tercer home, compuestu ya interpretáu por Anton Karas, ye una de les composiciones escrites orixinalmente pa cítula más famoses de tolos tiempos.

Ver tamiénEditar

ReferenciesEditar

  1. Rossetti, Dante Gabriel (23 de xineru de 2009). «doncella bonaventurada-dante.html "La Doncella Bonaventurada" (Dante Gabriel Rossetti)». Consultáu'l 27 de mayu de 2013.
  2. Rossetti, Dante Gabriel (27 de febreru de 2008). «The Blessed Damozel» (inglés). The Victorian Web. Consultáu'l 27 de mayu de 2013.
  3. Comprendoria pa entender les Escritures, volume I.
  • Bonanni, Filippo: Antique Musical Instruments and their Players, Dover Publications reprint of the 1723 work, Gabinetto armonico with supplementary explanatory material. New York: Dover Publications, 1964.
  • Comotti, Giovanni: Music in Greek and Roman Culture. Baltimore: Johns Hopkins, 1989.
  • Grout, Donald J. & Palisca, Claude V.: A History of Western Music. New York: W. W. Norton, 1996.

Enllaces esternosEditar