Charles Woodcock

Charles Burger Woodcock, nomáu Freiherr Woodcock-Savage, más tarde Charles Woodcock-Savage (1 de mayu de 185026 de xunu de 1923), de Nueva York, consiguió fama como l'amante del rei Carlos I de Wurtemberg, delles décades mayor qu'él.

Charles WoodcockPicto infobox character.png
Queen Olga, two ladies-in-waiting and a reader, probably Charles Woodcock.jpg
Vida
Nacimientu Nueva York1 de mayu de 1850
Nacionalidá Bandera de Estaos Xuníos d'América Estaos Xuníos
Muerte Nueva York26 de xunu de 1923 (73 años)
Oficiu autorescritor
Cambiar los datos en Wikidata
Carta del rei Carlos I de Wurtemberg a Charles Woodcock

Charles Woodcock nació na ciudá de Nueva York, fíu de Jonas Gurnee Woodcock (1822-1908) y Sarah Savage Woodcock (1824-1893). Foi al estranxeru a estudiar y atopó trabayu como chambelán na corte de Carlos I de Wurtemberg, onde se convirtió en favoritu del rei, que tuviera dellos favoritos anteriores. En 1888, Carlos nomó a Woodcock «Freiherr Woodcock-Savage», creando un escándalu qu'unvió de vuelta a Woodcock a Nueva York en 1890. En Nueva York adoptó l'apellíu «Savage».

En xunu de 1894, Charles B. Woodcock-Savage casóse con una vilba, Henrietta Knebel Staples, con cuatro fíos. El 19 de xunu de 1897, tolos fíos (Joseph, Harry, Herbert y Leslie Curtis) camudaron llegalmente el so apellíu pol de Savage. Leslie Curtis tamién camudó'l so nome pol de Charles.

A Lady in Waiting: Being extracts from the diary of Julie de Chesnil, sometime lady-in-waiting to her Majesty, Queen Marie Antoinette (New York: D. Appleton & Company, 1906)

En 1906, Charles Woodcock-Savage publicó A Lady in Waiting: Being extracts from the diary of Julie de Chesnil, sometime lady in waiting to her Majesty, Queen Marie Antoinette («Una dama d'honor: estractos del diariu de Julie de Chesnil, dama d'honor de La so Maxestá, la Reina María Antonieta»).[1] Dedicar a «Una alma noble que conocí y al que lloro». El rei morriera en 1891. El rellatu del alcuentru apaeció de casualidá nunes páxines amarellentaes guardaes so llave nun caxón secretu d'una vitrina de estilu Lluis XVI vendida nuna puya nel Hôtel Drouot y mercada pol bon amigu de los díes de París del traductor, un esteta, que da permisu pa publicar. Les memories rellataes son de fechu una seudoautobiografía de forma novelada.

ReferenciesEditar

  1. New York: D. Appleton and Company

Enllaces esternosEditar