Abrir el menú principal
Parque eólicu. Hamburgu, Alemaña.

Enerxía eólica ye la enerxía llograda del vientu, esto ye, la enerxía cinética xenerada por efeutu de les corrientes d'aire, y que se tresforma n'otres formes útiles pa les actividaes humanes. El términu eólicu remanez del llatín Aeolicus, perteneciente o rellativu a Eolo, dios de los vientos na mitoloxía griega. La enerxía eólica aprovechóse dende l'antigüedá pa mover los barcos impulsaos por veles o faer funcionar la maquinaria de molinos al mover les sos aspes. Anguaño, la enerxía eólica úsase principalmente pa producir enerxía llétrica per duana d'aeroxeneradores. A finales de 2007, la capacidá mundial de los xeneradores eólicos foi de 94.1 gigavatios.[1] Mientres la eólica xenera alredor del 1% del consumu d'electricidá mundial,[2] representa alredor del 19% de la producción llétrica en Dinamarca, 9% n'España y Portugal, y un 6% n'Alemaña ya Irlanda (Datos del 2007). Nel añu 2008 el porcentaxe apurríu pola enerxía eólica n'España aumentó hasta'l 11%. La enerxía eólica ye un recursu abondosu, anovable, llimpiu y ayuda a amenorgar les emisiones de gases d'efectu invernaderu al trocar termoeléctriques a base de combustibles fósiles, lo que conviértela nún tipu d'enerxía verde. Sicasí, el principal inconveniente ye la so intermitencia.

ReferenciesEditar