Abrir el menú principal

Erico de Auxerre o Heiric d'Auxerre (841 - 876) foi un monxu oblato nel monasteriu benedictín de Saint-Germain de Auxerre (Auxerre, Borgoña, Francia) nel momentu de la edificación de la nueva cripta por Conrad.

Erico de Auxerre
Vida
Nacimientu Auxerre841 [[(Gregorianu)]]
Nacionalidá Bandera de Francia Francia
Fallecimientu

876 [[(Gregorianu)]]

(34/35 años)
Estudios
Llingües llatín
Alumnu/a de Lupus Servatus
Haymon d'Auxerre Traducir
Profesor/a de Hucbaldo Traducir
Remigio de Auxerre
Oficiu
Oficiu teólogu, poeta, eruditu y monxu
Creencies
Orde relixosa Orde de San Benitu
Cambiar los datos en Wikidata

Erico empezó la so formación nel mesmu monasteriu, con Servatus Lupus y Haymo de Auxerre o Haimón de Auxerre.

Escribió los Miracula santi Germani, sobre los milagros de San Xermanu (tamién conocíu como Germain d'Auxerre o San Germán de Auxerre, 378-448), santu epónimu del so monasteriu. Nesta obra fala de la construcción de la cripta. Otres obres fueron les sos Collectaeum,[1] un homiliario (escoyeta d'homilíes), y unes gloses a les Categoriae decem (Diez Categoríes, un sumariu llatín del sieglu IV de les Categoríes d'Aristóteles, atribuyíu equivocadamente a San Agustín o tomáu pola obra completa, y que foi una de les fontes principales del pensamientu aristotélicu disponibles n'occidente na Alta Edá Media, influyendo tamién en Juan Escotu Eriúgena, Alcuino y Fredegisus).

Herederu intelectual d'Escotu Eriúgena, que fuera llamáu pol rei Carlos el Calvo a la so escuela palatina en 850, considerar a Erico el iniciador de la escuela de Auxerre, que siguió'l so discípulu Remigio de Auxerre hasta l'añu 935. Les gloses de Erico y Remigio fueron utilizaes nel sieglu XII por Guillermo de Conches. Discípulu de Remigio sería Odón de Cluny, reformador del monasteriu d'Aurillac.

El precursor de la notación musical, Hucbaldo, foi monxu de Auxerre de 860 a 872. Otru monxu de Auxerre foi Abbon, gran viaxeru que llegó a abá del monasteriu de Fleury-sur-Loire, unu de los primeres cluniacenses.[2]

Ediciones de les sos obresEditar

ReferenciesEditar

  1. ... a florilegium consisting mainly of extracts from classical authors, particularly Valerius Maximus (un florilegio que consiste principalmente n'estractos d'autores clásicos, particularmente Valerio Máximu), Rosamond McKitterick, The Frankish Kingdoms under the Carolingians (1983), p. 290.
  2. Respuesta a una consulta sobre la escuela de Auxerre.

Enllaces esternosEditar