Diferencies ente revisiones de «Llatín vulgar»

m
Robó: Troquéu automáticu de testu (-Isles\b +Islles)
m (Robó: Troquéu automáticu de testu (-Isles\b +Islles))
* Primeru: designa'l llatín faláu del [[Imperiu Romanu|Imperiu roman]]<nowiki/>u. El llatín clásicu siempre foi una llingua lliteraria daqué artificial; el llatín lleváu polos soldaos romanos a la [[Galia]] o a Hispania nun foi necesariamente el llatín de [[Cicerón]]. Poro, so esta definición, el llatín vulgar foi una llingua falada, que s'entamó a escribir en llatín "tardíu", que tenía un estilu diferente de los estándares clásicos de los testos escritos el primer [[Sieglu|siegl]]<nowiki/>u de la nuesa dómina.
* Segundu: tamién fai referencia al hipotéticu ancestru de les llingües romances, que nun pue estudiase directamente más que por unes poques inscripciones. Esta llingua introducía una gran serie de cambeos nel llatín, y pudo ser reconstruyida gracies a les evidencies suministraes poles llingües que derivaron d'ella, les llingües vernácules romances.
* Terceru: Con un sentíu entá más acutáu, n'ocasiones llámase llatín vulgar al hipotéticu protoromance de les llingües romances occidentales: les vernácules que se topaben al norte y al oeste de la exa xeográfica La Spezia-Rímini, y na Península Ibérica; asina como a la fala romance (bien poco atestiguada) nel noroeste africanu y nes IslesIslles Baleares. Esti criteriu propón que l'italianu sudoriental, el rumanu y el dalmáticu desenvolvieronse por separáu.
* Cuartu: "llatín vulgar" úsase dacuando tamién pa referise a les innovaciones gramaticales en testos de llatín tardíu, tales como Peregrinatio Aetheriae, testu del sieglu IV nel que la monxa galaica Egeria rellata un viaxe a Palestina y al monte Sinaí; o les obres de San Gregorio de Tours. Por cuenta de que la documentación escrita en llatín vulgar ye bien escasa, estes obres son de gran valor pa los filólogos, principalmente porque nelles dacuando apaecen "erros" que evidencian l'usu faláu del períodu en que'l testu escribióse.