Diferencies ente revisiones de «Jules Verne»

Ensin cambiu de tamañu ,  hai 1 añu
m
Bot: Troquéu automáticu de testu (-u]] el + u]]'l )
m (Bot: Troquéu automáticu de testu (-{{Infobox persona}} +{{Persona}}))
m (Bot: Troquéu automáticu de testu (-u]] el + u]]'l ))
Treslládase a vivir a [[Amiens]], villa natal de la so muyer, en [[1872]]. Nesta dómina, Amiens cuenta con delles sociedaes de sabios: d'esta miente vemos frecuentemente a Jules na Biblioteca de la Sociedá Industrial, que ta abonada a numberoses revistes científiques. El [[8 de marzu]] de [[1872]], conviértese en miembru titular de l'''Académie des Sciences, des Lettres et des Arts d'Amiens'' de la que foi elexíu Director en [[1875]] y en [[1881]] y, nesta ocasión, pronuncia varios discursos de bienvenía, especialmente a unu de los sos amigos, el caricaturista [[Gédéon Baril]], que firma les ilustraciones de ''Dix heures en chasse'', na editorial Hetzel. En cambio, nun consigue entrar na ''Académie française''.
 
Dende xunu de [[1867]], l'''Académie française'' corona'l ''Magasin d'Éducation et de Récréation'', nel que Jules Verne ya asoleyara delles noveles, depués, demientres la sesión del [[8 d'agostu]] de [[1872]], son los ''Voyages extraordinaires'' nel so conxuntu los qu'algamen el mesmu honor. Nesta osción, M. Patin, secretariu perpetuu de l'Académie, fai l'emponderamientu de Jules Verne que, mui contentu con esti premiu, ambiciona un sillón na honorable institución. Fracasando nel so intentu aquel añu, torna a intentalo en [[1877]], col fuerte sofitu [[Alexandre Dumas fíu]]. Nuevu desengañu: ye [[Victorien SardouSardo u]] el'l que resulta elexíu. Verne nun renuncia y intenta una nueva oportunidá en [[1883]]. Esta vez, ye'l fracasu de la obra qu'asoleyó de ''Kéraban-le-Têtu'' y qu0'escribió ensin collaboración la que-y torga'l camín. Verne retírase a Amiens, pero en [[1884]], presenta nuevamente la so candidatura y presiona a Dumas píu pa que lu ayude<ref> Volker Dehs, « Correspondance Verne-Dumas fils », ''Bulletin de la Société Jules Verne'', númberu 94, 1990.</ref>. Ye un nuevu fracasu, que lu asquea pa siempre<ref>Piero Gondolo della Riva, « Jules Verne et l'Académie française », ''Bulletin de la Société Jules Verne'', númberu 53, 1980.</ref>.
 
En [[1874]], publica ''[[La vuelta al mundu n'ochenta díes]]'' y compra'l ''Saint-Michel II''. El mesmu añu, algama pal so barcu la concesión del ''Yacht-Club de France'', del que ye nomaáu miembru honorariu<ref>Marcel Destombes, « Le manuscrit de ''Vingt mille lieues sous les mers », ''Bulletin de la Société Jules Verne'', númberos 35/36.</ref>. En 1876, Honorine Verne ye víctima d'abondoses métrorraxes que paez que la van llevar a la muerte, pero ye salvada por una transfusión de sangre, casu rarísimu na dómina. Un añu más sero, Verne da un fastuosu baile de mázcares n'[[Amiens]], cola participación del so amigu [[Nadar]], el modelu de [[Michel Ardan]], héroe de les sos noveles ''De la Terre à la Lune'' y ''Autour de la Lune''. Desgraciadamente, la so muyer recae delles xornaes más tarde. L'editor desaprueba manifiestamente esi baile, que l'autor da portanto pa asentar la posición de la so muyer y los sos fíos n'Amiens<ref>Olivier Dumas, ''Voyage à travers Jules Verne'', páxines 179–181.</ref>.
271 583

ediciones