Diferencies ente revisiones de «Carpelu»

31 bytes amestaos ,  hai 3 años
m
-as >> -es
m (us os)
m (-as >> -es)
Tolos carpelos que formen un pistilu nuna flor sincárpica contribúin por igual a caúna de les parte numberaes.
 
Los carpelos ciérrense sobre sí mesmos, o bien unos con otros, pa formar una o más cuévanos zarraos (ovarios) onde s'atopen los primordios seminales. “[[Angiosperma|Angiospermes]]s” quier dicir “de granes zarraes”, y llámase-yos asina pola razón anterior. Constitúin esceición a esta riegla les plantes de la familia [[Winteraceae|winteráceas]].
 
Un '''pistilodio''' ye un pistilu rudimentariu estéril que queda nuna flor masculina y que ta arrodiáu polos [[estambre]]s o, nuna flor o neutra, por [[estaminodio]]s tamién maneres.
Nos carpelos pueden reconocese tres nervio principales, de los cualos dos percuerren los cantos de la fueya carpelar y al pie de ellos nacen los óvulos; estos nervios denominar ''nervios placentarios''. El nerviu central del carpelo, homólogu al mediu de los [[nomófilo]]s, ye'l nerviu carpelar.
 
Los óvulos van sirvir p'aniciar les [[grana|granes]]s, llamaos por esti motivu ''primordios seminales'' y apaecen como bárabos globosos nos cantos de les fueyes carpelares.
 
 
El xinecéu ta formáu d'una o más [[fueya|fueyes]]s modificaes que reciben el nome de '''carpelo'''s que representen los [[macrosporófilo]]s, que se xunen pelos sos marxes zarrando los óvulos dientro del cuévanu que formen. Adientro hai una o más cuévanos, llamaes, "lóculos" (en xunto el cuévanu seminal) que contienen a los óvulos n'espera de ser fecundaos dempués de lo cual desenvolveríense en grana; l'ovariu y dacuando otres estructures accesories, depués de la fecundación desenvolver nun [[frutu]]. La rexón de la paré interna del ovaario onde s'enserta cada óvulu llámase llibradura.
 
Dientro de los óvulos (que representen a los macrosporangios) va desenvolvese la macrospora (n) de la cual por [[mitosis]] socesives va formase'l gametófito femenín (sacu embrionariu).
El '''estilu''' ye la elongación del, o los, carpelos ente'l [[Ovariu (botánica)|ovariu]] y l'estigma. La so función ye esponer l'estigma.
 
Puede ser separáu del estigma apical por un '''aníu colector''' qu'actúa como ''cepiyu'' p'abasnar el [[polen]] nel so pasu pol tubu estaminal, por casu na [[tribu (bioloxía)|tribu]] [[Cardueae]] de la [[familia (bioloxía)|familia]] [[Asteraceae]], onde l'estilu ta zarráu nel tubu formáu poles [[antera|anteres]]s soldaes de los 5 [[estambre]]s. D'esta manera, el polen concentrar na base de les cañes estigmátiques pa facilitar la [[autogamia|autofecondación]] nuna mesma flor.
 
L'estilu nes [[angiospermas]] pue ser sólidu o buecu. Nes plantes con estilu buecu'l texíu de tresmisión (por onde crecen los tubos polínicos pa efectuar la fecundación) ta constituyíu por una capa de celulas epidérmiques bastante estremaes qu'arrodien una canal bueca (la denominada canal estilar). Los tubos polínicos crecen dende l'estigma escontra l'ovariu a lo llargo de la superficie d'esa canal, de normal al traviés d'una fina capa de [[mucílago]]. Nes plantes que tienen estilos sólidos, sicasí, les célules epidérmiques tópense íntimamente fundíes y nun dexen nengún espaciu ente sigo. Los tubos polínicos, nesti casu, crecen ente les célules del texíu de tresmisión (como nel casu de ''[[Petunia]]'',<ref name="Sassen ">{{cita publicación