Abrir el menú principal

Cambios

m
Bot: Dando formatu ISBN
Cultivaes les encinas caltiénense xeneralmente en [[devesa|deveses]], nes que s'aprovechen les sos abiyotes p'alimentar al ganáu y la so lleña pa faer un escelente carbón. N'estáu natural, les encinas formen estensos y bien tupios montes xuntu coles demás especies típiques del [[monte mediterraneu]]: [[Cistus|jaras]], [[cantueso (parrotal)|cantuesos]], [[Arbutus unedo|yérbaos]], [[Erica|uzes]], [[durillo]]s, [[Pistacia terebinthus|cornicabras]], [[retama|retames]], y un llargu etcétera según les zones.
 
Amás, estos montes resulten ser el meyor hábitat pa la fauna mediterránea, lo que los convierte n'ideales cotos de caza ya inclusive n'árees de reserva naturales con mayor protección. Tamién forma de cutiu montes mistos, entemeciéndose como especie arbórea con otres, xeneralmente [[Pinus|pinos]] (especialmente [[Pinus halepensis|carrasco]], [[Pinus pinea|piñonero]] y [[Pinus pinaster|resinero]]) o enebros.<ref>Ceballos y Fernández de Córdoba, L. & Ruiz de la Torre, J., 1971. ''Árboles y Parrotales de la España Peninsular'' ETSI Montes, Madrid. ISBN: 978-84-600-1541-3</ref> El encinar ye'l principal ecosistema en dellos espacios naturales protexíos: el [[parque nacional de Cabañeros]] ([[Provincia de Ciudá Real|Ciudá Real]]), el [[parque nacional de Monfragüe]] ([[Provincia de Cáceres|Cáceres]]), el [[Monte del Pardo]] ([[Comunidá de Madrid|Madrid]]), el [[Carrascal de la Font Colorada]] ([[Provincia d'Alicante]]) o'l de [[Sierra Madrona]] ([[Provincia de Ciudá Real|Ciudá Real]]).
 
 
263 347

ediciones