Diferencies ente revisiones de «Proaza»

Ensin cambiu de tamañu ,  hai 2 años
m
Orotografía habitual na wiki
m (Bot: Troquéu automáticu de testu (-llínees +llinies))
m (Orotografía habitual na wiki)
De mención especial ye'l sucesu acaecíu col llevantamientu del Conde Gonzalo Peláez contra Alfonso VII y qu'aguantó dos años nel [[castiellu de Proaza]], siendo derrotáu en [[1135]]. Perteneció Proaza como munchos otros conceyos asturianos, al obispáu asturianu, anque equí desenvolviéronse movimientos en contra d'esti dominiu [[eclesiásticu]], siendo destacables los acontecimientos acaecíos mientres tiempos de [[Enrique II de Castiella|Enrique II]], onde'l pueblu protestó de manera clara. Esta situación duró hasta l'añu [[1581]] nel que gracies a la desamortización llevada a cabu por [[Felipe II d'España|Felipe II]], Proaza independizar de la Ilesia, constituyéndose en conceyu'l 16 de xunetu de dichu añu, quedando fora de dicha xurisdicción los cotos señoriales de Llendelafaya y Llinares que seríen incorporaos en [[1827]]. Proaza ingresa d'esta miente na [[Xunta Xeneral del Principáu]].
 
De los sieglos XVII y XVIII son otros exemplos d'arquitecturaarquiteutura civil, como'l Palaciu de los González Tuñón en Proaza, el Palaciu de Proacina y la Casa de los García Argüelles, la Casa del Alemán y el Palaciu en Villamejín. En [[1812]] crear en Proaza un conceyu independiente, incorporándose definitivamente y conjuntamente cola parroquia de Caranga, que dependíen de [[Santo Adriano]], a Proaza'l 16 de xunu de [[1859]].
 
Nel [[sieglu XX]] Proaza siguió siendo llugar de camín del [[Ferrocarril mineru de Trubia a Quirós y Teberga|ferrocarril]] que xunía les mines de [[Quirós]] cola fábrica de [[Trubia]] y del carbón de [[Teberga]]. Importante para la vida del conceyu foi tamién la construcción de la [[Central hidroeléctrica de Proaza|central eléctrica]] nos años sesenta que dinamizó la vida económica de la zona.
Tamién vamos nomar la capiya de San Mamés en [[Caranga]] que presenta un únicu cuerpu de planta rectangular con ventana dintelada abocinada de derrame internu nel muriu esquierdo y baldío circular abocinado de derrame internu y esternu nel opuestu. L'interior cubrir con teyáu de madera vista a dos aguaes. Delantre de la puerta, hai un pórticu con teyáu a trés aguaes, sosteníu por cuatro pilastres de madera que se sofiten nun altu basamento, realizáu en mampostería, acutar los sillares les cadenes esquineres, los vanos y l'espadaña d'arcu de mediu puntu y un solu buecu que remata la construcción.
 
De la construcción palaciega vamos destacar el [[palaciu]] de [[Proacina]] de clara adaptación a la topografía cuidao que presenta un solu pisu na fachada posterior, mientres na principal consta de trés llantes. Nesti frente abren vanos adintelados, ventanes nos dos pisos inferiores y balcones con balaustrada de fierro sobro repisa rectangular nel superior, asitiaos de forma simétrica. N'una de les fachaes llaterales, nel pisu cimeru ábrese xuna galería de madera zarrao y acristalada, mesma de l'arquitecturaarquiteutura popular.
 
Otru palaciu importante ye'l de Bernardo Terrero en Villamejin, de planta cuadrangular qu'inclúi nel so interior xuna torre del [[sieglu XVI]] tamién de base cuadrada asitiada a pañu cola fachada principal flanqueada por dos cuerpos de menor altor. La edificación ye popular, utilizándose solamente sillares pa vanos y esquines; sufrió numberoses remodelaciones dende la so fundación hasta'l momentu actual.
306 843

ediciones