Abrir el menú principal

Cambios

Ensin cambiu de tamañu ,  hai 1 añu
m
papes, reis, etc
El primer núcleu de población del que se tien noticies ye la esistencia d'un pobláu de la [[edá del bronce]] asitiáu en ''Els Germanells''. Los restos d'esti pobláu afayar en [[1953]] y enmárcase dientro de lo que se conoz como cultura del [[Prehistoria na Comunidad Valenciana#Bronce Valenciano|Bronce valenciano]].<ref name=rafenci/> Yá en dómina [[Roma antigua|romana]] esistió un asentamientu nel llamáu ''Blanc de Columbro''. Tratar d'una [[villa rústica]] onde s'atoparon abondosos fragmentos de ''dolia'' y un capitel toscamente llabráu en piedra de Sagunto.<ref name=rafenci/>
 
L'asentamientu de población sobre'l que s'atopa l'actual núcleu tien el so orixe na dómina [[al-Ándalus|andalusí]]. [[Gaspar Juan Escolanu|Escolanu]], eruditu historiador, nel [[sieglu XVI]] conoció, yá en ruines, la casa que según la tradición foi la xénesis de Rafelbuñol. La esistencia d'esta casa de campu (''rahal'' en [[idioma árabe|árabe]]), asitiada cerca d'una corriente d'agua, contribuyó a la crecedera de la población, que se convirtió nuna [[alquería (Al-Ándalus)|alquería]] (conxuntu de dellos llares) que nel añu [[1025]] tenía más de 15 cases y aprosimao unos 50 habitantes. En [[1236]] el rei [[JaimeXaime I d'Aragón|JaimeXaime I]] atopar en [[El Puig]] consiguió que Rafelbuñol pasara a control cristianu, prometiéndo-yos que nun seríen fadiaos y que-yos seríen respetaes les sos propiedaes, les sos costumes y la so relixón. En [[1237]] donar al caballeru Gelacián de Tarba, como premiu a l'ayuda emprestada, pero al colar esti caballeru a Faca, Rafelbuñol pasó a poder de la Corona hasta qu'en [[1279]], [[PedroPedru III d'Aragón|PedroPedru III]] donó la alquería al so escribán mayor, Raimundo Escorna. En [[1280]], PedroPedru III, expedió un permisu a favor de los moros habitantes de la alquería, estensivu a los fíos d'éstos, actualizando'l documentu robláu pol so antecesor.
 
En [[1289]], Raimundo Escorna empezó a llevantar la primer capiya so la advocación de [[Antonio Abad|San Antonio Abá]], que se adscribe a la [[Parroquia (relixón)|parroquia]] de [[Masamagrell]] hasta qu'una bulda pontifical de [[Inocencio VIII]] en [[1491]] declarar independiente. Anque la [[espulsión de los moriscos]] supunxo un fuerte cayente de la economía española y especialmente de la valenciana, la situación en Rafelbuñol, pobláu principalmente por cristianos vieyos nun sufrió grandes cambeos. Nel sieglu XVII [[Carlos II d'España|Carlos II]] otorgar al marqués de Benavites, anque darréu quedó en manos de los Exarch i los Bellvís hasta l'abolición de los señoríos por decretu de [[1 de xunetu]] de [[1811]].<ref name=rafenci/>