Abrir el menú principal

Cambios

m
Bot: Troquéu automáticu de testu (- localidá + llocalidá )
El mundu modernu de la física fúndase notablemente en dos teoríes principales, la [[relatividá xeneral]] y la mecánica cuántica, anque dambes teoríes usen principios aparentemente incompatibles. Los postulaos que definen la teoría de la relatividá de Einstein y la teoría del quántum tán sofitaos por rigorosa y repitida evidencia empírica. Sicasí, dambes aguantar a ser incorporaes dientro d'un mesmu modelu coherente. Dende mediaos del sieglu XX, apaecieron teoríes cuántiques relativistes del campu electromagnético ([[electrodinámica cuántica]]) y les fuerces nucleares ([[modelu electrodébil]], [[cromodinámica cuántica]]), pero hasta la fecha ({{CURRENTYEAR}}) nun se tien una teoría cuántica relativista del campu gravitatorio que seya dafechu consistente y válida pa campos gravitatorios intensos (esisten aproximamientos en [[Planitud asintótica|espacios asintóticamente planos]]). Toles teoríes cuántiques relativistes consistentes usen los métodos de la [[teoría cuántica de campos]].
 
Na so forma ordinaria, la teoría cuántica abandona dalgunos de los supuestos básicos de la [[teoría de la relatividá]], como por casu el [[principiu de localidá]] usáu na descripción relativista de la [[causalidá (física)|causalidá]]. El mesmu [[Albert Einstein|Einstein]] había consideráu absurda la violación del principiu de localidállocalidá a la que paecía emponer la mecánica cuántica. La postura de Einstein foi postular que la mecánica cuántica magar yera [[consistencia lóxica|consistente]] yera [[completitud|incompleta]]. Pa xustificar el so argumentu y el so refugu a la falta de localidállocalidá y la falta de determinismu, Einstein y dellos de los sos collaboradores postularon la llamada [[Paradoxa EPR|paradoxa de Einstein-Podolsky-Rosen]] (EPR), que demuestra que midir l'estáu d'una partícula puede instantáneamente camudar l'estáu del so sociu enllazáu, anque los dos partícules pueden tar a una distancia arbitrariamente grande. Modernamente la paradóxica resultancia de la paradoxa EPR sábese ye una consecuencia perfectamente consistente del llamáu [[entrelazamiento cuánticu]]. Ye un fechu conocíu que magar la esistencia del entrelazamiento cuánticu efectivamente viola'l principiu de localidá, sicasí nun viola la [[causalidá (física)|causalidá]] definíu en términos d'información, cuidao que nun hai tresferencia posible d'información. Magar nel so tiempu, paecía que la paradoxa EPR suponía una dificultá empírica pa mecánica cuántica, y Einstein consideró que la mecánica cuántica na [[interpretación de Copenhague]] podría ser refugada por esperimentu, décades más tarde los esperimentos de [[Alain Aspect]] (1981) revelaron que efectivamente la evidencia esperimental parace apuntar en contra del principiu de localidá.<ref>A. Aspect et al.: "Esperimental Tests of Realistic Local Theories via Bell's Theorem", Phys. Rev. Lett. 47, p. 460 (1981)</ref> Y por tanto, la resultancia paradóxica que Einstein refugaba como "ensin sentíu" paez ser lo qu'asocede precisamente nel mundu real.
 
== Ver tamién ==