Diferencies ente revisiones de «Ducáu de Nápoles»

m
Bot: Troquéu automáticu de testu (-(\bdos|\btres|\bcuatro|\bcinco|\bseis|\bsiete|\bocho|\bnueve|diez|\bonce|doce|trece|catorce|quince|dieciséis|diecisiete|dieciocho|diecinueve|veinte|treinta|cuarenta|cincuenta|sesenta|setenta|ochenta|noventa|\bcien|cientos|\bmil) ([a-zA-ZáéíóúÁÉÍÓÚñÑ]+o\b) +\1 \2s)
m (Bot: Orotografía habitual na wiki)
m (Bot: Troquéu automáticu de testu (-(\bdos|\btres|\bcuatro|\bcinco|\bseis|\bsiete|\bocho|\bnueve|diez|\bonce|doce|trece|catorce|quince|dieciséis|diecisiete|dieciocho|diecinueve|veinte|treinta|cuarenta|cincuenta|sesenta|setenta|ochenta|noventa|\bcien|cientos|\bmil) ([a-zA-ZáéíóúÁÉÍÓÚñÑ]+o\b) +\1 \2s))
}}
 
El '''ducáu de Nápoles''' o '''ducáu Napolitanu''', que nació como provincia bizantina empobinada por un gobernador militar (''dux''), llueu pasó a convertise nun estáu autónomu prácticamente independiente, que tuvo una llonxevidá de cinco siglosiglos mientres la [[Alta Edá Media]].
 
La área del ''Ducáu'' taba nel [[sieglu VII]] ente les amenorgaes zones costeres que (al igual que la vecina [[Amalfi (Italia)|Amalfi]] o [[Gaeta]]) los [[llombardos]] nun consiguieron conquistar, permaneciendo como dependencies del [[Imperiu bizantín]]. El ducáu de Nápoles estendíase alredor de la área de l'actual [[Ciudá metropolitana de Nápoles]] y entendía, amás de la zona napolitana, la área del [[Vesubio]], la [[Península Sorrentina]], los [[Campos Flégreos]], l'actual [[Giugliano de Campania]], les zones de [[Aversa]], [[Afragola]], [[Nola]] y les islles de [[Isquia]] y [[Procida]]. Sicasí la [[Capri|isla de Capri]] formaba parte del ducáu (depués [[Repúbliques Marítimes|República Marítima]]) de [[República amalfitana|Amalfi]].
El Ducáu de Nápoles viose envueltu, dende la so nacencia y mientres tola so esistencia, nuna continua y casi ininterrumpida secuencia de guerres, principalmente defensives, contra la presión de los sos numberosos y poderosos vecinos. Ente estos destáquense los príncipes lombardos de [[Principáu de Benevento|Benevento]], de [[Principáu de Salerno|Salerno]] y de [[Principáu de Capua|Capua]], los corsarios [[sarracenos]], los [[emperadores bizantinos]], los [[Estaos Pontificios|pontífices]] y, a lo último, los [[normandos]], que lo conquistaron definitivamente en [[1137]], poniendo fin a la so hestoria.
 
En [[836]] los napolitanos aliar colos sarracenos frente al asediu de los príncipes de Benevento (el quintu en veinte añoaños); en [[846]] y en [[849]] sicasí ganaron a la flota sarracena en dos batalles navales en [[Ostia]] y [[Gaeta]], con ayuda de los bizantinos y de los amalfitanos. Nel [[sieglu X]] amás, tuvieron que defendese de los ataques del emperador [[Otón II del Sacru Imperiu Romanu|Otón II de Sajonia]]
 
En [[1027]] el duque [[Sergio IV de Nápoles]] donó'l [[condáu de Aversa]] a la banda de mercenarios normandos de [[Ranulfo Drengot]], que lu ayudaren na so guerra contra'l [[principáu de Capua]], creando asina'l primer asentamientu normandu de la Italia meridional. Dende esta base de Aversa un sieglu más tarde los normandos van tar en midida de someter tol sur d'Italia, dando vida al [[Reinu de Sicilia]]. El ducáu de Nápoles foi l'últimu territoriu en cayer en manos normandes, cola capitulación del duque [[Sergio VII de Nápoles]] en [[1137]].