Diferencies ente revisiones de «Jules Verne»

86 bytes desaniciaos ,  hai 1 añu
m
ensin resume d'edición
m (Bot: Nomes de países según el cartafueyu)
m
{{1000}}
{{Persona}}
'''Jules Gabriel Verne''' ([[8 de febreru]] de [[1828]], [[Nantes]] - [[24 de marzu]] de [[1905]], [[Amiens]]),{{nym}} ('''Xuliu Verne''' n'[[llingua asturiana|asturianu]]), foi un escritor [[Francia|francés]]. La mayor parte de la so obra son noveles de [[ciencia ficción]].
 
== Biografía ==
Jules-Gabriel Verne nació en Nantes, nel barriu d'[[île Feydeau]]. Yera fíu de Pierre Verne (orixinariu de [[Provins]]), y de Sophie Allote de la Fuÿe, d'una familia burguesa nantesa de navegantes y armadores. Jules Verne yera'l mayor d'una familia de cinco hermanos: Paul ([[1829]]-[[1897]]); Anna, nacida en [[1836]]; Mathilde, nacida en [[1839]]; y Marie, nacida en [[1842]].
 
En [[1834]], a la edá de seis años, va internu a una escuela llevada por una tal Mme. Sambin. L'añu siguiente, entra col so hermanu nel ''Lycée Saint-Stanislas'' de Nantes, un establecimientu relixosu conforme al espíritu mui católicu de so padre (d'una manera xeneral, el ''Lycée Georges-Clemenceau'' nun tien una buena reputación na burguesía nantesa). Allí atopamos delles güelgues de los sos primeros éxitos escolares:
* en sétimo : Primer accessit de memoria, Segundu accessit de xeografía;
* en sesto: Primer accessit de tema griegu, Segundu accessit de tradución griega, Tercer accessit de xeografía;
Arriendes d'eso, varios accessits de música vocal asoleyen el so gustu por esta materia, gustu que conservará a lo llargo de tola so vida<ref>Jules Verne tocaba'l piano. Ver Pierre Terrasse, « Les études de Jules Verne », ''Bulletin de la Société Jules Verne'', númberos 37 y 38, páxines 106-107, 1976.</ref>.
 
La lleenda afirma qu'en [[1839]], a la edá de 11 años, el pequeñu Jules embarcaríase nun corréu con destín a les Indies, en calidá de grumete. So pá recuperaríalu in-extremis en [[Paimbœuf]]. Dizse que Jules Verne confesaría que partiera pa devolve-y un collar de coral a la so prima, Caroline Tronson, de la que taba enamoráu. Ante la reacción de so pá, prometió nun volver a viaxar más qu'en sueños. Pero eso nun ye más qu'una lleenda adornada pola imaxinación familiar.{{ensin referencies}}
 
En [[1840]], Jules Verne entra nel ''Petit Séminaire de Saint-Donatien''<ref>Nesi seminariu, acepten doxdos categoriescategoríes d'alumnos : los eclesiásticos y los llaicos. Estos últimos paguen el doble de la cantidá abonada polos otros. Jules y el so hermanu tan, naturalmente, na categoría de los «llaicos». Cf. Cécile Compère, op cité. Páxina 15.</ref>, onde cursará la cuarta, la tercera y la segunda. Síguelu'l so hermanu, en pensión como él. Na so novela inacabada, ''Un prêtre en 1839''<ref>Jules Verne, ''Un prêtre en 1839'', Chapitre XXI, Le Cherche-Midi éditeur, 1992.</ref>, Jules Verne describió esi pequeñu seminariu de manera poco afalagadora<ref>Joëlle Dusseau, ''Jules Verne'', Éditions Perrin, 2005, páxina 45.</ref>.
 
[[Archivu:Jules Verne autograph.jpg|thumb|right]]
 
El mesmu añu, Pierre Verne compra a [[Chantenay-sur-Loire|Chantenay]] una villa pa les vacacioness, tovía existente nel 29 bis, de la ''rue des Réformés'', enfrente a la ilesia de Saint-Martin-de-Chantenay (el Muséu Jules-Verne, asitiáu igualmente en Chantenay, ta instaláu nun edificiu ensin relación cola familia Verne). A tola familia-y gusta axuntáse nesta casa de campu. Les vaciones de Jules pasen igualmente en [[Brains]], na propiedá de so tíu Prudent Allotte, ''La Guerche''. Esti últimu ye un vieyu armador solteru, que dio la vuelta al mundo y tornó pa instalase nel so país natal en 1827/1828. Ye alcalde de [[Brains]] de 1828 a 1837. Al xoven Verne presta-y xugar interminables partíes de faire d'interminables parties del ''xuegu de la oca'' col vieyu trotamundos<ref>Verne acordaráse más sero cuando escribe ''Le Testament d'un excentrique''. Noma igualmente ''Uncle Prudent'' a unu de los personaxes de ''Robur le Conquérant''. Cf. Cécile Compère: ''Les vacances''. Revue Jules Verne 4. 1997. Páxina 35.</ref>.
[[Imaxe:Cirque Amiens foule début XXe.jpg|thumb|left|El Cirque Municipal d'Amiens a entamos de sieglu y que Jules Verne inaugura con un discursu en 1889.]]
 
Caballeru de la [[Lexón d'honor]] dende agostu de 1870, Jules Verne ye promovíu al grau d'oficial el 24 de xunetu de 1892. Ye condecoráu'l [[11 d'octobreochobre]] siguiente pol Prefectu de la Somme<ref>Cécile Compère, « Monsieur Verne, président et présidé », ''Bulletin de la Société Jules Verne'', númberu 69, 1984.</ref>.
 
El [[27 d'agostu]] de [[1897]], el so hermanu Paul muerre como consecuencia de trastornos cardiacos que sufría dende diba tiempu. Verne queda postráu y refuga tou desplazamientu. Escribe una carta chocante al so sobrín Maurice, que termina asina: : « Ocho de la tarde. Tengo miéu que me seya imposible dir a París »<ref>Carta a Maurice Verne del 27 d’agostu 1897, ''Correspondance familiale'', páxina 488.</ref>.
 
== Referencies ==
{{llistaref|2}}
 
== Enllaces esternos ==
* [http://verne.djp.hu Verne Page]
 
{{NF|1828|1905|Verne, Jules}}
 
[[Categoría:Escritores de Francia|Verne, Jules]]
113 587

ediciones