Abrir el menú principal

Cambios

Ensin cambiu de tamañu ,  hai 1 añu
m
Bot: Orotografía habitual na wiki
{{persona}}
'''Valentiniano I''' o '''Flavio Valentiniano''' (en [[llatín]], ''Flavius Valentinianus''; [[321]]<ref>Ammianus Marcellinus, ''Res Gestae'' XXX.6.6</ref> - [[17 de payares]] de [[375]]), tamién conocíu como '''Valentiniano el Grande''',<ref>Philip Schaff, ''A Select Library of the Nicene and post Nicene Fathers of the Christian Church, Volume 3''. Eerdmans Publishing, University of California, 1956. p 146</ref><ref>Edward Kenneth Rand, ''Founders of the Middle Ages''. Dover Publications, University of Michigan, 1957. p 76</ref><ref>Michael Whitby, Mary Whitby, ''Chronicon Paschale 284–628 AD''. Liverpool University Press, University of Michigan, 1989. p 51, 53</ref><ref>Gilbert Dagron, ''Emperor and priest: the imperial office in Byzantium''. [[Cambridge University Press]], 2003. p 26</ref> foi [[emperador]] del [[Imperiu Romanu d'Occidente]] dende [[364]] hasta 375. Nació en Cibalis,<ref name="Lenski2002">{{cita llibrollibru|apellíu=Lenski|nome=Noel Emmanuel|títulu=Failure of empire: Valens and the Roman state in the fourth century A.D.|url=https://books.google.com/books?id=uvXo39xOV8kC&pg=PA56|fechaacceso=12 d'ochobre de 2010|añu=2002|editorial=[[University of California Press]]|isbn=978-0-520-23332-4|páxina=56}}</ref> en Panonia, fíu de [[Graciano'l Viejo]].<ref name=tomlinp2>{{cita llibrollibru |autor=Tomlin, R. |títulu=The Emperor Valentinian I |añu=1973 |páxina=2}}</ref>
 
Empezó siendo oficial de la guardia de [[Xulianu l'Apóstata|Xulianu]] y [[Joviano]] y foi xubiendo hasta los más altos cargos del serviciu imperial. De traces robustes y apariencia distinguida, destacaba pol so valor y gran capacidá militar. Foi escoyíu emperador cuando tenía 44 años polos oficiales del reximientu de Nicaea, en Bitinia, el [[28 de febreru]] de 364, y pocu dempués nomó al so hermanu [[Valente]] ''colega'', con él, como emperador.
N'África remontóse'l príncipe [[Roblo II|Roblo]], al que se-y xunieron munchos de los habitantes de la provincia, desesperaos pola crueldá y les estorsiones a los que-yos sometía'l gobernador militar [[Romanus (gobernador)|Romanus]]. Riquiéronse una vegada más los servicios de Teodosio, que desembarcó n'África con un pequenu grupu de veteranos. [[Roblo II|Roblo]] suicidar pa nun ser fechu prisioneru.
 
En [[374]] los [[cuados]], una tribu xermánica qu'habitaba nes actuales Moravia y Eslovaquia, afalaos pola construcción de fuertes no qu'ellos consideraben el so territoriu y pol asesinatu a traición del so rei Gabino, cruciaron el ríu ya instaláronse na provincia de [[Panonia]]. N'abril del añu siguiente l'emperador entró en [[Iliria]] al mandu de un numberosu exércitu, pero mientres una violenta audiencia con el embaxadores cuados en [[Brigetio]], sufrió un [[ictus]] cerebral.,<ref>[[Ammiano Marcellino]], ''Res gestae'', 30.6.1-6.</ref><ref>{{cita llibrollibru|apellíu=Gibbon|nome=Edward|títulu=The History of the Torne and Fall of the Roman Empire: Edited in Seven Volumes with Introduction, Notes, Appendices, and Index|fecha=2012|editorial=Cambridge University Press|isbn=9781108050739|páxina=66|url=https://books.google.com/books?id=zgtcg0nMg_IC&pg=PA66}}</ref> polo que morrió'l 17 de payares d'esi añu.
 
[[Archivu:Solidus Valens - transparent background.png|300px|thumb|left|[[Solidus]] cola efixe de [[Valente]] [[376]]. Nel aviesu, apaecen los dos emperadores hermanos (Valente y Valentiniano) enferronando dambos un orbe, símbolu de poder.]]
255 640

ediciones