Abrir el menú principal

Cambios

Ensin cambiu de tamañu, hai 1 añu
m
Bot: Orotografía habitual na wiki
== Historia ==
=== Prehistoria ===
En [[1925]] los restos d'un [[Humanos arcaicos|humanu arcaicu]] fueron atopaos nel distritu de Ehringsdorf, al sur de la ciudá. Según les resultancies de la [[datación radiométrica]] estos tienen d'ente 200,000 a 250,000 años d'edá.<ref>{{cita llibrollibru|apellíos=Lindig|nome=Kurt|títulu=Der Altsteinzeitmensch deas Ilmtales Skelettreste aus dem Travertin von Weimar-Ehringsdorf|añu=1934|editorial=Vimaria Verlag|allugamientu=Weimar}}</ref>
 
En [[1850]] atopáronse restos humanos nel distritu de Possendorf, amás de figures y cerámica, qu'indiquen que la área taba habitada dende cuatro a un sieglu antes de Cristu.
Ente [[946]] y [[1346]] esistió'l Condáu de Weimar como una unidá política independiente. Nel añu [[975]], l'emperador [[Otón II]] mentó nun fueru pal monesteriu de [[Fulda]] l'asentamientu de la "fortaleza de Weimar", que ye consideráu como'l "documentu fundador" de la ciudá a pesar de qu'entá esisten duldes si esti documentu referir a la presente ciudá. La "fortaleza" verdaderamente nun yera de piedra, sinón más bien una [[empalizada]], pero yera aparentemente segura, yá que soportó l'asediu del emperador [[Otón III]] en [[984]]. Les fortificaciones fueron destruyíes nel iviernu de 1173/74 pol [[Landgrave]] Lluis III de la casa de los Ludowinger que ganaren poder territorial en [[Turingia]]. Les fortificaciones fueron reparaes rápido, yá que en [[1214]] soportó un nuevu asediu.
 
En [[1250]] fálase yá d'un asentamientu que creció so la protección de la fortaleza del [[conde]]. Ente [[1245]] y [[1249]] construyóse la que depués seria la ilesia de la ciudá, qu'a partir de [[1433]] foi consagrada a los apóstoles [[San Pedro y San Pablo]]. El patronatu de la ilesia de la ciudá foi otorgáu a la [[Orde Teutónica]] el [[16 de setiembre]] de [[1284]], que nomó a los párrocos de la ilesia hasta la [[Reforma Protestante]]. La Orde Teutónica taba subordinada a la [[diócesis de Maguncia]] y yera dueña d'estensos terrenes qu'en [[1525]] pasaron a la ciudá. En [[1307]] la orde fixo cargu de la educación y en [[1383]] estableció'l primer hospital na actual [[Caballeriza]] de la ciudá.<ref>{{cita llibrollibru|títulu=Weimar. Lexikon zur Stadtgeschichte|añu=1998|editor=Gitta Günther, Wolfram Huschke, Walter Steiner|isbn=3-7400-0807-5|páxines=293|allugamientu=Weimar}}</ref>
 
A partir de [[1247]] los condes de Weimar-Orlamünde tuvieron munches dificultaes pa caltener la so independencia de la [[Casa de Wettin]], qu'adquiriera la mayor parte de [[Turingia]] tres la guerra de sucesión de Turingia y [[Hesse]] contra los Ludowinger. Primero tuvieron que vende-yos Orlamünde y finalmente, tres la so derrota na "Guerra de los condes" en [[1365]], Weimar convertir en [[feudu]] de los Wettin.
 
=== ''"Edá de plata"'' ===
So la rexencia de la gran duquesa [[María Pávlovna Románova (1786-1859)|María Pávlona]] y el so fíu [[Carlos Alejandro de Sajonia-Weimar-Eisenach]], l'ámbitu cultural de la ciudá tomó un nuevu impulsu. En [[1842]] [[Franz Liszt]] foi nomáu [[Kapellmeister]] de la orquesta de la ciudá. En [[1849]], [[Richard Wagner]] siguió los pasos del so futuru suegru y camudóse a Weimar antes de treslladase a [[Suiza]]. En [[1850]] Liszt dirixió en Weimar l'estrenu de la ópera [[Lohengrin]] de Wagner.<ref>{{cita llibrollibru|títulu=Weimar. Lexikon zur Stadtgeschichte|añu=1998|editor=Gitta Günther, Wolfram Huschke, Walter Steiner|isbn=3-7400-0807-5|páxines=477|allugamientu=Weimar}}</ref>
 
Non solo la música foi promovida. En [[1860]], [[Carlos Alejandro de Sajonia-Weimar-Eisenach|Carlos Alejandro]] fundó la "Escuela Gran ducal-Saxona d'Arte" (''Großherzoglich-Sächsische Kunstschule'') onde personalidaes como [[Arnold Böcklin]], [[Franz Lenbach]] y [[Reinhold Begas]] fueron caderalgos. La influencia d'estos artistes trescaló l'estilu realista de la llamada "''Escuela de pintura de Weimar''". Carlos Alejandro tamién comisionó obres pa conmemorar la era del [[Clasicismu de Weimar]]. Los monumentos creaos n'honor a [[Johann Wolfgang Goethe|Goethe]], [[Friedrich Schiller|Schiller]], [[Christoph Martin Wieland|Wieland]] y [[Johann Gottfried Herder|Herder]] pueden ser vistos hasta'l día de güei.
El [[1 de mayu]] de [[1920]] Weimar foi nomada capital del nuevu estáu de [[Turingia]] que se creó del afitamientu de los territorios de los estaos llibres de [[Sajonia-Weimar-Eisenach]], [[Sajonia-Meiningen]], [[Sajonia-Altenburgu]], [[Sajonia-Gotha]], [[Schwarzburgo-Rudolstadt]], [[Schwarzburgo-Sondershausen]] lo mesmo que de la [[República de Reuss]].
 
Mientres el periodu ente los dos guerres mundiales, Weimar yera políticamente un bastión conservador y centru de les corrientes nacionalistes alemanes. En [[1926]] el [[Partíu Nazi]] llevó a cabu la so segunda convención nacional na ciudá, mientres la cual creáronse les [[Mocedaes Hitlerianes]]. Weimar tenía un doble simbolismu pa los nazis: como llugar de la fundación de la odiada república y como centru de la gran tradición cultural alemana. [[Adolfo Hitler|Hitler]] visitó la ciudá en más de cuarenta causes.<ref>{{cita llibrollibru|apellíos=Schley|nome=Jens|títulu=Nachbar Buchenwald. Die Stadt Weimar und ihr Konzentrationslager 1937–1945|añu=1999|isbn=3-412-15298-6|páxines=12|allugamientu=[[Colonia (Alemaña)|Colonia]], Weimar, [[Viena]]}}</ref>
 
A pesar de la desastrosa situación económica de la dómina, la población de Weimar creció rápido, pasando de 37.000 habitantes en [[1914]] a 50.000 habitantes en [[1928]]. El turismu desenvolver nun importante factor económicu, pero la crisis de [[1923]] y [[1924]] afectó adversamente a la clase media, que perdió la so capital por cuenta de la inflación y a les perdíes de productividá causaes polos constantes disturbios llaborales. Cola cayida del númberu de turistes, causáu pola crisis financiera mundial de [[1929]], la situación económica empioró entá más.
 
=== Weimar mientres la división d'Alemaña ===
Dempués de la guerra, Weimar quedó dientro de la [[zona d'ocupación soviética]]. La [[NKVD]] siguió operando [[Buchenwald]] sol nome de "Campamentu especial Non. 2". Ente agostu de [[1945]] y marzu de [[1950]], un total 28.455 prisioneros de guerra y prisioneros políticos alemanes, incluyendo unes 1.000 muyeres, fueron internaos nel campamentu. D'esi total, 7.113 perecieron según los arquivos soviéticos.<ref>{{cita llibrollibru|apellíos=Weber|nome=Petra|títulu=Justiz und Diktatur: Justizverwaltung und politische Strafjustiz in Thüringen 1945–1961|añu=2000|editorial=Wissenschaft Verlag|isbn=3-486-56463-3|páxines=99|allugamientu=[[Oldenburgu]]}}</ref>
 
Cola [[organización territorial de la República Democrática Alemana]] en [[1952]], Weimar dexó de ser la capital de [[Turingia]] y convirtióse en parte del [[Bezirk]] de [[Erfurt]]. El [[17 de xunu]] de [[1953]] hubo una fuelga de más de 3.000 trabayadores qu'ente otres coses demandaben arrenunciar de los gobernantes. La manifestación entamada p'a otru día foi reprimida pola intervención armada del [[exercito coloráu]] y la [[Volkspolizei]]. Declaróse [[llei marcial]] y los principales edificios de la ciudá fueron ocupaos por fuerces militares. El trabayador Alfred Diener, de la ciudá de [[Jena]], foi fusiláu sumariamente.<ref>{{cita llibrollibru|títulu=Der Schrei nach Freiheit. 17. Juni 1953 in Thüringen.|añu=2012|editorial=Stiftung Ettersberg}}</ref>
 
Weimar yera una de la xoyes de [[Alemaña Oriental]], polo qu'a pasar de la escasez de materiales y de dineru, el patrimoniu cultural de la ciudá foi rápido reparáu y reconstruyíu.
252 673

ediciones