Diferencies ente revisiones de «Ivánovo»

2 bytes amestaos ,  hai 2 años
m
Bot: Troquéu automáticu de testu (-I'l +I el )
m (correiciones)
m (Bot: Troquéu automáticu de testu (-I'l +I el ))
 
==Industria==
Ente sieglos XVI-XVII'l el comerciu y l'artesanía, particularmente testil, nel pueblu, foi contribuyíu poles condiciones naturales y xeográfiques nes que s'atopa. El regueru na que ta asitiáu'l pueblu Ivanovo foi navegable. Teza yera navegable dende Shuya, cola cual Ivanovo tenía estrechos venceyos económicos; la tierra probe nestes zones nun se-y dexaba cultivar (el trigu traer dende'l Sur), pero daba riques colleches de llinu.
En 1638 la villa pasó a poder d'I. B.Cherkassky,y en 1642 H. K.Cherkassky.En 1667, el pueblu llegó al so fíu, Mikhail Yákovlevich,y dempués d'él el so nietu, Alexei Mikhailovich.
Acordies con el censu en 1667 nel pueblu había 312 llares, , de los cualos namái 38 dedicar a l'agricultura. La población yera de 818 persones ensin cuntar el cleru y l'alministración. Según la descripción de l'aldega yera obviu que se fai más ricu y crez.
El plan Ivanovo en 1774
El sector llabrador de Ivanovo a principios del sieglu XVIII algamó un desenvolvimientu ampliu, pero inda taba representáu principalmente por tejeduría. Comerciu de testil apurría ingresos importantes, establécense venceyos con munches ciudaes, incluyendo San Petersburgu, y na primer metá del sieglu XVIII formó una élite llabrador - "capitalistes llabradores." A mediaos del sieglu XVIII, empezaron a invertir les riqueces na producción industrial. El primeru taba Butrimov Gregory, qu'en 1742 fundó la primera de fábrica testil en Ivanovo, caracterizada por grandes dimensiones en comparanza con otres instalaciones industriales (Agora esti llugar ye casar númberu 1 de la cai Smirnov). En 1748 fundóse otra gran fábrica (agora ye fábrica d'algodón de Samoilov) fundada por Ivan Grachev, y en 1751 había fábriques de Mikhail Ivanovich Yamanovskogo y Vinogradov Garelina.
L'impulsu pal desenvolvimientu de la industria ruso ysobremanera, el casu de testil de Ivanovo foi'l decretu de Catalina II'l el 17 de marzu de 1775, que dexaba establecer llibremente cualquier industria. A finales de 1770 nel pueblu había docenes de pequenes empreses llabradores, que texíen tela y realizaben estampaos. Los propietarios d'estes empreses, na mayoría de los casos, facer ensin mano d'obra contratada. Un papel importante nel desenvolvimientu de les tecnoloxíes de Ivanovo pertenez a Sokov O.S. Gracies a los contactos con San Petersburgu enterar de fábrica testil nel estranxeru de Llimen en Shlisselburg, qu'utiliza tecnoloxía moderna pa Rusia. En 1780, xuntu con dellos compatriotes foi ellí p'aprender de la esperiencia. Dempués de volver a Ivanovo Sokov fundó fábrica d'acabaos de testiles (qu'agora ye la Ilesia de La nuesa Señora de Kazan), trabayando con una nueva tecnoloxía. Les teles de Sokovsky ganaron gran popularidá. Aína empezó a decorar non yá la ropa y tela de llinu, sinón tamién la d'algodón, lo que desencadenó la popularidá y crecedera de Ivanovo.
Una gran quema de 10 de xunu de 1793 quemó la metá del pueblu.
Nos finales del sieglu XVIII n'Inglaterra empieza la transición de trabayu a la máquina, y los texíos más baratos británicos movieron los productos de la industria ruso. La situación empieza a camudar dempués del empiezu del sieglu XIX, les fábriques empezaron a apaecer les máquines de vapor estranxeros, abrióse la primera hilandería. Pero foi'l puntu d'inflexón nel desenvolvimientu económicu la guerra de 1812, cuando'l fueu quemó les grandes fábriques de Moscú, y la demanda de los testiles de Ivanovo amontóse, ensin tener competencia, empezó a aumentar rápido la producción de teles. La tasa de crecedera de la industria nel Ivanovo na década de 1810 foi impresionante: en 1810 produció'l texíu pal valor de 1 millón de rublos, y en 1817 yá 7 millones. En 1812, fundóse la fábrica de Diodoro Burylina, güelu D.G. Burylina, en 1817 empecipió les sos operaciones comerciales la familia Kuvaev, en 1825 - Polushin, en 1828 - Gandurin. Llueu estes y otres dinastíes formaron la elite industrial de Ivanovo. El llabradores convertir n'emplegaos de fábriques y, asina podíen, abriría la so propia fábrica. Veníen trabayar munchos de los pueblos de la contorna, dende Moscú y otres ciudaes grandes, y, inclusive, d'otros países. Casi toles cases teníen el so propiu equipu de tratáu y estampáu, que'l so númberu total yera alredor de 200. Los filos dábase-yos a llabradores, que empezaron a producir calicó y otres teles. D'esta miente, el texíu volver de nuevu nuna redolada de pueblu llabrador. A la vuelta de los sieglos XVIII y XIX, había 117 establecimientos comerciales[13].
126 195

ediciones