Diferencies ente revisiones de «Imperiu romanu d'Occidente»

m
Iguo testu: -"llínea" +"llinia"
m (Iguo testu: -"llínea" +"llinia")
L'imperiu romanu occidental esistió de forma intermitente en dellos periodos ente los sieglos [[sieglu III|III]] y [[sieglu V|V]], tres de la [[Tetrarquía]] de [[Dioclecianu]] y les reunificaciones de la dómina de [[Constantín I (emperador)|Constantín el Grande]] y [[Xulianu l'Apóstata]]. [[Teodosiu I]] dividió l'imperiu, pa cuando morriera, ente los sos fíos. 85 años dempués Zeno, emperador del Imperiu romanu d'Oriente, reconoció la realidá del escasu control de Roma sobro'l territoriu de la [[Península Itálica]] tres de la deposición de [[Rómulu Augustu|Rómulu Augustulu]] y la posterior muerte de [[Xuliu Nepote]], y proclamose a sigo mesmu emperador únicu del Imperiu romanu.
 
L'ascensu d'[[Odoacru]] al gobiernu del territoriu italianu, en [[476]], foi popularizáu pol historiador del [[sieglu XVIII]] [[Edward Gibbon]], como l'eventu que marcó la cayida del imperiu romanu occidental, y úsase delles veces como fitu cronolóxicu que marca'l pasu de l'[[Antigüedá clásica|Antigüedá]] a la [[Edá Media]]. El poder imperial romanu foi impuestu en gran parte del territoriu del antiguu imperiu romanu occidental polos exércitos bizantinos nel [[sieglu VI]], pero les revueltes que se producieron nel propiu territoriu del imperiu oriental fizo a esti estáu concentrase nos problemes de so y dir retirándose de les tierres que foran gobernaes dende Roma nos sieglos anteriores. Nel añu [[800]] [[Carlomagnu]] foi proclamáu emperador pol papa nún intentu de revivir l'imperiu romanu occidental, nuna llíniallinia política que foi continuada nos sieglos vinientes pol [[Sacru Imperiu Romanu Xermánicu]], que revivió'l títulu imperial pero nun foi, en dengún casu, una continuación de les tradiciones o instituciones romanes.