Diferencies ente revisiones de «Teatru de l'Antigua Grecia»

Contenido eliminado Contenido añadido
m Preferencies llingüistíques
m Preferencies llingüistíques
Llinia 78:
{{cita|Desque n'Atenes entamó'l primer coru d'actores risibles, siendo'l pueblu de Icaria el primeru que corrió al cargu de la so organización, y el poeta Susarión el so inventor, establecióse como premiu al vencedor un cestu de figos y un fudre de cuarenta libros de vinu... Desque'l poeta Tespis punxo n'escena la so primer obra dramática na ciudá, onde se propunxo como premiu al vencedor un machu cabrío, pasaron más de 250 años, siendo arconte n'Atenes un tal [...]teneo, el Viejo... Y desque s'entamó'l primer coru d'homes nun certame, nel que llogró la victoria Hipódico de Calcis, trescurrieron 236 años, siendo arconte n'Atenes Liságoras.<ref>El fragmentu del «[[Crónica de Paros|Marmor Parium]]» ye'l recoyíu nos ''[[Estace der griechischen Historiker|FgrH]]'' 239, 54-55, 58 y 61.</ref>}}
 
¿Cuál yera, pos, la vinculación d'estes fiestes cola celebración de los concursos dramáticos? Mientres el [[sieglu V a. C.|sieglu V]] allegaben al certame de tragedia tres autores, cada unu de los cualos presentaba cuatro pieces, tres tragedia y un drama satíricu acordies con el siguiente calendariu y programa: el día previu, llamáu ''proagón'', dedicar a peracabar los preparativos y el autores faíen la presentación de les sos obres en compañía de los sos actores. A otru día (el primeru puramente falando) empecipiar cola procesión y treslláu de la estatua del dios Dioniso, que yera acompañáu por grupos de mozos hasta la [[Acrópolis]] y nella intervenía la mayor parte de los ciudadanos, arrexuntaos según les distintes tribus de la ciudá. Travesando'l ágora, remataba nel altar que se topaba nel centru del propiu teatru, onde tenía llugar el concursu de [[ditirambu|ditirambos]]; el segundu día representábense cinco comedies; y cada unu de los trés díes siguientes se escenificaban tres tragedia y un drama satíricu. D'esta miente, mientres los seis díes de fiesta de les [[Grandes Dionisias]] poner n'escena un total de diecisiete obres, amás de los cantares ditirámbicos del primer día. Sicasí, tantu'l númberu de pieces como la so estensión taben regulaos poles necesidaes del programa diariu de representaciones o por especiales circunstancies mientres dellos años de la [[Guerra del Peloponeso]] (431-404&nbsp;a.&nbsp;C.). [[Tosquilo]] foi autor de triloxíes (trés obres en redol a un mesmu personaxe o motivu), ente que [[Sófocles]] abandonó felicidá prácticapráutica, según atestigua l'antiguu léxicu [[Suidas (lexicógrafu)|Suidas]].
 
Tocantes a la comedia, la organización yera distinta. Cada autor presentaba a concursu (fora nes [[Leneas]] o nes [[Dionisias]]) una sola obra en cada festival. Esto ye lo que s'atestigua pal sieglu V y probablemente pal [[sieglu IV a. C.|sieglu IV&nbsp;a.&nbsp;C.]], anque seique mereza dexar constancia de que [[Aristófanes]] pudo presentar en dalguna ocasión, de manera escepcional, dos obres. Hai una [[didascalia]] que nos fala de qu'un tal Diodoro llogró'l segundu y el tercer premiu'l mesmu añu, anque nun tien de refugar se la posibilidá de que se tratara de dos autores distintos con un mesmu nome. Per otra parte, lo más corriente foi que mientres el sieglu V participaren cada añu nel concursu cinco autor, anque mientres los años de crisis de la Guerra del Peloponeso amenorgar a trés.