Diferencies ente revisiones de «Cero»

41 bytes desaniciaos ,  hai 1 añu
m
Iguo testu: -"documentado" +"documentáu"
m (correiciones)
m (Iguo testu: -"documentado" +"documentáu")
{{otrosusos}}
{{Ficha de númberu |númberu =
0
0
|cardinal = Cero <!--
Sistemes de numberación -->
|num_ática = O |num_xónica =
Ο ([[Ο|ómicron]])
|num_china =
|num_china_trad = 零
|num_exipcia = <hiero>-nfr-</hiero>
|num_armenia =
|num_maya = [[Archivu:Mayan00.svg|22px]]
|num_cirílica=
|num_urnes = un espaciu |num_india =
0
|binariu = 0
|octal = 0
|hexadecimal = 0
<!-- Saléu -->
|anterior = [[menos unu]]<br/>–1
|siguiente = [[unu]]<br/>1
}}
El '''cero''' (0) ye'l signu numbéricu de valor nulu, qu'en [[notación posicional]] ocupa los llugares onde nun hai una [[cifra (matemática)|cifra]] significativa. Si ta asitiáu a la derecha d'un [[númberu enteru]] multiplicar por 10 el so valor;<ref>En [[notación posicional]] decimal.</ref> asitiáu a la izquierda, nun lo modificar.
 
Utilizándolo como númberu, pueden realizase con él operaciones alxebraiques como: [[Adición (matemática)|sumas]], [[Resta|restes]], [[multiplicación|multiplicaciones]], ente otres. Pero, por ser la espresión del valor nulu (nada, naide, nengunu...), puede dar llugar a espresiones indeterminaes o qu'escarecen de sentíu.
Alredor del [[400 a. C.|400&nbsp;a.&nbsp;C.]], los babilonios empezaron a asitiar el signu de «dos cuñas» nos llugares onde nel nuesu sistema escribiríamos un cero, que se lleía «dellos». Los dos cuñas nun fueron la única forma d'amosar les posiciones del cero; nuna tablilla datada nel [[sieglu VIII a. C.|700&nbsp;a.&nbsp;C.]] atopada en [[Kish]], antigua ciudá de [[Mesopotamia]] al [[esti]] de [[Babilonia (ciudá)|Babilonia]], utilizaron un signu de «tres gancho». N'otres tablillas usaron un solu «gabitu» y, en dellos casos, la deformación d'esti asemeyar a la forma del cero.
 
[[Archivu:Cero maya.svg|thumbnail|200px|[[Glifo maya]] pal ''cero'', añu [[36 a. C.|36&nbsp;a.&nbsp;C.]] Ye'l primer usu documentadodocumentáu del cero utilizando [[notación posicional]].]]
El cero tamién surdió en [[Mesoamérica]] y escurríu poles [[Mesoamérica|civilizaciones mesoamericanas]] antes de la [[yera cristiana]], pola [[cultura maya]]. Posiblemente foi utilizáu antes pola [[cultura olmeca]].
 
El primer usu documentadodocumentáu amosando'l númberu cero correspuende al añu [[36 a. C.|36&nbsp;a.&nbsp;C.]], faciendo usu de la [[numberación Maya]]. Por causa de l'anomalía introducida nel tercer llugar del so [[notación posicional]], quitó-yos de posibilidaes operatives.<ref>Ifrah:1998 p. 786.</ref>
 
[[Claudio Ptolomeo]] nel ''Almagesto'', escritu en {{DC|130}}, usaba'l valor de «vacíu» o «0». Ptolomeo solía utilizar el símbolu ente díxitos o a la fin del númberu. Podría pensase que'l cero enraigonaría entós, pero lo cierto ye que Ptolomeo nun usaba'l símbolu como «númberu» sinón que lo consideraba un signu d'anotación. Esti usu nun s'espublizó, pos bien pocos adoptar.
 
Los [[Antigua Roma|romanos]] nun utilizaron el cero. Los sos [[Númberu romanu|númberos]] yeren lletres del so alfabetu; pa representar cifres usaben: I, V, X, L, C, D, M, arrexuntándoles. Pa númberos con valores iguales o superiores a 4000, dibuxaben una llinia horizontal sobre'l númberu», pa indicar que'l valor multiplicar por 1000.
Exemplu:
 
:{{math|{{fracción|''x''|2}} {{=}} ''x'' · {{fracción|1|2}}}} (correctu).
 
:{{math|{{fracción|''x''|0}} {{=}} ''x'' · {{fracción|1|0}}}} (incorrectu porque {{math|{{fracción|1|0}}}} nun ye un númberu real).
 
==== Cero na división de llendes ====