Diferencies ente revisiones de «Leísmo»

1 byte desaniciáu ,  hai 1 añu
m
Iguo testu: -"documentado" +"documentáu"
m (Bot: Nomes de países según el cartafueyu)
m (Iguo testu: -"documentado" +"documentáu")
 
=== Leísmo deferente o de cortesía ===
{{AP|Leísmo de cortesía Una de les formes más estendíes de leísmo, que s'emplega entá en variantes que de normal siguen el modelu distinguidor, ye l'usu del pronome de dativu pa concordar cola forma de respetu ''usté''. Interpretóse de diversa manera como forma de desambiguar cola [[Persona gramatical|tercer persona]], de dixebrase de la forma familiar o como estensión del patrón leísta xeneral. Nel leísmo de respetu, formar estándar ''Ayeri llamélo per teléfonu [a usté]'' convertir en ''ayeri llamé-y por teléfonu [a usté]''. L'Academia almitir, cuantimás nes fórmules convencionales de tratamientu y protocolu.
 
=== Leísmo de contactu ===
== El leísmo n'América ==
 
Anque'l leísmo haise documentadodocumentáu como un fenómenu que s'hai propogado n'España, tamién s'hai documentadodocumentáu y estudiáu en Hispanomérica amás de casos de contactu con otres llingües. L'Academia mexicana de la llingua identifica qu'asocede en Méxicu y otros dialectos del español d'América.<ref> "Academia mexicana de la llingua">{{cita web|título=Leísmo y loísmo|url=http://www.academia.org.mx/espin/Detalle?id=381}}</ref> Un factor qu'inflúi na inclusión del dativu o acusativu ye'l tipu de verbu. Con verbos de percepción como "oyer" y "ver," el dativu úsase como oxetu directu n'América Central, Perú, Chile y Arxentina.<ref>{{cita publicación|apellido1=Uruburu Bidaurrázag|nome1=Agustín|título=Estudio sobre leísmo, laísmo y loísmo. (Sobre'l funcionamientu de los pronomes personales átonos o afixos non reflexos de 3a persona, o de 2a persona)|publicación=Universidá de Córboda|fecha=1993}}</ref> Otros verbos que tienen una alternanza ente'l dativu y l'acusativu son: ''aconseyar,'' ''avisar,'' ''enseñar,'' ''obedecer,'' ''picar,'' y ''tarrecer.'' L'alternanza con estos verbos asocede especialmente en Perú, Chile, Arxentina y Uruguái.<ref>{{cita publicación|apellido1=Fernández-Ordóñez|nome1=Inés|títulu=Leísmo, laísmo y loísmo: estáu de la cuestión|publicación=Madrid: Taurus|fecha=1993|páxines=63-96}}</ref>
El tipu y la frecuencia del verbu pueden influyir nel tipu de pronome que s'usa. Anque munchos estudios sobre'l leísmo centrar en delles rexones d'España, identificóse como un fenómenu n'América con factores qu'inflúin na so frecuencia y usu.