Diferencies ente revisiones de «Antonio Abad»

Ensin cambiu de tamañu ,  hai 1 añu
m
Bot: Troquéu automáticu de testu (-Coloráu +Colorado)
m (Bot: Orotografía habitual na wiki)
m (Bot: Troquéu automáticu de testu (-Coloráu +Colorado))
Acordies con los relatos de san Atanasio y de san [[Jerónimo de Estridón|Jerónimo]], popularizaos en ''[[La lleenda dorada]]'' del [[dominicu]] [[génova|xenovés]] [[Santiago de la Voráxine]] nel [[sieglu XIII]], Antonio foi reiteradamente tentáu pol [[demoniu]] nel desiertu. La tentación de san Antonio volvióse un tema favorita de la [[iconografía]] cristiana, representáu por numberosos pintores d'importancia.{{sfn|Voráxine|1997|p=107}}
La so fama d'home santu y austeru atraxo a numberosos discípulos, a los qu'entamó nun grupu d'ermitaños al pie de [[Pispir]] y otru en [[Arsínoe (Exiptu)|Arsínoe]]. Por ello, considérase-y el fundador de la tradición monacal cristiana. Sicasí, y pese al curiosu qu'el so carisma exercía, nunca optó pola vida en comunidá y retiróse al monte Colzim, cerca del [[Mar ColoráuColorado]], n'absoluta soledá. Abandonó'l so retiru en [[311]] pa visitar [[Alexandría]] y pedricar contra'l [[arrianismu]].{{sfn|Voráxine|1997|p=110}}
 
San Jerónimo, na so vida de [[Pablo l'ermitañu]], un famosu decanu de los anacoretas de [[Alto Exiptu|Tebaida]], cunta qu'Antonio foi a visitalo n'el so edá madura y dirixir na vida monástica; el [[cuervu]] que, según la tradición, alimentaba diariamente a Pablo apurriéndo-y una fogaza de [[pan (alimentu)|pan]], dio la bienvenida a Antonio suministrando dos hogaza. A la muerte de Pablo, Antonio soterrar cola ayuda de dos lleones y otros animales; d'ende'l so patronatu sobre los sepultureros y los animales.
126 195

ediciones