Diferencies ente revisiones de «Imperiu de Brasil»

m
Preferencies llingüístiques
m (Iguo testu: -"anexión" +"anexón")
m (Preferencies llingüístiques)
===== Parlamentarismo al aviesu =====
[[Archivu:Delfim-pedroII-MHN.jpg|miniaturadeimagen|esquierda|Pedru II]]
En [[1847]] l'Emperador creó'l Conseyu de Ministros, órganu qu'aconseyaría al emperador pa dirixir el gobiernu, inspiráu nel [[parlamentarismo]] británicu. Pero la xerarquía del parlamentarismo británicu y brasileñu taben invertíes, a diferencia de Brasil, onde l'emperador tenía más poder que'l ParlamentuParllamentu.
 
En 1847 tamién foi creáu'l cargu de Presidente del Conseyu de Ministros (Primer Ministru), que sería'l xefe del ministeriu, encargáu d'entamar el Gabinete de Gobiernu. Asina, l'emperador, en cuenta de escoyer a tolos ministros, pasó a nomar solamente'l Presidente del Conseyu, y este escoyía los demás miembros del Ministeriu, retirando l'elementu de gastadura política del emperador, ensin que menguara la so autoridá.
 
===== Modelu parlamentariu británicu =====
Nel Reinu Xuníu, la Corona, basada na mayoría nel [[ParlamentuParllamentu]], escueye al [[Primer Ministru|primer ministru]]. Dempués, el Parllamentu aprueba o non la decisión de la Corona. Este va ser el [[Xefe de Gobiernu]] del país, dirixiendo l'alministración del gobiernu británicu. El primer ministru tien de dar cuenta de les sos acciones nel ParlamentuParllamentu, por ser electu por esti poder, y el Parllamentu puede destituyir al primer ministru, al igual que la Corona.
 
===== Modelu parlamentarista brasileñu =====
En Brasil, l'emperador yera'l poder máximo, atropando los cargos de Xefe de Gobiernu y d'Estáu, hasta la década de [[1840]], en que l'emperador nun tener yá esos dos poderes, sinón solo'l [[poder moderador]]. El [[Poder Executivu]] quedaría a cargu del presidente del Conseyu de Ministros, electu pol emperador. El cargu de presidente del conseyu yera equivalente al de primer ministru, cargu creáu en [[1847]], pol [[decretu]] 523 del [[20 de xunetu]] y qu'esistió hasta la proclamación de la [[República]].
 
El presidente del Conseyu escoyía'l Gabinete, esto ye a los ministros que formaben el Conseyu de Ministros. Por fin recibía l'aprobación o non del ParlamentuParllamentu. Lo que pasó en Brasil y munches vegaes nel restu del mundu foi que'l Parllamentu munches vegaes nun aprobaba la decisión del Xefe d'Estáu, y esti víase obligáu a eslleir el Parllamentu y convocar nueves eleiciones, daqué común tantu en monarquíes como en repúbliques parlamentares. [[España]] y [[Francia]] llegaron a usar al Exércitu pa callar el pueblu nel momentu d'eslleir el ParlamentuParllamentu. En Brasil yera un costume popular tar acordies con la decisión del emperador. [[Inglaterra]] foi una esceición na dómina, principalmente porque la cámara de los lores taba controlada pola Corona.
 
A pesar de que'l modelu parlamentariu brasileñu nun paeza bien democráticu, lo yera pa la dómina. L'emperador tenía munchos poderes, lo que yera común en dellos estaos del mundu, ya inclusive n'Inglaterra.