Diferencies ente revisiones de «Partíu Comunista d'Alemaña»

m
Preferencies llingüístiques
m (Bot: Orotografía habitual na wiki)
m (Preferencies llingüístiques)
{{Ficha de partíu políticu |
nome = Partíu Comunista d'Alemaña |
nome_nativu = Kommunistische Partei Deutschlands
| color = #DF0101
| presidente =
| secretariu =
| líder =
| imaxe = KPD-logo.svg
| tamañu = 120px
| voceru =
| fundación = [[1918]] {{infobox ref|1}}
| disolución = [[1933]] {{infobox ref|2}}<br />[[1956]] {{infobox ref|3}}
| ideoloxía = [[Comunismu]], <br />[[Marxismu-leninismo]], <br />[[Internacionalismu]]
| posición =
| partíos =
|publicación = ''[[Die Rote Fahne]]''
| see = [[Karl-Liebknecht-Haus]], Kleine Alexanderstraßy 28, [[Berlín]]
| país = [[Alemaña]]
| membresía = 360.000<ref name="p.39">Catherine Epstein (2003), pág. 39</ref> <small>(1932)</small>
| internacional= [[Internacional Comunista|Komintern]]
| mocedá = [[Lliga de los Mozos Comunistes d'Alemaña|KJVD]] <small>(1925-1933)</small>
| nota1 = A partir de la [[Lliga Espartaquista]].
| nota2 = Ilegalizado poles [[Alemaña Nazi|autoridaes nazis]].
| nota3 = Ilegalizado n'Alemaña occidental pol [[Tribunal Constitucional d'Alemaña|Tribunal Constitucional]] (BVerfG).
|}}
El '''Partíu Comunista d'Alemaña''' (en [[Idioma alemán|alemán]]: ''Kommunistische Partei Deutschlands'', embrivíu '''KPD''') foi un importante [[partíu políticu]] [[Alemaña|alemán]] d'ideoloxía comunista qu'esistió n'[[Alemaña]].
 
Mientres los años 1920 conocióse-yos como los "Espartaquistas", por cuenta de los sos oríxenes na [[Lliga Espartaquista]]. El KPD foi fundáu escontra'l final de la [[Primer guerra mundial]] polos socialistes y sectores socialdemócrates que s'oponíen a la guerra. Lideraos primeramente por [[Rosa Luxemburg]], dempués de la so muerte'l partíu viose cada vez más inclináu escontra'l [[Leninismo]] y darréu al [[Estalinismu]]. Mientres el períodu de la [[República de Weimar]], el KPD de normal llogró ente un 10 y 15 per cientu de los votos nes eleiciones al [[Reichstag (ParlamentuParllamentu)|Reichstag]], y tamién llograba sacar representación nes eleiciones a los distintos parlamentos rexonales. Tres tomar del poder por [[Adolf Hitler]] y los nazis, les nueves autoridaes nun tardaron enforma tiempu en prohibir el partíu, que pasó automáticamente a la clandestinidá. Munchos de los sos militantes y dirixentes fueron encarcelaos poles autoridaes nazis y dalgunos d'ellos morrieron nos [[campos de concentración nazis|campos de concentración]].
 
A la fin de la Segunda Guerra Mundial, el partíu foi reconstituyíu otra vegada na Alemaña ocupada, anque en 1946 les sos secciones na [[zona d'ocupación soviética]] se [[Fusión del KPD y del SPD|xunieron colos socialdemócrates]] pa formar el [[Partíu Socialista Unificáu d'Alemaña]] (SEI), que gobernaría la [[República Democrática Alemana]] (RDA). Na Alemaña occidental el partíu caltuvo un perfil baxu y acabó siendo prohibíu pol Tribunal constitucional en 1956. Tres la so illegalización, un gran númberu de partíos minoritarios reclamaron ser herederos del KPD. En 1968 dellos antiguos militantes comunistes llograron formar en 1968 el [[Partíu Comunista Alemán]] (DKP), anque con escasa influencia.
[[Archivu:Flag of the Communist Party of Germany.svg|thumb|Bandera típica del KPD.]]
 
El Partíu foi dirixíu nun empiezu por Rosa Luxemburgu y [[Karl Liebknecht]], anque una parte importante de la militancia taba en desalcuerdu con delles de les sos posiciones, como la necesidá de trabayar nos [[sindicatu|sindicatos]] de clase mayoritarios o participar nel parlamentuparllamentu alemán, el ''[[Reichstag (parlamentuparllamentu alemán)|Reichstag]]''. El fracasu de la [[Revolución de Noviembre|Revolución]] en Berlín, llevada a cabu un mes dempués de la fundación del KPD, en xineru de [[1919]], foi realizáu en contra la instrucciones de Luxemburgu y Liebknecht. Los socialdemócrates sofitar nes milicies ultraderechistas ''[[Freikorps]]'' y no que quedaba del antiguu [[Exércitu Imperial Alemán]] pa suprimir la insurrección. Liebknecht y Luxemburgu fueron entós prindaos polos paramilitares, torturaos y finalmente asesinaos. Esti fechu supondría que mientres los siguientes años el KPD y el SPD caltuvieren un agriu enfrentamientu ente sigo.
 
Dalgunos de los dirixentes más importantes d'esta dómina fueron [[Paul Levi]], [[Lleo Jogiches]], [[Clara Zetkin]], [[Paul Frolich]], [[Hugo Eberlein]], [[Willi Münzenberg]], [[Franz Mehring]] y [[Ernst Meyer]]. En marzu de 1919 el KPD pasó a pertenecer a la [[Internacional Comunista]] (''Komintern''), dempués d'asistir a la celebración del so I Congresu Mundial en [[Petrogrado]].
El 30 de xineru de 1933 el líder del [[Partíu nazi]], [[Adolf Hitler]], foi nomáu canciller pol presidente Hindenburg. El KPD y los sindicatos reaccionaron cola convocatoria d'una fuelga xeneral.<ref>Hans-Joachim Althaus ''et alii'' (1982), pág. 229</ref> Nun pasó enforma tiempu en que los nazis incluyeron a los comunistes y los socialdemócrates ente los sos principales enemigos a esaniciar.
 
La represión del movimientu comunista viose "legitimada" tres el [[quema del Reichstag|quema del ''Reichstag'']], incidente que "resultó bien conveniente pal nuevu gobiernu".<ref>Paul Johnson (2000), pág. 221</ref> Los nazis acusaron públicamente a los comunistes de ser responsables de la quema y crearon un clima de mieu ya histeria cola falsa acusación de que los comunistes taben preparando empecipiar una guerra civil.<ref>William L. Shirer (1960), pág. 194</ref> La Quema del Reichstag tamién dexó al gobiernu Hitler aprobar un [[Decretu de la quema del Reichstag|decretu especial]] que llevó a la detención del líder comunista Ernst Thälmann y d'otros 4000 líderes y/o militantes del KPD.<ref>Richard J. Evans (2004), pág. 331</ref> Neses condiciones el partíu allegó a les [[Eleiciones parlamentaries d'Alemaña de marzu de 1933|eleiciones de 1933]], nes cualos, a pesar de la campaña de violencia y intimidación de los nazis, los comunistes llograron caltenese inda como la tercer fuerza político: el KPD llogró 4.848.058 votos (12,32%) y 81 escaños nel parlamentuparllamentu. Sicasí, la llamada ''[[Llei Habilitante de 1933|Llei Habilitante]]'', que legalmente apurrió a Hitler poderes absolutos pa poder gobernar, foi votada nel Reichstag dempués de que'l grupu de diputaos comunistes fueren arrestaos y encarcelaos.
 
Col partíu práuticamente sumíu de la vida pública, el 26 de mayu de 1933 el gobiernu nazi decretó la espropiación de los bienes del KPD.<ref>[http://www.verfassungen.de/de/de33-45/parteivermoegen33.htm Gesetz über die Einziehung kommunistischen Vermögens, vom 26. Mai 1933]</ref>
! [[Eleiciones federales d'Alemaña de 1953|1953]]
| 611.317
| 607.860
| 2.2
| {{Ficha de partíu políticu/escaños|0|509|hex=rede}}