Diferencies ente revisiones de «Acentu circunflexu»

m
Preferencies llingüístiques
m (Preferencies llingüístiques)
m (Preferencies llingüístiques)
 
=== N'español ===
El signu, introducíu pola Real Academia nel sieglu XVIII, señalaba que ''ch'' y ''x'' pronunciábense [k] y [ks] respectivamente na vocal siguiente, yá que tales palabrespallabres yeren préstamos del llatín o del griegu. Exemplos: ''châracteres'', ''exâcto''. Sicasí, si l'usu d'esti acentu contradicía l'usu del acentu agudu, dábase-y prioridá al segundu: ''chímica'' (y non ''chîmica''). Tamién, si una palabra terminaba en ''x'', nun se marcaba la so pronunciación [x] en nenguna vocal cercana al nun ser siguida de vocal: ''relox'' (güei: ''reló''). Nos primeros testos, el circunflexu podía alternar col grave n'usos similares (â, cargarâ, despachô) o utilizase en voces como fê o vêr pa indicar la presencia orixinal d'un doble vocal (fee, veer; güei: fe, ver). Tamién podía apaecer en palabrespallabres como ''baxîos'', ''traîa'', ''tenîa'', ''oîa'' (nestes postreres, indicaba un hiatu o rotura del diptongu), recordando'l so empléu en griegu con palabrespallabres con estes mesmes terminaciones. L'acentu agudu usábase raramente y casi siempres en posición interior de palabra. Sicasí los enclinos descritos, hai que señalar que, nesa primer dómina, l'usu de los distintos tipos d'acentu yera, polo xeneral, irregular ya inconsistente inclusive dientro d'una mesma obra.
 
Esti signu (^) depués foi abandonáu rápido nel mesmu sieglu, dempués de que l'usu de ''ch'' con pronunciación [k] y de ''x'' con pronunciación [x] abandonárense a favor de ''c/qu'' y ''j/g'' (como en ''relox'' o ''dixe''), volviéndolo de nula utilidá.
 
=== En portugués ===
En portugués, utilizar en ''â'', ''ê'' y ''ô''. Los dos últimos amuesen les vocales medies zarraes tóniques [y] y [o]. La ''â'' (siempres antes d'una consonante nasal - ''m'' o ''n'': pântano, câmara) denota una vocal tónica central, llixeramente nasalizada en portugués faláu en Brasil. Utilizáu al términu de les palabrespallabres con ''y'' cuando ta cerrada: "você" (usté), "lê" (llees/llei), jurerê (jureré, la sablera de). Dacuando utilízase pa estremar delles palabrespallabres, tales como "tem" (tien) y "têm" (tienen).
 
Nel portugués de Brasil el circunflexu tien en ''y'' y ''o'' el so usu más frecuente, por razón de la pronunciación zarrada o nasalizada de les vocales qu'en portugués lusitanu: bebê/ñácaru (ñácaru), Antônio/António (Antonio), econômico/económicu (económicu), prêmio/prémio (premiu), tênis/ténis (tenis). Pero en portugués européu hai tamién esi soníu, como en ''estômago'' (estómagu) y ''fêmea'' (fema). Tocantes a ''â'', utilízase igual en toles variantes de portugués.