Diferencies ente revisiones de «Sherlock Holmes»

142 bytes desaniciaos ,  hai 1 añu
m
Preferencies llingüístiques
m (Preferencies llingüistíques)
m (Preferencies llingüístiques)
{{personaxe |color
= #DEDEE2
|color testu = #001
|nome = Sherlock Holmes
|obra = [[Canon holmesiano]]
|imaxe = Sherlock Holmes Portrait Paget.jpg
|pie imaxe = Retrato de Sherlock Holmes por [[Sidney Paget]].
|primer = [[Estudiu n'Escarlata]]
|última = [[L'archivu de Sherlock Holmes]]
|sexu = Masculino |altor
= 1,90 m (aprox.)
|pesu =
|pulgo =
|güeyos =
|nacíu = 6 de xineru de 1854
|fináu = Fecha desconocida (posterior a 1914).
|especialidá = Investigación; música; química.
|ocupación = Detective asesor
|residencia = [[221B Baker Street]], [[Londres]]
|nacionalidá = {{bandera|Reinu Xuníu}} [[Reinu Xuníu|Británicu]]
|enemigos = [[James Moriarty|Profesor Moriarty]]
|aliaos = [[John H. Watson|Doctor Watson]]
|familia = [[Mycroft Holmes]] (hermanu).
|imdb_id = 0026631
}}
 
Sherlock Holmes, que nun principiu Doyle tenía previstu llamar Sherrinford,<ref>Nun principiu, Doyle consideró llamar ''Sherrinford Holmes'' al so detective, pero [[William S. Baring-Gould]], eminente ''biógrafu'' del personaxe, intentaría faer creer más tarde que tal yera'l nome del hermanu primoxénitu de Sherlock. En realidá foi daqué que s'inventó pa evitar que nin Mycroft nin Sherlock tuvieren qu'heredar el cuidu de la casona del so padre.</ref> ye un detective asesor, alto, delgáu, fríu, irónicu, atélite y intelectualmente inquietu. El so compañeru, amigu y cronista el Dr. Watson, con quien nunca llega a tutearse (llamar pol apellíu) describir físicamente de la siguiente manera al poco de conocese: {{cita|La so estatura devasaba los seis pies, y yera tan extraordinariamente enjuto, que producía la impresión de ser entá más alto. Tenía la mirada agudo y caltriante, [...] y la so ñariz, fina y aguileña, daba al conxuntu de les sos facciones un aire de viveza y de resolvimientu.|''Estudiu n'escarlata''.<ref>{{Cita llibru|apellíos=Doyle|nome=Arthur Conan|enlaceautor=Arthur Conan Doyle|otros=trad. Lázaro Ros, A.|títulu=[[Estudiu n'escarlata]].|formatu=tapa dura|fechaacceso=29 de mayu de 2009|edición=12ª|añu=1999|mes=mayu|editorial=Grupu Anaya|ubicación=Madrid|isbn=84-207-3803-4|páxina=23|capítulu=La ciencia de la deducción.}}</ref>}} N'ocasiones resulta un tanto sópitu, pero ye cortés coles muyeres a pesar de que resabia d'elles. El Dr. [[John H. Watson|Watson]] resalta n'unu de los sos casos la presencia d'una bella dama llamada [[Irene Adler]], que chantajea al rei de Bohemia (nes obres de Sherlock Holmes vese una geopolítica paralela, nómense reis, como'l d'Escandinavia o otros...), que ye considerada siempres por Sherlock como «la Muyer». A los sos güeyos, ella anda a la tema con él mesmu n'intelixencia, como demuestra nuna de les sos aventures.{{cita|Y asina foi como s'evitó un gran escándalu que pudo afectar al reinu de Bohemia, y cómo los planes más perfectos de Sherlock Holmes viéronse ganaos pol inxeniu d'una muyer. Él solía faer chancies alrodiu de la intelixencia de les muyeres, pero últimamente nun lu oyí faelo. Y cuando fala d'Irene Adler o menta la so fotografía, ye siempres col honrosu títulu de «la muyer.|''Escándalu en Bohemia''.<ref>{{Cita llibru|apellíos=Doyle|nome=Arthur Conan|enlaceautor=Arthur Conan Doyle|otros=trad. Juan Manuel Ibeas|títulu=[[Les aventures de Sherlock Holmes]]|edición=1ª|añu=2001|mes=mayu|editorial=[[Grupu Anaya]]|ubicación=Madrid|isbn=84-667-0569-4|páxina=39|capítulu=Escándalu en Bohemia}}</ref> }}
 
Nun ye bien ordenáu na rutina cotidiana, ye bien habilidosu amarutándose, fuma en pipa, gústen-y les galletes, toca'l [[violín]] con maestría (un [[Stradivarius]], de cutiu a hores pocu fayadices), ye un espertu [[apicultura|apicultor]], escelente boxeador, tien una gran conocencia científica, cuantimás en química, y, cuando s'aburre por falta de los retos intelectuales que suponen los sos casos, consume [[cocaína]] nuna solución al 7 per cientu (esto namái se menta nel llibru ''[[El signu de los cuatro]]'', publicáu en [[1890]]), que dexa gracies a la insistencia de Watson, con quien vive hasta finales del [[sieglu XIX]] nel númberu 221B de la cai Baker, en [[Londres]].
 
El primer casu nel que Sherlock intervien de mozu, según cúntalu a Watson, ye na aventura de «La corbeta Gloria Scott» (1893), na cual ayuda a un amigu a descifrar un mensaxe codificado.
En ''Estudiu n'escarlata'', Watson amuésase sosprendíu del desconocimientu que tien Holmes de la [[teoría heliocéntrica]] demostrada por [[Nicolás Copérnico]] nel sieglu XVI: {{cita|Sicasí, la mio sorpresa algamó'l puntu culminante al afayar de manera casual que desconocía la teoría de Copérnico y la composición del sistema solar. Resultóme tan estraordinariu'l que n'el nuesu sieglu XIX hubiera una persona civilizada qu'ignorara que la Tierra xira alredor del Sol, que me costar trabayu dalo por bonu.|''Estudiu n'escarlata''.<ref>{{Cita llibru|apellíos=Doyle|nome=Arthur Conan|enlaceautor=Arthur Conan Doyle|otros=trad. Lázaro Ros, A.|títulu=[[Estudiu n'escarlata]].|formatu=tapa dura|fechaacceso=29 de mayu de 2009|edición=12ª|añu=1999|mes=mayu|editorial=Grupu Anaya|ubicación=Madrid|isbn=84-207-3803-4|páxines=25|capítulu=La ciencia de la deducción.}}</ref>}}
 
Entá ye más cuando xusto dempués de Sherlock Holmes asegúralu que «agora que lo sabe, va intentar escaecelo», aludiendo a que cree que'l celebru ye llindáu tocantes a la capacidá d'información que puede retener, y que por ello «ye de mayor importancia que los datos inútiles nun muevan a los preseos». Arriendes de esto, el doctor Watson decide evaluar les habilidaes de Holmes, calificándoles d'esta miente:
 
# [[Lliteratura]]. — Sensacionalista. (Sicasí en "El signu de los cuatro" cita a Goethe y a La Rochefoucault, amás d'amosar la so conocencia del escritor Jean-Paul).
{{AP|Canon holmesiano}}
[[Archivu:Paget holmes.png|thumb|200px|Sherlock Holmes y el doctor [[John H. Watson]]; ilustración pal ''Strand Magacín'' (1893).]]
L'amplia bibliografía de Sherlock na que se rellaten les aventures de Sherlock Holmes y el so compañeru Watson, conocida nel so conxuntu como «canon holmesiano», consta de cuatro noveles y cincuenta y seis relatos recoyíos en dellos tomos:<ref>{{Cita llibru|títulu=The Complete Sherlock Holmes, Volume 1|editor=Kyle Freeman|editorial=Spark Educational Publishing|añu=2003|isbn=1593080344|idioma=inglés}}</ref>
 
=== Colecciones de relatos ===
 
== Cronistes ==
La mayoría de les [[Novela d'aventures|aventures]] y [[relatu|relatos]] de Sherlock Holmes tán [[narrador|narraes]] pol so amigu'l doctor J. H. Watson, sacante seis relatos en particular. ''L'aventura de la melena del lleón'' y ''L'aventura del soldáu de la piel descolorío'' tán narraos por un narrador protagonista, yá que ye Holmes quien cunta lo asocedío dende la so perspectivaperspeutiva, esto ye, la de personaxe principal de los relatos. ''La piedra preciosa de Mazarino'' ye una de les últimes esperiencies del afamáu detective, y ta narrada por un narrador omnisciente al igual que ''El so últimu saludu nel escenariu''. Tanto ''La corbeta Gloria Scott'' como ''El ritual de los Musgraves'' son casos policiales anteriores a l'asociación ente'l doctor Watson y el señor Sherlock Holmes, nelles déxase ver que, a pesar de que Watson escribir, foi Holmes quien les cuntó a títulu anecdóticu de los sos primeros tiempos como detective. El restu de les sos aventures y relatos sí fueron narraos pol doctor John H. Watson.
 
Sherlock Holmes siempres criticaba al so compañeru d'aventures porque, según Holmes, nos sos relatos, los fechos significativos entemecer con detalles que, al ser innecesarios, distrayen de los detalles oxetivos que lleven al resolvimientu del casu. Sicasí, en cuanto vese él mesmu na tesitura de redactar les sos aventures, reconoz que l'asuntu tien les sos dificultaes y que seique xulgó con demasiada severidá la redacción florida» de Watson.
Sherlock Holmes<ref>{{cita web |url=http://www.lecturalia.com/blogue/2014/03/03/sherlock-holmes-contra-houdini-una hestoria real/ |títulu=Sherlock Holmes contra Houdini, una hestoria real |editor=Lecturalia|fecha=3 de marzu de 2014 }}</ref> foi lleváu munches vegaes al cine y al teatru y tamién apaez en noveles, relatos, historietes, dibuxos animaos y series de televisión, colos más diversos graos de fidelidá al espíritu del personaxe que ye yá tou un iconu de la [[cultura popular]].
 
Ente los actores más aplaudíos atópense [[Robert Downey Jr.]], [[Basil Rathbone]] quien, con Nigel Bruce, constituyeron el ícono referencial nel ámbitu del cine; [[Peter Cushing]], [[Robert Stephens]] y [[Jeremy Brett]], quiciabes el meyor Sherlock Holmes de la pequeña pantalla por cuenta del so grau de fidelidá en ''Les Aventures de Sherlock Holmes''.
 
Ente les historietes, destaquen versiones risibles como'l españoles ''Les estrañes aventures de Sherlock López y Watso de Lleche'' (1943) de [[Gabriel Arnao Crespo]] o ''[[Sir Tim O'Theo]]'' (1970) de [[Joan Rafart i Roldán|Raf]].<ref>«Ristra de rastros holmesianos», artículu de [[Jesús Cuadráu]] pa ''The Stranded'' nº11, 1998</ref> Tamién apaeció de volao nel 50 aniversariu de [[Detective Comics]] (númberu 572, agostu de 1980) xuntu a [[Batman]], el personaxe más popular de la publicación (y que'l so métodu deductivu guarda dacuando semeyances col personaxe de Conan Doyle).
[[File:Sherlock Holmes Museum entrance.JPG|thumb|300px|Muséu Sherlock Holmes en Londres]]
 
En Londres esiste un muséu dedicáu a recrear l'apartamentu que se describe na obra de Doyle. Ta allugáu nel 221 de la cai Baker Street, esactamente la mesma dirección que se menta nes famoses noveles.
Nél puédese visitar l'estudiu, la recámara, inclusive el bañu nel que supuestamente pasaben los sos díes Sherlock Holmes y el Dr. Watson. Hai tamién recreaciones con maniquíes de delles escenes de les noveles.<ref name="muséu"> {{cita web |url=http://www.sherlock-holmes.co.uk/ |títulu=The Sherlock Holmes Museum |fechaacceso=4 de xunetu de 2014 | idioma=Inglés }}</ref>