Diferencies ente revisiones de «Estanislau Figueras i de Moragas»

m
Preferencies llingüístiques
m (Preferencies llingüístiques)
{{Persona}}
'''Estanisláu Figueras y Moragas''' ([[Barcelona]], [[13 de payares]] de [[1819]] - [[Madrid]], [[11 de payares]] de [[1882]]), políticu, periodista y abogáu español, foi el primer ''presidente''<ref>El nome oficial del so cargu nun yera esi porque inda nun s'aprobara d'aquella una Constitución republicana.</ref> de la [[Primera República Española]]. Arriendes de la so actividá política, na que destacó como gran orador y parlamentariuparllamentariu, rexentó, primero en [[Tarragona]] y dempués en [[Madrid]], un importante despachu d'abogaos.
 
== Los años de la monarquía: oposición... y persecución ==
Nacíu y criáu en Barcelona, llicencióse a los 21 años en [[derechu]] civil. En [[1840]] ingresó nel [[Partíu Progresista]], y cuatru años más tarde coló pa [[Tarragona]], ú entamó a trabayar como abogáu, una profesión na qu'algamaría una sonadía importante. Ellí participó destacadamente nos llevantamientos de [[1848]]: tuvo la suerte de nun acabar na cárcel, y darréu coló pa [[Madrid]]. Nesi tiempu entamaron los sos contactos colos círculos políticos republicanos de la capital, anque siguió formando parte del [[Partíu Progresista]]. Pero sólo hasta [[1849]]: nesi añu pasa a les files del [[Partíu Demócrata]], que nace n'abril d'esi añu como una escisión de los progresistes.
 
En [[1851]] foi elexíu, por primer vegada, diputáu por [[Tarragona]] (diba selo, nos años vinientes, delles vegaes más, cuando por esa ciudá y cuando por [[Mataró]]), y volvió allí pa formar parte de la so Xunta Revolucionaria: foi el so presidente nos acontecimientos políticos que llevaron al periodu que se conoz como Bieniu Progresista ([[1854]] - [[1856]]). En [[1855]] foi elexíu diputáu a les Cortes Constituyentes que se convocaron col envís de redactar una Constitución nueva que sustituyera a la moderada de [[1845]], que foi anulada. Nelles foi el cabezaleru de la minoría republicana, que nun pudo sacar alantre la opción d'instituyir un réxime republicanu. Nos discutinios parlamentariosparllamentarios defendió la descentralización del Estáu y les desamortizaciones, lo que lu enfrentó a les xentes más averaes a la [[Ilesia Católica|Ilesia]].
 
Siguió siendo diputáu nes eleiciones de los años [[1862]] y [[1865]] y, a resultes de les medides represives qu'adoptara [[Ramón María Narváez|Narváez]] escontra los implicaos na sublevación del cuartel de artillería de San Gil ([[22 de xunu]] de [[1866]]), tuvo de fuxir a [[Portugal]] en [[1867]] pa nun acabar na cárcel. Tres el trunfu de la [[Revolución de 1868]], que dio aniciu al periodu que se conoz como el [[Sexeniu Democráticu]], volvió pa [[España]] ya ingresó nel [[Partíu Republicanu Democráticu Federal]] que recién formara [[Francisco Pi y Margall|Pi y Margall]]. Nesi mesmu añu fundó'l periódicu ''La Igualdad'', d'ideariu republicanu federal. Gracies a elli y a la so intensa actividá política y parlamentariaparllamentaria convirtióse nel líder más nomáu de la minoría republicana del Congresu, igual nos discutinios qu'encumaren na proclamación de la [[Constitución de 1869]], qu'establecía la monarquía como forma de gobiernu n'España, que dempués de la xubida'l tronu del rei [[Amadéu I de Saboya|Amadéu I]].
 
== La I República: de la ilusión... al desánimu ==