Diferencies ente revisiones de «Manuel L. Quezón»

m
Bot: Troquéu automáticu de testu (-seis año\b +seis años, -nueve año\b +nueve años, -cuatro hijo\b +cuatro fíos)
m (Preferencies llingüístiques)
m (Bot: Troquéu automáticu de testu (-seis año\b +seis años, -nueve año\b +nueve años, -cuatro hijo\b +cuatro fíos))
D'ascendencia mestiza, Manuel Quezón empezó la so sienda escontra la vida pública, al participar del procesu de [[Independencia de Filipines]], del llau de los [[Estaos Xuníos]], sirviendo como [[militar]] y [[funcionariu públicu]], dempués de lo que empericotióse nuna carrera [[política]] que eventualmente llevar a ser el ''[[Líder]] de la Mayoría Parllamentaria na [[Cámara de Representantes de Filipines]]'', siendo darréu [[Senador]] y [[Senáu de Filipines|Presidente del Senáu Filipín]], amás de la primer persona n'exercer dichu cargu, según tamién foi [[Comisionado Residente de les Filipines]].
 
La so carrera [[política]] y prestíu, acabaron llevándolo a la [[Presidente|Presidencia]] de la [[Mancomunidá de Filipines]], detentándola mientres nueve añoaños, mientres los cualos enfocóse en consolidar a les Filipines como nación, decretando la reorganización de les [[Fuerces Armaes Filipines]], aprobando un procesu de reorganización gubernamental, impulsando'l comerciu en Filipines por aciu trataos y midíes económiques, amás de proponer una Reforma Agraria y llevar a cabu una llucha contra la corrupción y tratando de fortificar les instituciones del país.
 
Tres la invasión Xaponesa a [[Filipines]], mientres la [[Segunda Guerra Mundial]], Quezón estableció un gobiernu nel esiliu, allugáu n'[[Estaos Xuníos]], dende onde lluchó y trató de faer presión pa llograr el sofitu internacional necesariu y confrontar a'l Xaponeses, sicasí; finó de tuberculosis en [[Nueva York]], antes de ver a la so patria lliberada. Nun xiru irónicu de la hestoria, sería'l Xeneral [[Douglas MacArthur]], quien fora l'asesor designáu por Quezón pa la reorganización del exércitu filipín en [[1936]], quien llograría la lliberación de [[Filipines]] mientres la [[Segunda Guerra Mundial]].
Defensor a estazón de la independencia de Filipines, manifestar en contra de la ocupación estauxunidense. Foi unu de les figures más destacaes na creación del partíu nacionalista. En [[1907]] foi electu a la primer Asamblea de Filipines, onde emprestó serviciu como dirixente del bloque mayoritariu y presidente del comité d'alquisiciones. Ente [[1909]] y [[1916]] recibió la comisión de representar permanentemente a Filipines na [[Cámara de Representantes de los Estaos Xuníos]], encargáu d'axustar la llamada ''ley Jones'' d'autonomía.
 
Quezón contraxo matrimoniu cola so prima [[Aurora Aragón]], cola que tuvo cuatro hijofíos: María Aurora, María Zeneida, Luisa Corazón Paz y Manuel (fíu). En [[1916]] foi electu senador, y designáu presidente de la Cámara. Ocuparía esa posición hasta [[1935]]. En [[1919]] encabezó la primer misión d'independencia frente al [[Congresu de los Estaos Xuníos]], y llevó a cabu les negociaciones que resultaron en [[1934]] na [[Llei d'Independencia Tydings-McDuffie]]. Nos Estaos Xuníos conoció personalmente a [[Napoleón Hill]].
 
== Presidencia ==
En [[1935]] Manuel Quezón trunfó nes primeres [[Eleiciones presidenciales de Filipines de 1935|eleiciones presidenciales nacionales]] tres la independencia, superando a [[Emilio Aguilandu]] y al obispu [[Gregorio Aglipay]]. Anque los términos orixinales establecíen un mandatu de seis añoaños ensin posibilidá de reelección, la [[Constitución de Filipines|Constitución]] foi modificada pa dexa-y enllargar us mandatu, y en [[1941]] foi reelecto.
 
Nun actu de notable humanidá, Quezón, en cooperación col altu comisariu [[Paul V. McNutt]] de los Estaos Xuníos, facilitó la entrada nes Filipines de los refuxaos [[xudíu]]s que fuxíen de los réximes [[fascismu|fascistes]] d'Europa, y promovio un proyeutu pa establecer a los refuxaos en [[Mindanao]].