Abrir el menú principal

Cambios

Ensin cambiu de tamañu, hai 9 meses
m
Preferencies llingüístiques
=== Post Segunda Guerra Mundial ===
 
En [[1945]], Fanon volvió a Martinica por un periodu curtiu pero significativu. A pesar de qu'él nunca se declaró [[comunista]], trabayó na campaña electoraleleutoral del so amigu y mentor intelectual [[Aimé Césaire]], unu d'el ceadores de la teoría de la [[negritud]], quien se presentó como candidatu comunista a l'Asamblea de la [[Cuarta República Francesa]]. Fanon caltener na isla namá lo suficiente como pa terminar la so Baccalauréat, volviendo a Francia pa estudiar medicina y psiquiatría. Estudió en Lyon, onde conoció a [[Maurice Merleau-Ponty]]. Graduóse como siquiatra en 1951 y empezó a exercer so la supervisión del médicu [[Países Catalanes|catalán]] [[Francesc Tosquelles Llauradó|F. de Tosquelles]], de quien tomó la idea de la importancia de lo [[cultura]]l na [[sicopatoloxía]].
 
Fanon permaneció hasta [[1953]] en [[Francia metropolitana]]. Mientres esti periodu escribió'l primeru de los llibros polos cualos ye conocíu: ''[[Piel negro, mázcares blanques]]'' (''Peau noire, masques blancs''), que foi publicáu en [[1952]]. Esi llibru respuende una entruga que probablemente Fanon empezó a faese cuando guardó l'abusu de los sos vecinos en Martinica y cuando el so reximientu foi "blanquiáu": ¿por qué un [[negru (etnia)|negru]] ta dispuestu a arriesgar la vida por quien lo desprecien y maltraten? La respuesta que'l llibru ufierta ye que ser colonizáu ye más que ser apoderáu físicamente, ye selo culturalmente. Ser colonizáu ye tamién perder un llinguaxe y absorber otru. Nes sos pallabres: "Falar (un idioma) significa sobremanera asumir una cultura, (implica) absorber el conteníu d'una civilización".