Abrir el menú principal

Cambios

m
Preferencies llingüístiques
{{AP|Interpretaciones de la Mecánica cuántica}}
Los camientos más importantes d'esta teoría son les siguientes:
* Al ser imposible afitar al empar la posición y el momentu d'una partícula, arrenunciar al conceutu de [[trayectoriatrayeutoria]], vital en [[mecánica clásica]]. En cuenta de eso, el movimientu d'una partícula 'puede ser esplicáu por una función matemática qu'asigna, a cada puntu del espaciu y a cada poco, la [[probabilidá]] de que la partícula descrita topar en tal posición nesi intre (siquier, na interpretación de la Mecánica cuántica más avezada, la probabilística o [[interpretación de Copenhague]]). A partir d'esa función, o [[función d'ondes]], estrayer teóricamente toles magnitúes del movimientu necesaries.
* Esisten dos tipos d'[[ecuación de movimiento|evolución temporal]], si nun asocede nenguna midida l'estáu del sistema o [[función d'onda]] evolucionen acordies con la [[ecuación de Schrödinger]], sicasí, si realiza una midida sobre'l sistema, ésti sufre un [[saltu cuánticu|«saltu cuánticu»]] escontra un estáu compatible colos valores de la midida llograda (formalmente'l nuevu estáu va ser una [[proyección ortogonal]] del estáu orixinal).
* Esisten diferencies perceptibles ente los estaos amestaos y los que nun lo tán.
Na formulación matemática rigorosa, desenvuelta por [[Paul Adrien Maurice Dirac|Dirac]] y [[John von Neumann|von Neumann]], los estaos posibles d'un sistema cuánticu tán representaos por vectores unitarios (llamaos ''estaos'') que pertenecen a un [[Espaciu de Hilbert]] [[Númberos complexos|complexu]] [[espaciu xebrable|xebrable]] (llamáu'l ''espaciu d'estaos''). Qué tipu d'espaciu de Hilbert ye necesariu en cada casu depende del sistema; por casu, l'espaciu d'estaos pa los estaos de posición y momentu ye l'espaciu de [[función de cuadráu integrable|funciones de cuadráu integrable]] <math>\scriptstyle L^2(\R^3)</math>, ente que la descripción d'un sistema ensin traslación pero con un [[espín]] <math>\scriptstyle n\hbar</math> ye l'espaciu <math>\scriptstyle \mathbb{C}^{2n+1}</math>. La [[ecuación de movimiento|evolución temporal]] d'un estáu cuánticu queda descrita pola [[ecuación de Schrödinger]], na qu'el [[Hamiltoniano (mecánica cuántica)|hamiltoniano]], l'operador correspondiente a la enerxía total del sistema, tien un papel central.
 
Cada magnitú observable queda representada por un [[Operador hermítico|operador llineal hermítico]] definíu sobre un [[Glosariu de topoloxía#D|dominiu trupu]] del espaciu d'estaos. Cada estáu propiu d'un [[observable]] correspuende a un [[eigenvector]] del operador, y el [[valor propiu]] o eigenvalor asociáu correspuende al valor del observable naquel estáu propiu. El [[espectru d'un operador]] pue ser continuu o discretu. La midida d'un observable representáu por un operador con espectru discretu namái puede tomar un conxuntu numerable de posibles valores, ente qu'el operadores con espectru continuu presenten midíes posibles n'intervalos reales completos. Mientres una midida, la probabilidá de qu'un sistema colapse a unu de los eigenestados vien dada pol cuadráu del valor absolutu del [[productu interior]] ente l'estáu propiu o autu-tao (que podemos conocer teóricamente enantes de midir) y el vector tao del sistema enantes de la midida. Podemos asina atopar la distribución de probabilidá d'un observable nun estáu dáu computando la [[Teorema espectral|descomposición espectral]] del operador correspondiente. El principiu d'incertidume de Heisenberg representar pola aseveración de qu'el operadores correspondientes a ciertos observables non [[Operador (mecánica cuántica)#Conmutación d'operadores|conmutan]].
 
== Relatividá y la mecánica cuántica ==