Diferencies ente revisiones de «Leísmo»

Ensin cambiu de tamañu ,  hai 1 añu
m
Preferencies llingüístiques
m (Preferencies llingüístiques)
m (Preferencies llingüístiques)
 
=== Leísmo de contactu ===
Otres formes de leísmo apaecen, tamién, en dialectos del español que se caractericen pola situación enllargada de [[billingüismu]] o [[diglosia]] en contactu con llingües nes que'l réxime pronominal ye distintu. La influencia del [[idioma guaraní|guaraní]] nel [[español paraguayu]], del [[idioma quechua|quechua]] nel [[español andín]]<ref> Klee, Carol A.., and Andrew Lynch. "El Contactu De Llingües De La Rexón Andina." ''L'Español En Contactu Con Otres Llingües''. Washington, D.C.: Georgetown UP, 2009. </ref> o del [[euskera]] en [[País Vascu]] y [[Navarra]] lleven en dellos casos a la supresión completa de la diferenciación ente pronomes de dativu y d'acusativu, sustituyendo tolos casos por ''-y''.<ref> ''Diccionariu panhispánicu de duldes. ''La Real Academia Española, 2005'''' </ref> Acompañada d'un tanxible cambéu nel empléu de los pronomes, que s'utilicen sistemáticamente de manera redundante en toles funciones —a diferencia de formar estándar del español, que prescribe la redundancia solo nel dativu: ''yo di-y la carta a la mio hermana''—, ye efectu de l'asimilación a un sistema gramatical desprovistu de la distinción de casos. N'ocasiones ta [[Estigma social|estigmatizáu]], sobremanera nes zones de transición ente dialectos afectaosafeutaos por esta forma de leísmo y dialectos non leístas, pero forma parte de la norma culta nes rexones en que'l dialectu leísta ye esclusivu o mayoritariu, y tien espresión na llingua formal y escrito. Non cuenta, sicasí, cola sanción de la RAE.
 
== Dialectos leístas ==
Otru autores disienten con esta hipótesis, sosteniendo que'l factor crucial na selección pronominal ye'l valor de animacidad concedíu al oxetu mentáu; asina, el ''lo'' llindar a los oxetos inanimaos, contables o non, ente que el ''-y'' emplegar pa seres vivos, con mayor frecuencia cuanto más similares al humanu sían (vease González 1997, ''passim''). Ye probable que la distinta evaluación deber a qu'aspeutos superficialmente similares amazcaren variaciones fondes nel desenvolvimientu del sistema pronominal en distintos dialectos del español.
 
La área afectadaafeutada por esta forma de leísmo entiende bona parte de [[Castiella y Llión]]. La forma más pronunciada manifestar en [[Valladolid]], l'este de Llión, [[Palencia]] y el noroeste [[burgalés]], onde ''-y'' sustitúi a ''lo'' y ''-yos'' a ''los'' pa tolos antecedentes animaos de xéneru masculín. El restu de la provincia de Burgos, les zones aledañas a Valladolid y les rexones leístas de [[Segovia]] y [[Soria]] bazcuyen ente ''-yos'' y ''los'' pal plural, usando ''-y'' invariablemente pal singular. Na [[provincia de Salamanca]], [[provincia d'Ávila|Ávila]] y les zones de transición ente estes, Madrid y Cáceres el plural nun ye leísta salvu en raros casos. Tamién ye utilizada fora d'España, en [[Provincia de Misiones|Misiones]] provincia d'Arxentina. Menos estudiada ye la distribución del leísmo pal pronome femenín, que la mayoría d'el autores xulguen llindada a la fala popular, anque nun se dispon d'investigación sociollingüístiques en fondura.
 
Coles mesmes, na mayor parte de [[Cantabria]] sustitúyese'l pronome acusativu masculín contable ''lo'', pol pronome ''-y'', como nos exemplos: ''Vimos esi perru y mercámoslu. A Juan fai enforma que nun-y veo. Nun llego a coyer el llibru, por favor, algamar.''