Diferencies ente revisiones de «Rumelia Oriental»

m
Iguo llaves de plantíes
m (Iguo llaves de plantíes)
|moneda =
}}
'''Rumelia Oriental''' (en [[Idioma búlgaru|búlgaru]], Източна Румелия, ''Iztochna Rumelia''; en [[turcu otomanu]], روم الى شرقى, ''Rumeli-i Şarkî''; en [[Idioma griegu|griegu]] Ανατολική Ρωμυλία, ''Anatoliki Romylia'') foi una provincia autónoma alministrativa ([[valiato]]) del [[Imperiu otomanu]] dende 1878 hasta 1908. Tuvo sol plenu control búlgaru de [[1885]] d'equí p'arriba, cuando voluntariamente se [[Unificación búlgara|unificó con]] el [[Principáu autónomu de Bulgaria|Principáu de Bulgaria]], llargamente autónomu, dempués d'una revolución incruenta. Los [[búlgaros]] étnicos compunxeron la mayoría demográfica absoluta dientro de la Rumelia Oriental. La so capital foi [[Plovdiv]] (otomanu ''Filibe'', yá conocida n'Occidente col nome griegu de ''Filipópolis''). Güei, Rumelia Oriental (la parte mayor de la [[Tracia Septentrional]]) ye parte de [[Bulgaria]].
 
==Hestoria==
El movimientu unionista yera bien popular y, al empiezu, recibió'l sofitu oficiosu de Rusia.<ref name="jelavich164"/> Tres l'alloñamientu ente'l zar y el príncipe búlgaru esti respaldu menguó, pero tampoco'l gobernador xeneral recibió'l beneplácito rusu y hubo de ser sustituyíu, teóricamente por otru de calter más débil y supuestamente más dispuestu a siguir les directrices ruses.<ref name="jelavich164"/>
 
La {{fecha|17|9|1885}}, los dirixentes de la provincia, col sofitu de la milicia y ante la pasividá del nuevu gobernador, proclamaron el derrocamientu del gobiernu, la unión col Principáu y solicitaron al príncipe Alejandro qu'asumiera la xefatura del nuevu estáu.<ref name="jelavich165">[[#Bibliografía|Jelavich (1986)]], p. 165</ref> Este, que prometiera a Rusia un mes antes nun participar nuna acción similar y medroso d'un seguru empeoramientu de la so relación col Imperiu rusu, viose forzáu a actuar, ante la popularidá del golpe de mano ente la población y los políticos.<ref name="jelavich165"/> La provincia foi anexionada pol tributariu [[Principáu de Bulgaria]].
 
Dempués de la victoria búlgara na posterior [[guerra serbo-búlgara]], el ''statu quo'' foi reconocíu pela Sublime Puerta col [[Acta Tofana]] de 24 de marzu de [[1886]]. Cola Acta Tofana, el [[sultán]] [[Abdul Hamid II]] nomó al Príncipe de Bulgaria (ensin mentar el nome del príncipe al que se refería [[Alejandro I de Bulgaria|Alejandro de Bulgaria]]) como Gobernador-xeneral de Rumalia Oriental, asina calteniendo la distinción formal ente'l principáu de Bulgaria y Rumelia Oriental,<ref>Emerson M. S. Niou, Peter C. Ordeshook, Gregory F. Rose. ''The balance of power: stability in international systems'', 1989, p. 279.</ref> y calteniendo la carta del [[Tratáu de Berlín de 1878|Tratáu de Berlín]].<ref>Stanley Leathes, G. W. (George Walter) Prothero, Sir Adolphus William Ward. ''The Cambridge Modern History, Volume 2'', 1908, p. 408.</ref> Sicasí, quedaba claro a les Grandes Potencies que la unión ente'l Principáu de Bulgaria y Rumelia Oriental yera permanente, y nun diba eslleir se.<ref>Charles Jelavich, Barbara Jelavich. ''The establishment of the Balkan national states, 1804-1920'', 2000, p. 167.</ref> La [[República de Tamrash]] y la rexón de [[Kardzhali]] fueron reincorporaos al [[Imperiu otomanu]]. La provincia tuvo nominalmente so soberanía otomana hasta que Bulgaria se convirtió ''de xure'' [[Independencia|independiente]] en 1908. El 6 de setiembre, [[Día de la unificación (Bulgaria)|día de la unificación]], ye la [[fiesta nacional]] en Bulgaria.
==Bibliografía==
* {{cita llibru |apellíu =
Jelavich
|nome = Barbara
|apellíu2 = Jelavich
|nome2 = Charles
|títulu = The Establishment of the Balkan National States, 1804-1920
|idioma = inglés
|añu = 1977
|editorial = University of Washington Press
|isbn = 0295954442
|páxines = 374
}}