Abrir el menú principal

Cambios

m
Iguo testu: -"contien" +"contién"
La conexón ente llinguaxe y cultura foi acentuada especialmente nel ámbitu del [[idealismu]] [[Idioma alemán|alemán]]. El llinguaxe, a xuiciu de [[Hegel]], ye l'actualidá de la cultura”. [[Wilhelm von Humboldt|Humboldt]] y, darréu [[Karl Vossler]] sorrayaron que l'actividá llingüística representa un objetivarse del suxetu que, al actuar, da forma por sigo mesmu a un [[cosmos]], y dempués d'actuar, contempla'l so productu como daqué distintu de sigo mesmu, llistu pa moldiase en nuevos actos espresivos. El llinguaxe ye consideráu como una creación, [[arte]] realizáu por un [[personalidad|espíritu]] llibre.
 
El llinguaxe ye manifestación d'una cultura, pos cada [[idioma|lengua]] contiencontién los saberes, idees y creencies alrodiu de la realidá que comparte una comunidá. El llinguaxe ye la primer forma de la que'l ser humanu dispon p'afitar y objetivar el [[conocencia]] de sigo mesmu y del mundu. Al traviés de la palabra, que da un nome a les coses y a los oxetos, el mundu adquier la fisonomía d'un mundu humano y familiar.
 
En cuanto constitúi un saber transmisible, el llinguaxe ye un fechu cultural. Nel léxicu d'una llingua reflexen dichos y espresiones, que reflexen la cultura de les xeneraciones anteriores. Dientro de la llingüística estricta Sapir y Whorf formularon la llamada, [[hipótesis de Sapir-Whorf]] qu'afirmaba qu'el mesmu pensamientu podría trate afeutáu poles categoríes astractes reflexaes na llingua del falante. Tres décades de discutiniu, esta noción ye refugada pola mayor parte de llingüistes ya investigadores en ciencia cognitiva.