Diferencies ente revisiones de «Antonio Abad»

2 bytes desaniciaos ,  hai 1 añu
m
Bot: Troquéu automáticu de testu (- con los + colos )
m (Iguo sufixu: -"logía" +"loxía")
m (Bot: Troquéu automáticu de testu (- con los + colos ))
Antonio Abá nació nel pueblu de Comes, cerca de [[Heracleópolis Magna]], nel [[So Exiptu]]. Cúntase qu'alredor de los venti años d'edá vendió toles sos posesiones, apurrió'l dineru a los probes y retiróse a vivir a una comunidá local faciendo vida [[ascesis|ascética]], dormiendo nuna cueva sepulcral.{{sfn|Voráxine|1997|p=107}} Depués pasó munchos años ayudando a otros ermitaños a emponer la so vida espiritual nel desiertu. Más tarde foise internando muncho más nél, pa vivir n'absoluta soledá.
Acordies con loscolos relatos de san Atanasio y de san [[Jerónimo de Estridón|Jerónimo]], popularizaos en ''[[La lleenda dorada]]'' del [[dominicu]] [[génova|xenovés]] [[Santiago de la Voráxine]] nel [[sieglu XIII]], Antonio foi reiteradamente tentáu pol [[demoniu]] nel desiertu. La tentación de san Antonio volvióse un tema favorita de la [[iconografía]] cristiana, representáu por numberosos pintores d'importancia.{{sfn|Voráxine|1997|p=107}}
La so fama d'home santu y austeru atraxo a numberosos discípulos, a los qu'entamó nun grupu d'ermitaños al pie de [[Pispir]] y otru en [[Arsínoe (Exiptu)|Arsínoe]]. Por ello, considérase-y el fundador de la tradición monacal cristiana. Sicasí, y pese al curiosu qu'el so carisma exercía, nunca optó pola vida en comunidá y retiróse al monte Colzim, cerca del [[Mar Colorado]], n'absoluta soledá. Abandonó'l so retiru en [[311]] pa visitar [[Alexandría]] y pedricar contra'l [[arrianismu]].{{sfn|Voráxine|1997|p=110}}
 
126 166

ediciones