Diferencies ente revisiones de «Leísmo»

2 bytes amestaos ,  hai 1 añu
m
correiciones
m (Preferencies llingüístiques)
m (correiciones)
Otru autores disienten con esta hipótesis, sosteniendo que'l factor crucial na selección pronominal ye'l valor de animacidad concedíu al oxetu mentáu; asina, el ''lo'' llindar a los oxetos inanimaos, contables o non, ente que el ''-y'' emplegar pa seres vivos, con mayor frecuencia cuanto más similares al humanu sían (vease González 1997, ''passim''). Ye probable que la distinta evaluación deber a qu'aspeutos superficialmente similares amazcaren variaciones fondes nel desenvolvimientu del sistema pronominal en distintos dialectos del español.
 
La área afeutada por esta forma de leísmo entiende bona parte de [[Castiella y Llión]]. La forma más pronunciada manifestar en [[Valladolid]], l'este de Llión, [[Palencia]] y el noroeste [[burgalés]], onde ''-y'' sustitúi a ''lo'' y ''-yos'' a ''los'' pa tolos antecedentes animaos de xéneru masculín. El restu de la provincia de Burgos, les zones aledañas a Valladolid y les rexones leístas de [[Segovia]] y [[Soria]] bazcuyen ente ''-yos'' y ''los'' pal plural, usando ''-y'' invariablemente pal singular. Na [[provincia de Salamanca]], [[provincia d'Ávila|Ávila]] y les zones de transición ente estes, Madrid y Cáceres el plural nun ye leísta salvu en raros casos. Tamién ye utilizada fora d'España, en [[Provincia de Misiones|Misiones]] provincia d'Arxentina. Menos estudiada ye la distribución del leísmo pal pronome femenín, que la mayoría d'elde los autores xulguen llindada a la fala popular, anque nun se dispon d'investigación sociollingüístiques en fondura.
 
Coles mesmes, na mayor parte de [[Cantabria]] sustitúyese'l pronome acusativu masculín contable ''lo'', pol pronome ''-y'', como nos exemplos: ''Vimos esi perru y mercámoslu. A Juan fai enforma que nun-y veo. Nun llego a coyer el llibru, por favor, algamar.''