Diferencies ente revisiones de «Árabe clásicu»

Ensin cambiu de tamañu ,  hai 2 años
m
Preferencies llingüístiques
m (Preferencies llingüístiques)
m (Preferencies llingüístiques)
[[Archivu:Large Koran.jpg|right|350px|thumb|Versos del Corán n'árabe clásicu.]]
El '''árabe clásicu''', tamién llamáu '''árabe cultu''', n'árabe '''العربيّة الفصحى''' y '''árabe coránicu''', ye una variedá del [[idioma árabe]]. L'árabe clásicu ye la forma de la llingua árabe utilizada nos testos omeyes y abasíes (sieglos VII ya IX). Ta basáu nos dialectosdialeutos medievales de les tribus árabes. El [[árabe estándar modernu]] ye descendiente directu del idioma usáu modernamente al traviés del mundu árabe, usáu na escritura y l'idioma formal faláu, por casu, discursos y tresmisiones radiales. Ente que la [[estilística]] y el lexis del árabe estándar modernu ye distintu del árabe clásicu, la morfoloxía y la sintaxis caltuviéronse básicamente inalteraes. Los dialectosdialeutos vernaculares, sicasí, camudaron más drásticamente. Nel mundu árabe faise poca distinción ente l'árabe clásicu y l'estándar modernu, dambes son llamaes al-fuṣḥā (الفصحى) n'árabe significando ¨la elocuente¨.
 
== Historia ==
L'orixe del árabe clásicu atópase en partir norte y central de la [[Arabia|península arábiga]] y ye distintu de les llingües del árabe antiguu del sur les cualos fueron falaes en partir sur de la península, nel modernu [[Yeme]]. L'árabe clásicu ye la única llingua sobreviviente de les llingües del árabe antiguu del norte. La inscripción más antigua n'árabe clásicu data del 328 d. C. y conocer como la inscripción de Namāra». Foi escrita nel alfabetu nabateo y atopada al sur de [[Siria]] n'abril de 1901.
 
Cola espansión del [[Islam]], l'árabe clásicu convertir nuna llingua d'importancia a nivel internacional y de devoción relixosa, yá que ye la llingua na que foi reveláu El Corán. La so relación colos dialectosdialeutos modernos ye similar a la relación ente'l llatín y les llingües romances o ente l'idioma chinu mediu y el [[idioma chinu]].
 
== Usu ==
N'árabe suel llamase ''al-luġa al-‘arabiyya al-fuṣḥā'' اللغة العربيّة الفصحى, «la llingua árabe más elocuente». Ta basáu nes modalidaes falao y lliterario n'usu na rexón del [[Hiyaz]] nel [[sieglu VII]]. Ta fita originalmente pol [[Corán]] y la poesía árabe preislámica.
 
Paralelamente al usu lliterariu y oficial del árabe clásicu, desenvolviéronse distintes modalidaes de [[árabe dialectaldialeutal]] o árabe faláu que convivieron col clásicu en situación de [[diglosia]]. Esiste discutiniu alrodiu de si estes variedaes dialectalesdialeutales vienen de un tresformamientu del árabe clásicu o si hai que buscar el so orixe directamente en dialectosdialeutos preislámicos.
 
A partir del [[sieglu XIX]], l'árabe clásicu dio llugar a una subvariedá que n'ocasiones recibe'l nome d'árabe cultu modernu, árabe lliteral modernu o [[árabe estándar modernu|árabe estándar]].