Diferencies ente revisiones de «Soberanos de Cerdeña»

m
correiciones
m (Iguo apostrofación)
m (correiciones)
En [[1291]] el rei [[Jaime II d'Aragón|Jaime I de Sicilia]] heredaba la [[Corona d'Aragón]] tres la muerte del so hermanu [[Alfonso III d'Aragón|Alfonso III]]. El deséu del monarca de caltener [[Reinu de Sicilia|Sicilia]], conquistada per Aragón en [[1282]], alicó l'enfrentamientu con el franceses, pero la falta d'aliaos de Jaime favoreció un acercamientu de les partes engarraes.
El [[Tratáu de Anagni]] ([[1295]]) supunxo l'arrenunciu de Sicilia en favor de [[Carlos II de Anjou]], daqué que nun aceptaron los sicilianos, y la compensación de Cerdeña.
En 1297 concretóse'l tratáu cuando'l Papa [[Bonifacio VIII]] concedió la infeudación de [[Córcega]] y Cerdeña<ref>Salrach J.M. Espalder A. M (1995). La Corona d'Aragón: plenitú y crisis (Colección Historia d'España 12, Historia16). Pág 74</ref>. Sicasí la conquista nun foi fácil, yá que a la oposición de los sardos xunía la guerra contra [[República de Xénova|xenoveses]], rivales comerciales d'elde los aragoneses na zona. La conquista aragonesa concretóse finalmente en [[1324]].
 
El dominiu de la Corona d'Aragón (integrada dende [[1516]] na [[Monarquía Hispánica]]) duró hasta [[1708]] cuando como Cerdeña foi ocupada por tropes austriaques mientres la [[Guerra de Socesión española]]. El [[Tratáu de Rastatt]] ([[1714]]) certificó'l trespasu a [[Austracista|Austria]]. [[España]] siguió reclamando la soberanía sobre dellos territorios italianos, ente ellos Cerdeña, hasta la so derrota na [[Guerra de la Cuádruple Alianza]], y finalmente arrenunció a les sos reclamaciones nel [[Tratáu de La Faya (1720)|Tratáu de La Faya]]. L'añu [[1720]] l'emperador [[Carlos VI del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu|Carlos VI]] camuda la isla de Cerdeña pol Reinu de Sicilia, dando orixe al nuevu [[Reinu de Cerdeña|Reinu de Cerdeña-Piamonte]] so la [[Casa de Saboya|dinastía Saboya]].