Diferencies ente revisiones de «Nicolas Bourbon»

Ensin cambiu de tamañu ,  hai 2 años
m
Preferencies llingüístiques
m (Iguo verbu "dirixir")
m (Preferencies llingüístiques)
Empezó bien nueva a versificar en llatín. Unu de los sos primeros poemes, ''De Ferraria'', referir a los sos oríxenes na so villa natal de [[Vendeuvre]], conocida dende'l sieglu XV pola so industria de forxa de cañones. Yera fíu d'un diestru maestru de forxa y eso dio-y llugar a publicar un poema sobre la forxa, en llatín ''ferraria''. Describe nesti poema tol procesu de manufactura del metal, la ocupación de los obreros que cortaben la madera, tizaben el carbón, estrayíen el fierro etcétera.
 
Foi preceptor de munches y bien importantes families, ente elles la del cardenal [[François de Tournon]], y enseñó humanidaes en [[Amiens]], [[Langres]] y [[Troyes]]. Fixo apaecer les sos primeres poesíes nuna colección impresa en 1529, ''Vandoperani, campani, epigrammata''. Nella entemécense [[epigrama|epigrames]], cantares, [[diálogu|diálogos]] y [[epístola|epístoles]]. En 1533 siguió los sos ''Nugae'' o "Bagatelas" qu'atraxeron sobre él les roxures de les autoridaes relixoses, porque contenía una pieza, "In laudem Dei optimi maximi", na que Bourbon, ensin llegar a xuntase a les idees de [[Lutero]], amosábase favorable a la [[Reforma]]. Amás, atacábense ende les opiniones del teólogu y antihumanista [[Noël Béda]] o Bédier, síndicu de la [[Sorbona]] y gran persiguidor d'herexes. Por eso foi mandáu a prisión. A pesar de les llamaes que fixo a los sos numberosos ya influyentes protectores ya inclusive d'una orde del rei de ponelo "fora de prisión", la so lliberación fíxose esperar. Dirixó entós una súplica al cardenal [[Juan de Lorena (1498-1550)|Juan de Lorena]] y a la fin foi lliberáu por [[Francisco I de Francia|Francisco I]] a empiezos de 1535. Escamecíu, pasó a Inglaterra. Ellí beneficióse de la protecciónproteición de [[Ana Bolena]], antigua dama d'honor de [[Claude de France]] y segunda muyer de [[Enrique VIII]]. Ella mesma era partidaria d'una reforma evanxélica moderada y ayudar a atopar un empléu de tutor. Atopó na so redolada al pintor [[Hans Holbein el Mozu]], quen efectuaba entós la so segunda estancia na corte d'Inglaterra y dibuxó la so semeya. Nicolas Bourbon, que-y tenía una gran almiración, llamar «Apelle de notre temps».
 
De vuelta a Francia en 1536, Nicolas Bourbon instalar en [[Lyon]], onde frecuentó'l grupu de poetes y humanistes aconceyaos en redol a [[Étienne Dolet]] y conocíu como [[Escuela lionesa]], ente los cualos figuraben ente otros [[Jean Visagier]], [[Eustorg de Beaulieu]], [[Gilbert Ducher]] y [[Symphorien Champier]] y la poeta [[Louise Labé]]. Nicolas Bourbon conoció ellí a [[François Rabelais]], víctima tamién de la incomprensión ya intolerancia de les autoridaes relixoses dende l'apaición de la so ''[[Pantagruel]]'' en 1532. A él, considerándolo un otru yo, dirixó-y prestoses pallabres d'aliendu.