Abrir el menú principal

Cambios

Ensin cambiu de tamañu ,  hai 9 meses
m
Preferencies llingüístiques
En 1862, Guillermo I escoyó a [[Otto von Bismarck]] pal cargu de [[Primeros ministros de Prusia|primer ministru de Prusia]]. Taba determináu a xunir los Estaos Xermanos sol dominiu prusianu y, pa ello, llevó a Prusia a tres guerres que remataron cola consecución d'esti oxetivu.
 
La primera d'elles foi la [[Segunda Guerra de Schleswig]] (1864), que Prusia empecipió y ganó cola ayuda d'Austria. Dinamarca foi ganada y apurrió los ducaos de Schleswig y Holstein a Prusia y Austria, respectivamenterespeutivamente.
 
L'alministración estremada de Schleswig y Holstein foi'l motivu pa la guerra austru-prusiana de 1866 (tamién conocida como la [[guerra de los Siete Selmanes]]), na que Prusia, aliada col [[Reinu d'Italia (1861-1946)|reinu d'Italia]] y dellos Estaos xermanos del Norte, declararon la guerra al Imperiu austriacu. La coalición comandada per Austria foi ganada y dellos Estaos xermanos (el [[Reinu de Hannover]], el [[Eleutoráu de Hesse]], el [[Ducáu de Nassau]] y la ciudá llibre de [[Frankfurt]]) fueron anexonáus a Prusia. Los territorios apostaos de Schleswig y Holstein pasaron a tar baxu plenu dominiu prusianu. Gracies a l'alquisición d'estos territorios foi posible la unión de [[Renania]] y [[Westfalia]] col restu del reinu. Foi entós cuando Prusia algamó la so mayor estensión, que caltuvo hasta la so estinción como reinu en 1918.