Diferencies ente revisiones de «Señal de voz»

Ensin cambiu de tamañu ,  hai 2 años
m
Preferencies llingüístiques
m (Preferencies llingüístiques)
m (Preferencies llingüístiques)
Nel procesu de xeneración de la voz, el soníu inicial provien de la vibración de les cuerdes vocales conocida como vibración glotal, esto ye, l'efectu sonoru xenerar pola rápida apertura y zarru de les cuerdes vocales conjuntamente col fluxu d'aire emitíu dende los pulmones. Les cuerdes vocales son dos membranes allugaes dientro de la larinxe, l'abertura ente dambes cuerdes denominar glotis. Cuando la glotis empieza a cerrase, l'aire proveniente dende los pulmones esperimenta una turbulencia, emitiéndose un ruiu d'orixe aerodinámicu. [[Archivu:rav fig22.jpg|thumb|225px| Modelu simplificáu de los cuévanos oral, llabial y nasal.]] Al cerrase más les cuerdes vocales empiecen a cimblar a manera de llingüetes, produciéndose un soníu tonal, ye dicir periódicu y que la so frecuencia varia en forma inversa al tamañu de les cuerdes. Esti soníu ye propiu del falante y ye más agudu pal casu de muyeres y neños. Escarez d'información llingüística.
 
Depués de travesar la glotis el soníu pasa al traviés del cuévanu supraglótica, que ye la porción del aparatu fonador que dexa modificar el soníu dientro de marxes bien amplios. Ta conformáu principalmente por trés cuévanos, el cuévanu oral, el cuévanu llabial y el cuévanu nasal, correspondientes al gargüelu, los llabios y la ñariz respectivamenterespeutivamente. Estos cuévanos constitúin resonadores acústicos, que modifiquen los soníos d'alcuerdu a la forma qu'adopten, la llingua y los llabios dexen efectuar esta variación de manera voluntaria.
 
== Característiques fundamentales de la señal de voz ==
 
=== Frecuencies formantes ===
Los cuévanos que conformen el cuévanu supraglótica actúen como resonadores acústicos. Si realiza un analís espectral del soníu depués de travesar estos cuévanos, l'efectu de la resonancia produciría una énfasis en determinaes frecuencies del espectru llográu, a les que se-yos denominara 'formantes'. Esisten tantes formantes como resonadores tien el tracto vocal. Sicasí considérase que namái los trés primeres, acomuñaes al cuévanu oral, bucal y nasal respectivamenterespeutivamente y apurren l'abonda cantidá d'información pa poder estremar los distintos tipos de soníu. Na figura amuésase l'espectru de la palabra 'unu', y denominar F1, F2 y F3 a los sos trés principales frecuencies formantes. L'amplificación de caúna d'estos trés frecuencies depende del tamañu y forma qu'adopta'l cuévanu bucal y el cuévanu oral, y si l'aire pasa o non pela ñariz.
 
[[Archivu:rav2 formantes.jpg|none|thumb|225px|Frecuencies formantes.]]