Diferencies ente revisiones de «Miami Heat»

24 bytes desaniciaos ,  hai 1 añu
m
Iguo testu: -"récord" +"récor"
m (Preferencies llingüístiques)
m (Iguo testu: -"récord" +"récor")
}}
}}
El '''Miami Heat''' (en n'[[Idioma español|español]], ''Calor de Miami'') ye un equipu de [[baloncestu]] de la [[NBA]] con base en [[Miami]], [[Florida]]. Xuega los sos partíos como locales na [[AmericanAirlines Arena|American Airlines Sable]] y forma parte de la [[División Sureste (NBA)|División Sureste]] de la [[Conferencia Esti (NBA)|Conferencia Esti de la NBA]].
 
L'equipu foi fundáu en [[1988]] gracies a la [[draft d'espansión|espansión]] de la NBA en 1987. Cuenta con tres títulos de la [[NBA]], llograos na temporada [[temporada 2005-06 de la NBA|2005-06]] al vencer a los [[Dallas Mavericks]] 4-2, na [[temporada 2011-12 de la NBA|2011-12]] ganando a [[Oklahoma City Thunder]] 4-1 na serie, amás del más recién llográu na [[temporada 2012-13 de la NBA|2012-13]] ganando nel máximu de 7 partíos a los [[San Antonio Spurs]]. Amás de los trés aníos, el Heat llogró 11 títulos de división, llograos nos trés dómines más glorioses de la franquicia: 1997-2000, 2005-2007 y 2011-2014.
 
=== Nacencia de la franquicia ===
Mientres el boom que solmenó a la [[NBA]] na [[década de 1980]], la lliga buscó espandir el númberu d'equipos de 23 a 27, hasta'l final de la década. Daquella nel estáu de Florida escarecíen d'un equipu NBA, polo que creció la posibilidá de la nacencia d'una en n'[[Orlando (Florida)|Orlando]], [[Tampa]]/[[San Petersburgo (Florida)]] conjuntamente, o [[Miami]].
 
El Miami Sports and Exhibition Authority promocionó la candidatura de Miami per mediu d'un grupu lideráu pol [[Basketball Hall of Fame|miembru del Hall of Fame]] [[Billy Cunningham]] y Lewis Schaffel, antiguu axente deportivu y amigu de tola vida. El grupu foi sofitáu económicamente por Carnival Cruise Lines, una empresa de cruceros fundada por [[Ted Arison]], quien sería'l propietariu mayoritariu, ente que'l manexu de les operaciones y el día ente día na franquicia correría al cargu de Cunningham y Schaffel, los accionistes minoritarios.
Pa la so [[Temporada 1987-88 de la NBA primera temporada]] na lliga, Miami facer colos servicios de [[Ron Rothstein|Ronny Rothstein]], quien foi mientres enforma tiempu asistente de [[Chuck Daly]] en [[Detroit Pistons]] y consideráu unu de los arquiteutos de la defensa d'aquellos Pistons. Foi un primer añu difícil, yá que tuvieron que convivir con munches derrotes a lo llargo de la temporada y con un equipu nuevu. Ente'l xugadores de la plantía inaugural atopábense [[Rony Seikaly]] y [[Kevin Edwards]] (escoyíos en primer ronda del [[Draft de la NBA de 1988|draft de 1988]] nel puestu 9 y 20, respeutivamente), los debutantes [[Grant Long]] y [[Sylvester Gray]] y los veteranos [[Rory Sparrow]], [[Jon Sundvold]], [[Pat Cummings]], y [[Billy Thompson]].
 
L'equipu empezó la temporada perdiendo'l so primeres 17 partíos, un récordrécor de la NBA, pa terminar la temporada con un balance de 15 victories y 67 derrotes.<ref>basketball-reference.com [http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1989.html 1988-89 NBA Season Summary], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref> L'escolta novatu [[Kevin Edwards]], procedente de la [[DePaul Blue Demons|Universidá de DePaul]], foi'l máximu anotador de la campaña inaugural con 13,8 puntos de media. El promediu d'espectadores mientres la primer temporada foi de 14.945 espectadores.
 
Miami empezó'l so [[Temporada 1989-90 de la NBA segunda temporada]] na NBA escoyendo a [[Glen Rice]], proveniente de la [[Michigan Wolverines|Universidá de Míchigan]] na primer ronda del [[Draft de la NBA de 1989|Draft de 1989]], aumentando asina la so poder anotador. En segunda ronda l'escoyíu foi [[Sherman Douglas]] de la [[Syracuse University Orange|Universidá de Syracusa]]. L'equipu camudar de la [[División Central (NBA)|División Central]] ([[Conferencia Oeste]]) a la [[División Atlánticu (NBA)|División Atlánticu]] ([[Conferencia Esti]]), onde se caltuvieron 15 años. Sicasí, Miami siguió la so racha de males resultancies y nin siquiamente foi capaz de ganar dos partíos consecutivos, rematando la temporada con un récordrécor de 18-64.<ref>basketball-reference.com [http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1990.html 1989-90 NBA Season Summary], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref> Lo único bonu que dexó la temporada pa Miami foi l'actuación de los sos mozos xugadores. [[Rony Seikaly]] aprució na so temporada sophomore na [[temporada 1989-90 de la NBA|temporada 1989-90]] con 16,6 puntos y 10,4 rebotes que-y valió pa ser el [[xugador más ameyoráu de la NBA]], ente que los rookies Sherman Douglas (14,3 puntos y 7,6 asistencies) y Glen Rice (13,6 puntos y 4,6 rebotes) dexaron bones sensaciones.
 
Na [[temporada 1990-91 de la NBA|temporada 1990-91]], Miami ameyoró sensiblemente'l númberu de victories con 24 por 58 derrotes.<ref>basketball-reference.com [http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1991.html 1990-91 NBA Season Summary], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref> Escoyeron a [[Willie Burton]] na novena posición del [[Draft de la NBA de 1990|draft de 1990]] y a [[Dave Jamerson]] na posición 15, pero nun llegó a debutar yá que foi trespasáu a [[Houston Rockets]] nuna operación que traxo a [[Alec Kessler]], eleición número 12, a Miami. Nengún de los dos encaxó perbién na plantía por delles razones. Burton porque yera un bistechu y los Heat aportunaben en faelo xugar como escolta y Kessler por cuenta de nun tar físicamente preparáu pa ser xugador de la NBA. Mientres, Douglas, Rice y Seikaly siguíen ameyorando progresivamente calteniendo en Miami la esperanza d'un futuru meyor.
=== 1991-95: La etapa de Loughery ===
[[Archivu:Miamiarena.jpg|280px|left|thumb|El [[Miami Arena]], primer pabellón de los Heat.]]
Rothstein arrenunció antes del empiezu de la [[Temporada 1991-92 de la NBA|temporada 1991-92]] y Miami contrató a [[Kevin Loughery]], un entrenador con 29 años d'esperiencia como técnicu y xugador de la NBA. Nel [[Draft de 1991]], l'equipu escoyó a [[Steve Smith]] de la [[Michigan State Spartans|Universidá del Estáu de Míchigan]], nel puestu númberu 5. Cola ayuda del debutante Smith, [[Rony Seikaly]] y un más esperimentáu Glen Rice, los Heat remataron en cuartos de la [[División Atlánticu (NBA)|División Atlánticu]] con un récordrécor de 38-44 y participó per primer vegada nos playoffs.<ref>basketball-reference.com [http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1992.html 1991-92 NBA Season Summary], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref> Fueron esaniciaos pol meyor equipu d'esi añu, [[Chicago Bulls]]. Smith formó parte del equipu de meyores novatos y Rice remató décimu n'anotación na NBA.
 
Na [[Temporada 1992-93 de la NBA|temporada 1992-93]] sumar al equipu [[Harold Miner]] proveniente de la [[USC Trojans|Universidá de California del Sur]] y el pivot [[John Salley]], procedente de [[Detroit Pistons]], en cuenta de una futura eleición nel draft. La incorporación de Salley foi acoyida con optimismu debíu al rol qu'ésti tuviera nos dos campeonatos llograos colos Pistons, sicasí rápido notóse que Salley yera un xugador calidable pa un bon equipu, pero non pa un equipu mediocre, como lo yera daquella Miami. Salley foi menguando'l so tiempu de xuegu, hasta que finalmente foi contratáu por [[Toronto Raptors]] en [[1995]]. La temporada nun empezar del tou bien, con Smith perdiéndose dellos partíos por causa de una mancadura na rodía y Burton fora de les canches casi tol añu por una mancadura na muñeca. Col regresu de Smith, Miami llogró una racha de victories ente [[febreru]] y [[marzu]], pero nun foi abondu pa revertir el mal empiezu de 13-27. Remataron l'añu con un récordrécor de 36-46 y nun participaron nos playoffs.<ref>basketball-reference.com [http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1993.html 1992-93 NBA Season Summary], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref>
 
Un equipu más saludable, el de la [[Temporada 1993-94 de la NBA|temporada 1993-94]], llogró per primer vegada un récordrécor positivu de 42-40 y retornó a los playoffs, onde s'enfrentó a [[Atlanta Hawks]].<ref>basketball-reference.com [http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1994.html 1993-49 NBA Season Summary], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref> Atlanta recuperóse dempués de dir perdiendo la eliminatoria por 2-1 y terminó ganando al meyor de 5 partíos. Tres esa temporada [[Steve Smith]] foi escoyíu miembru del segundu [[Dream Team]], el grupu de grandes estrelles de la NBA que compitieron nel [[Campeonatu mundial de baloncestu de 1994|Campeonatu Mundial de 1994]] en [[Toronto]] representando a [[Estaos Xuníos]]. L'equipu tamién taba formáu polos futuros Heats [[Alonzo Mourning]], [[Dan Majerle]] y [[Tim Hardaway]].
 
En [[Temporada 1994-95 de la NBA|1994-95]] l'equipu anovó la so plantía, trespasando a Seikaly, Smith, y Grant Long; y contratando a [[Kevin Willis]] y [[Billy Owens]]. Nesta dómina producióse tamién un gran cambéu na directiva de Miami. El [[13 de febreru]] de [[1995]] los derechos como dueños de [[Billy Cunningham]] y [[Lew Schaffel]] fueron mercaos pola familia Arison. [[Mickey Arison]] foi nomáu xerente xeneral, siendo'l so primera midida echar al técnicu Loughery y reemplazalo por [[Alvin Gentry]] pa tratar de remontar el récordrécor de 17-29. Gentry llogró una marca de 15-21 nos 36 partíos restantes de la temporada, pa rematar con un 32-50 en total, 10 victories per debaxo de la marca del añu anterior.<ref>basketball-reference.com [http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1995.html 1994-95 NBA Season Summary], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref>
 
=== Riley camuda l'aldu de Miami ===
En rematando la [[temporada 1994-95 de la NBA|temporada 1994-95]], Miami contrató a [[Pat Riley]] como nuevu presidente y entrenador. El técnicu qu'entrenó al ''Showtime'' de [[Los Angeles Lakers]] na [[década de 1980]] compaxinó dambos llabores y foi l'ideólogu del cambéu de cara que dieron los Heat tres la so llegada. El so efeutu nun se fixo esperar, una nueche primero que diera empiezu la [[temporada 1995-96 de la NBA|temporada 1995-96]] consiguió a unu de los pivots más oldeaos y tamién más nuevos de la NBA, [[Alonzo Mourning]], en cuenta de Glen Rice y [[Matt Geiger]], ente otros, a [[Charlotte Hornets]].
 
De la mano de Mourning l'equipu empezó 11-3. Nuna socesión de trespasos a metá de temporada, Riley, n'otra xugada maestra, facer con otra de les grandes estrelles de la lliga, [[Tim Hardaway]]. Xuntu con Tim llegó [[Chris Gatling]], ente que [[Kevin Willis]] y [[Bimbo Coles]] colar a [[Golden State Warriors]]. Por si fora poco tamién se fixo col mozu [[Walt Williams]], que venía de faer 16,4 puntos, 4,5 rebotes y 4,1 asistencies la pasada temporada en [[Sacramentu Kings]]. Miami remató la campaña con balance positivu, 42-40,<ref>basketball-reference.com [http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1996.html 1995-96 NBA Season Summary], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref> que-y valieron un sitiu nos playoffs, onde esperaben los Bulls de [[Michael Jordan]]. Chicago, que venía de llograr el récordrécor de 72 victories, venció por 3-0 pero en Miami volvieron saborguiar los mieles de los playoffs.
[[Archivu:Alonzo Mourning.jpg|thumb|215px|[[Alonzo Mourning]], hestoria viva de Miami Heat.]]
Mourning acabó la temporada con dobles figures, con promedios de 23,2 puntos y 10,4 rebotes. Hardaway, pela so parte, robló 17,2 puntos y 10 asistencies, formando al pie de 'Zo' una de les meyores sociedaes de la NBA.
Esti incidente, en parte, favoreció la remontada de Miami yá que [[Patrick Ewing]], [[Allan Houston]], [[Larry Johnson]], [[John Starks]] y Ward, o lo que ye lo mesmo, la columna vertebral d'aquellos Knicks, fueron sancionaos por tar arreyaos nel incidente. Ewing, Houston y Ward perdiéronse'l sestu en [[Nueva York]], ente que Starks y Johnson perdiéronse'l séptimu en [[Miami]]. Per parte de Miami, P.J. Brown perdióse dos partíos. Los Bulls de Jordan, que vencieron por 4-1, fueron, nuevamente, el so verdugu, esta vegada nes Finales de Conferencia Esti.
 
Miami celebró'l so décimu aniversariu na [[temporada 1997-98 de la NBA|temporada 1997-98]] llogrando la so 2º títulu de [[División Atlánticu (NBA)|División Atlánticu]] de manera consecutiva n'acabando con un récordrécor de 55-27.<ref>basketball-reference.com [http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1998.html 1997-98 NBA Season Summary], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref> Sicasí, cayeron en 1.ª ronda frente a [[New York Knicks]] no que se taba convirtiendo en toa una rivalidá dientro de la lliga. Un añu más, los incidentes chiscaron a esta eliminatoria. Esta vegada foi Mourning quien se perdería'l 5º partíu dempués de qu'ésti y el xugador de los Knicks Larry Johnson engardir nuna violenta agarrada. [[Jeff Van Gundy]], qu'ensin ésitu intentó acabar cola engarradiella, foi cutíu y Mourning abasnar pola pista. Esti enfrentamientu marcó la rivalidá ente Knicks y Heat. Van Gundy sufrió golpes na so cabeza y precisó puntosde sutura.
 
Magar que la [[temporada 1998-99 de la NBA|temporada 1998-99]] tuvo marcada pol lockout, a Miami nun paeció afecta-y y alzóse col primer puestu de la conferencia con un récordrécor de 33-17, per primer vegada na so hestoria y per tercer añu consecutivu, el títulu de división.<ref>basketball-reference.com [http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_1999.html 1998-99 NBA Season Summary], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref> Pero aquellos [[Playoffs NBA 1999|playoffs de 1999]] tuvieron marcaos por otra circunstancia histórica que protagonizaron los Heat, quien cayeron ante l'octavu meyor clasificáu, [[New York Knicks]]. Per tercer añu consecutivu, volvíen vese les cares, cola mesma resultancia de la pasada temporada, victoria pa los Knicks por 3-2. New York, a lo postrero finalistes de la NBA, llevóse la serie dempués d'un dramáticu quintu partíu que dexó pa la hestoria una canasta ganadora de [[Allan Houston]] pa decidir la eliminatoria.
[[Archivu:American Airlines Arena, Miami, FL, jjron 29.03.2012.jpg|280px|left|thumb|[[American Airlines Arena]], pabellón de los Heat dende [[1999]].]]
 
Los dos siguientes temporaes fueron dos años pa escaecer. Riley perdióse los playoffs per primer vegada na so carrera como técnicu y trés xugadores como [[Tim Hardaway]], [[Bruce Bowen]] y [[Dan Majerle]], que fueren participes de los títulos de división, colar del equipu.
 
Na [[temporada 2001-02 de la NBA|2001-02]], Miami añedió a la so plantía xugadores veteranos como [[Rod Strickland]], [[Chris Gatling]], [[Jim Jackson]], [[LaPhonso Ellis]] o [[Kendall Gill]], amás de los Mourning, Jones, Grant y Carter, que la so renovación per trés años espertó discutiniu na afición. Al igual que col trespasu del prometedor [[Ricky Davis]] a [[Cleveland Cavaliers]] nuna operación a tres bandes que traxo a Gatling de vuelta a Miami. L'equipu tamién robló a dos xugadores que nun fueren drafteados como [[Malik Allen]] y [[Mike James (baloncestista nacíu en 1975)|Mike James]], y a Vladimir Stepania pa dar minutos de descansu a Mourning. L'equipu acabó con un récordrécor de 36-46 y quedóse per primer vegada nos postreros 7 años fora de playoffs.<ref>basketball-reference.com [http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_2002.html 2001-02 NBA Season Summary], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref>
 
A diferencia del añu anterior, Miami empezó a reconstruyir na [[temporada 2002-03 de la NBA|temporada 2002-03]]. Miami escoyó nel [[draft de la NBA de 2002|draft de 2002]] a [[Caron Butler]] nel puestu númberu 10, y a [[Rasual Butler]] en 2.ª ronda. Mourning perdióse tola temporada y Eddie Jones 35 partíos por una mancadura nel todíu. Miami fichó a [[Travis Best]] pal puestu de base, pero la temporada, como se prevía, foi bien probe, con tan solo 25 victories y 57 derrotes.<ref>basketball-reference.com [http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_2003.html 2002-03 NBA Season Summary], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref> La única nota positiva poner Butler, que promedió 15.4 puntos y 5.1 rebotes llogrando ganar cuatro premios de rookie del mes.
El contratu de Alonzo Mourning expiraba al próximu branu, dando a los Heat mayor marxe pa reconstruyir. El [[1 de xunetu]] de [[2003]], Miami daba por fechu que [[Anthony Carter]] diba exercer la so opción de renovación a razón de 4.1 millones de dólares. Sicasí, Billy Duffy, el so axente, nunca informó d'ello a la franquicia, polo que Miami quedó llibre del so salariu. Amás, [[LaPhonso Ellis]], nun actu exemplar, rescindió la clausa del so contratu qu'obligaba a los Heat a paga-y la próxima temporada.
 
Con esti buecu salarial Miami fichó a [[Lamar Odom]] y a la base T.J. Moncrieffe. Pero'l gran refuerzu de la temporada diba llegar dende'l draft. Riley y los Heat escoyeron a [[Dwyane Wade]], na quinta posición del [[Draft de la NBA de 2003|draft de 2003]], procedente de la [[Marquette Golden Eagles|Universidá de Marquette]]. Cola eleición de Wade, Miami dexó a un llau la so tentativa de fichar a [[Gilbert Arenas]]. Miami tamién se fixo con fichaxes que resultaron bien positivos como [[Udonis Haslem]] y [[Rafer Alston]]. Odom alicó la so carrera, promediando más de 17 puntos per partíu, ente que Wade inyectó cazumbre nueva al grupu y rompió dellos récordsrécores de novatos. Promedió 16.2 puntos, 4 rebotes y 4.5 asistencies.
 
Magar que l'equipu empezó con un balance de 5-15 trescurríos los primeres 20 alcuentros, supo reaccionar y acabar metiéndose en playoffs en rematando con un récordrécor de 42-40.<ref>basketball-reference.com [http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_2004.html 2003-04 NBA Season Summary], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref> Miami venía llanzáu y superó en 1.ª ronda a [[New Orleans Hornets|New Orleans]] por 4-3. En Semifinales cayeron contra [[Indiana Pacers]], que llevaba'l meyor récordrécor del Este, por 4-2. La combinación de moces como Odom, Wade, Butler, Alston, Haslem, xuntu con veteranos como Eddie Jones o Grant, devolvieron la ilusión a unos Heat que se convirtieron nuna de les sensaciones de la temporada.
 
=== O'Neal & Wade faen ver a South Beach la gloria ===
Aquella temporada tamién axuntó a dellos miembros conocíos en Miami. [[Ron Rothstein]], el primer técnicu na hestoria de los Heat, convertir n'entrenador asistente y tantu [[Steve Smith]] como [[Alonzo Mourning]] retornaron al equipu yá bien veteranos.
 
Miami llogró'l so segundu meyor récordrécor na hestoria de la franquicia, 59-23.<ref>basketball-reference.com [http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_2005.html 2004-05 NBA Season Summary], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref> Nos Playoffs ganaron 8 partíos siguíos nes 2 rondes iniciales ganando por 4-0 a [[New Jersey Nets|New Jersey]] y [[Washington Wizards|Washington]] respeutivamente. Nes Finales de la Conferencia Esti enfrentar a los [[Detroit Pistons]]. Los equipos ganaron, cada unu, dos de los cuatro partíos apostaos primero que Miami llograra una fácil victoria nel quintu alcuentru, dexando a los [[Detroit Pistons|Pistons]] en cantu de la eliminación, pero Miami perdió a Wade por causa de una distensión muscular. Ensin Wade, los Heat fueron ganaos por 91-66 nel sestu partíu. Nel séptimu y decisivu en [[Miami]], remaneció Wade forzando'l so estáu físicu, pero nun foi abondu por que Miami aportara a les sos primeres Finales. [[Detroit Pistons|Detroit]] venció 82-88 y, per segundu añu consecutivu, aportaba a les [[Finales de la NBA]], xusto al añu siguiente de llograr el so tercer títulu.
 
En pretemporada, los Heat camudaron casi por completu la plantía. Nel que ta consideráu como'l trade más grande tocantes a xugadores de la NBA, con 5 equipos y 13 xugadores arreyaos, los Heat consiguieron al antiguu All Star [[Antoine Walker]], [[Jason Williams]] y [[James Posey]], ente que s'esprendieron de [[Eddie Jones]], [[Rasual Butler]] y [[Qyntel Woods]]. Miami tamién robló al futuru Hall of Fame [[Gary Payton]], de 37 años,<ref>NBA.com [http://www.nba.com/heat/news/heat_sign_payton_050922.html Los Heat fichen al veteranu Gary Payton], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref> al tirador [[Jason Kapono]], y a [[Wayne Simien]], escoyíu nel [[draft de 2005]].
A pesar de les crítiques, l'equipu consiguió entrar nos playoffs, salir victoriosu de toles rondes y llegar a les [[Finales de la NBA]] per primer vegada na so hestoria, ónde ganó 4-2 a los favoritos [[Dallas Mavericks]]. [[Dwyane Wade]] consiguió'l [[MVP de les Finales de la NBA|MVP de les Finales]].
 
Nos meses de [[febreru]] y [[marzu]] llograron una racha de 15 victories en 16 partíos que dexó resurdir al equipu, que terminó la temporada con un récordrécor de 52-30, el 2º meyor de la [[Conferencia Esti]], per debaxo de les 64 victories de los Pistons.<ref>basketball-reference.com [http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_2006.html 2005-06 NBA Season Summary], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref>
 
==== Playoffs de 2006 ====
Miami llegaba col 2º meyor récordrécor del Este, lo que-yos enfrentaba en 1.ª ronda al 7º clasificáu, [[Chicago Bulls]]. Miami empezó col pie derechu venciendo los 2 primeros partíos de la serie, pero de vuelta a [[Chicago]] los Bulls empataron la serie 2-2, volviendo espertar duldes na redolada de Miami. Duldes que s'estenaron nos dos alcuentros siguientes con folgoses victories de los homes de [[Pat Riley]], liquidando la serie con un definitivu 4-2. [[Udonis Haslem]] foi espulsáu nel segundu cuartu del primer partíu por llanza-y el protector bucal al árbitru [[Joe Crawford]].
 
En Semifinales de Conferencia enfrentar a [[New Jersey Nets]]. Miami perdió'l primera partíu en casa, pero arriendes de ende, ganaron los 4 siguientes. Miami, per segunda vegada na so hestoria, aportaba a les Finales de Conferencia. Nelles esperaba'l previsible rival, [[Detroit Pistons]]. Esta vegada salieron triunfales los homes de Riley, que vincieron por 4-2 nuna serie más apacible que la del pasáu añu. Miami llegó a colar 3-1 na serie, Detroit encurtió distancies nel 5º en [[The Palace of Auburn Hills]] (91–78), pero los Heat respondieron de nuevu na so cancha, venciendo nel 6º alcuentru por 95–78.
==== 2007-08: Shaq diz adiós ====
 
Tres la decepcionante [[temporada 2006-07 de la NBA|temporada 2006-07]], Miami, en cuenta de reconstruyir, empezó con intenciones de volver a la élite. Nel draft de 2007 escoyeron a Jason Smith nel puestu númberu 20 pa trespasalo dempués pol númberu 21, Daequan Cook. En 2.ª ronda tamién trespasaron la so eleición, el [[Bosnia y Herzegovina|bosniu]] Stanko Barac, a [[Indiana Pacers]] por una futura 2.ª ronda. Miami perdió a [[Jason Kapono]] y a [[James Posey]], que colaron a [[Toronto Raptors]] y [[Boston Celtics]], respeutivamente. Miami precisaba una base con urxencia y consiguió a [[Smush Parker]], que nun ameyoraba enforma lo qu'había, y al veteranu escolta [[Penny Hardaway]], que volvía atopase con Shaq dempués de la so esitosa etapa en n'[[Orlando (Florida)|Orlando]]. Sicasí, Hardaway, yá bien veteranu, foi cortáu en [[avientu]]. Miami tamién consiguió traer de vuelta a [[Ricky Davis]], nun trade nel que consiguió tamién a [[Mark Blount]] y unvió a [[Minnesota Timberwolves]] a [[Antoine Walker]], [[Wayne Simien]], [[Michael Doleac]] y una 1.ª ronda condicionada. Ricky llegó pa ser la 3.ª opción n'ataque tres [[Dwyane Wade]] y [[Shaquille O'Neal]], pero les circunstancies que-y depararon a los Heat fueron bien distintes.
 
El [[19 d'avientu]] de [[2007]] mientres el primer cuartu del atopo frente a [[Atlanta Hawks]], Mourning esgañóse'l tendón de la rodía derecha y, magar la insistencia de los médicos, nun dexó que lo retiraren en camiya, llegando a comentar qu'esa nun yera la manera en qu'imaxinaba salir d'una cancha per últimu vegada na so carrera. Sicasí, el xugador empecipió un procesu de recuperación mientres [[2008]], col enfotu de siguir xugando otra temporada más si'l cuerpu dexar y esquitase del varapalo sufiertu na temporada de la so despidida.
El [[5 de febreru]] de [[2008]], [[ESPN]] publicó que Miami taba interesáu en trespasar a [[Shaquille O'Neal]], contrariu a la opinión de Pat Riley un mes antes declarando que los Heat nun tener# cuenta de trespasar al 13 vegaes all-star. Un día dempués, sicasí, Miami trespasó a O'Neal a [[Phoenix Suns]] por [[Shawn Marion]] y [[Marcus Banks]], poniendo fin a la etapa Wade & Shaq.<ref>eluniverso.com [https://web.archive.org/web/20090125231318/http://archivo.eluniverso.com/2008/02/07/0001/15/7F4Y6CA41898469EB3B620213C93B1AA.aspx Shaquille ONeal trespasáu a los Suns de Phoenix], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref>
 
El [[19 de marzu]] de [[2008]], Miami foi fechu risión por [[Toronto Raptors]] al cayer 96-54, no que ye la tercera peor derrota de la [[hestoria de la NBA]] mientres la dómina del reló de posesión. A esti nefastu récordrécor siguiólu'l de menos canastes anotaes con 17 nun alcuentru apostáu ante [[Boston Celtics]] el [[30 de marzu]].
 
Los Heat acabaron la temporada col peor récordrécor na NBA, 15-67,<ref>basketball-reference.com [http://www.basketball-reference.com/leagues/NBA_2008.html 2007-08 NBA Season Summary], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref> igualando'l so peor balance na hestoria que roblaron nel so primer añu na lliga. Wade volvió perdese 31 partíos y nun arriesgo pa tar a puntu na [[temporada 2008-09 de la NBA|temporada 2008-09]],<ref>MARCA.com [http://www.marca.com/edicion/marca/baloncestu/nba/es/desenvolvimientu/1099122.html Dwayne Wade piérdese'l restu de la temporada], consultáu [[xunetu de 2008]]</ref> ente que Haslem perdióse 33 y Williams 16. Miami acabó la temporada con un equipu atípicu, onde cobraron mayor protagonismu xugadores nuevos como [[Chris Quinn]], [[Daequan Cook]], [[Earl Barron]], [[Kasib Powell]] o [[Blake Ahearn]]. Acabaron la temporada venciendo a [[Atlanta Hawks]] 113-99, dexando igualar el peor rexistru de victories nuna temporada na hestoria de Miami.
 
A pesar de los dos temporaes nes que los sos númberos amenorgaron notoriamente, Pat Riley empezó a diseñar un verdaderu plan pa devolve-y el so estatus de gran equipu a la franquicia, daqué que los llevara a ser campeonos en [[2006]]. Col trespasu d'O'Neal lliberaron carga salarial y la llegada de Marion ufierta una alternativa de nivel a la idea de recontruir en redol a Wade arrodiándo-y de bonos xugadores. Wade declaró que la so intención yera siguir na franquicia y ser parte del procesu de reconstrucción pensáu dende los despachos de Miami Heat. La so decisión de permanecer xuntu al equipu que lu vio crecer como xugador de baloncestu, llevó a una masiva campaña de fans pa primir a los dirixentes nel so intentu por anova-y el so contratu una vegada rematáu'l mesmu.
 
==== 2011-12: Campeones de la NBA ====
Yá nun quedaben escuses por que Miami Heat fuera campeón de la NBA, lideraos por LeBron James, Dwyane Wade y Chris Bosh y con un banquín estupendu conformáu por Mike Miller, [[Shane Battier]], [[Norris Cole]], el reboteador [[Udonis Haslem]], y la base anotador [[Mario Chalmers]], los Heat empezaron la temporada en bona forma, con un récordrécor de 46-20 y segundos de la Conferencia Esti, yá que foi una temporada ''lockout'' y solo hubo 66 partíos. En playoffs, vencieron 4-1 a los [[New York Knicks]] de [[Carmelo Anthony]] en primer ronda. En segunda, enfrentar a los [[Indiana Pacers]], llegando a perder 2-1, y con Bosh mancáu. Magar tou, los Heat consiguieron remontar la eliminatoria a mercé d'unes grandes actuaciones de LeBron y Wade y pasando a les finales de Conferencia. Nelles enfrentáronse a los veteranos [[Boston Celtics]], contra los cualos tamién fueron perdiendo 3-2. Finalmente, ganaron en siete partíos tres un gran LeBron James.
 
Nes finales de la NBA, enfrentar a unos mozos [[Oklahoma City Thunder]], lideraos por [[Kevin Durant]] y que llegaben per primer vegada a unes finales. Los Heat empezaron perdiendo'l primer partíu. Conforme avanzaben les finales, los Heat amosáronse intratables, ganando por un global de 4-1 y con LeBron ganando'l MVP. Los Heat ganaben el segundu aníu de la so hestoria, y xugadores como LeBron o Bosh, el primeru de la so carrera.
 
==== 2012-13: Defendiendo'l títulu ====
Los Heat llegaben como principales candidatos a defender el títulu; amás, llograron a [[Ray Allen]] procedente de [[Boston Celtics]] p'actuar como sestu home. Xugadores como [[Rashard Lewis]] o [[Chris Andersen]] llegaben pa encontiar les debilidaes del equipu. Los Heat demostraron un dominiu intratable a lo llargo de la temporada, llogrando 27 victories consecutives (la tercera mayor racha tres les 33 de los Lakers de la 71-72 y l'actual de Golden State Warriors de 28 que vien de la 14-15 y tola 15-16) y rematando primeros na Conferencia Esti y en tola lliga, con un 66-16 que, coles mesmes, convertir nel récordrécor de franquicia.
 
==== Campeones de la NBA per segunda vegada consecutiva ====
Pocu dempués de perder les finales ante [[San Antonio Spurs]] [[Lebron James]] anunció la so torna a [[Cleveland Cavaliers]] lo que fixo que l'equipu tuviérase que reforzar y facer con xugadores como [[Luol Deng]], [[Josh McRoberts]], [[Danny Granger]] o los prometedores rookies [[Shabazz Napier]] y [[James Ennis]].
 
Poco dempués de la partida de [[Lebron James]] a la so ciudá natal [[Cleveland Cavaliers]] los Heat pudieron llevantase de nuevu dempués de la humillante temporada 2014-15 Que terminen con un récordrécor de 37-45 siendo fuera de Playoffs, Mientres la temporada 15-16 Los heat pudieron reforzase con xugadores bien prometededores pal futuru como lu son [[Hassan Whiteside]] Que los sos numeritos son daqué impresionantes, como la base eslovenu [[Goran Dragic]] y los rookies como [[Justise Winslow]] [[Josh Richardson]] Pudieron reconstruyise pa poder, ser un equipu competitivu de nuevu, hasta que pudieron asitiase nos playoffs nel 3 llugar de la conferencia esti y los 1ros de la división sureste, Asina ganando la so división coles meyores Actuaciones de [[Hassan Whiteside]] y [[Dwyane Wade]] Y yá se pudo ver, qu'el Heat púdose reconstruyir dende la partida de LeBron James.
 
==== 2016-2017: La era post-Dwyane Wade ====
Dar a conocer a primeros d'añu que Chris Bosh fallara una vegada más el so exame médicu, y el Heat yá nun trabayaba nel so reincorporación al deporte. De cuenta que l'equipu quedó en manos de Udonis Haslem, Whiteside y Dragić.
 
Sicasí la primer metá de la temporada foi más que desastrosa, terminó con 11-30, el segundu peor récordrécor de tola lliga. Sicasí l'equipu supo sobreponese a les adversidaes, empezando a ganar, llegando a una racha de 13 partíos consecutivos. Con actuaciones estelares como la de Dion Waiters, James Johnson, Ellington, Dragić y de xacíu Whiteside. De cuenta que l'equipu termino la temporada regular con una marca de 41-41 (.500) llogro que nengún otru equipu na NBA llevara a cabu enxamás.
 
A pesar de los esfuerzos el Heat nun entró a los Playoffs del 2017, pos a pesar de ganar el so postreru partíu, precisaba que los Bulls de Chicago o los Pacers d'Indiana, perdieren esti mesmu. Esto nun asocedió y el Heat, terminó en novenu llugar de la Conferencia Esti.