Diferencies ente revisiones de «Gregoriu Naciancenu»

Ensin cambiu de tamañu ,  hai 1 añu
m
Preferencies llingüístiques
m (Bot: Troquéu automáticu de testu (-monesteriu +monasteriu))
m (Preferencies llingüístiques)
La so obra poética estremar en ''Carmina dogmatica'' (38 poemes), ''carmina moralia'' (40 poemes), sobre sí mesmu (99 poemes), sobre los sos amigos (8 poemes), epitafios (129 poemes) y ''epigrammata'' (94 poemes). Toos nel volume 37 del Migne. Un poema sobre la ''Pasión de Cristu'' ye consideráu apócrifu (cf. ''SC'' vol. 149.), pero dio llugar a discutinios por cuenta de qu'autores como Francesco Trisoglio o André Tuilier sostienen sicasí que sí ye obra del Nacianceno.{{Harvnp|Drobner|1998|p=389}}
 
Xuntu con Basilio fixo una recueya de testos d'Oríxenes llamada la ''[[Filocalia]]''. Amás de la tema de la apocatástasis yá tratáu enantes, otru puntu de contactucontautu del Nacianceno con Oríxenes ye la so valoración positiva del usu de la cultura clásica nel cristianismu. La comparanza usada por esti postreru al mentar que según los xudíos llevaron los ayalgues de los exipcios na so fuxida, asina los cristianos pueden tomar de la cultura greco-llatina lo necesario pal espardimientu del evanxeliu, ye usada tamién por Gregorio Nacianceno nesta obra.<ref>{{ Cita llibru | nome = Giovanni Maria | apellíos = Vian| títulu= Filoloxía y hestoria de los testos cristianos | serie = Bibliotheca divina| editorial = Ediciones cristiandá| allugamientu = Madrid | añu = 2005| isbn = 84-7057-505-8| páxines = 104, 106}}</ref>
 
* ''Fuga y autobiografía''. Trad.: García Jalón, Santiago y Viscanti, Luigi. Editorial Ciudá Nueva (1996). ISBN 84-89651-16-7