Diferencies ente revisiones de «Videoarte»

Ensin cambiu de tamañu ,  hai 1 añu
m
Preferencies llingüístiques
m (correiciones)
m (Preferencies llingüístiques)
 
== Historia ==
Según los últimos datos descubiertos el Españoles, Salvador Dalí y Jose Valdelomar fueron posiblemente xunto a [[Nam June Paik]] y [[Wolf Vostell]] pioneros del videoarte. Dalí foi reclamáu como'l padre del Videoarte en afayándose la proyecciónproyeición de la obra ''Caos y creación'', na que l'artista español asonsaña l'arte de Piet Mondrian y El Bosco, realizada xuntu col artista Philippe Halsman, la obra foi realizada pa ser proxectada n'abril de 1960, na ''Fifth Annual Convention on Visual Communications'', celebrada nel hotel Waldorf de Nueva York. Más tarde na ''Exposition of Music - Electronic Television''<ref>[http://www.medienkunstnetz.de/works/exposition-of-music/images/12/ Nam June Paik, Galerie Parnass, 1963]</ref> na Galería Parnass de [[Wuppertal]] en marzu del [[1963]] Nam June Paik espunxo per primer vegada les sos obres. Wolf Vostell ye consideráu'l ceador de la primera videocinta col títulu ''Sun in your head'' (''Sol na to cabeza'') del añu [[1963]]. En septiembre del [[1963]] presentó Wolf Vostell na Galería Parnass la primer obra qu'incorpora una televisión. Una [[Instalación artística|instalación]] col títulu ''L'Habitación Negra''<ref>[http://www.medienkunstnetz.de/works/deutscher-ausblick/ Wolf Vostell, ''L'Habitación Negra'', 1958]</ref> del añu 1958, de 3 pieces nuna habitación escura con parés pintaes con pintura negra, que güei forma parte de la colección del Muséu Berlinische Galerie en Berlín. Nel mesmu añu Wolf Vostell presentó na [[:en:Smolin Gallery|Smolin Gallery]] de Nueva York la so instalación ''6 TV Dea-coll/age'',<ref>[http://www.medienkunstnetz.de/works/television-decollage ''6 TV-Dea-coll/age'', 1963]</ref> que güei forma parte de la colección del [[Muséu Reina Sofía]]. Nam June Paik llogró en [[1965]] la primer cámara portátil de SONY antes del so comercialización. El [[4 d'ochobre]] de 1965 grabó dende un [[taxi]] les cais de [[Nueva York]] mientres la visita del papa Pablo VI con una finalidá estética pa captar una realidá suxetiva, al marxe de les funciones de grabación de la televisión. Esti fechu esta llargamente aldericáu pos ''Sony'' nun fabricó'l so ''portapack'' hasta [[1967]]. [//en.wikipedia.org/wiki/Portapak] Otra obra conocida de Nam June Paik foi ''Zen for TV'', 1963.
 
Conforme van apaeciendo nuevos formatos, los videoartistas incorporar a les sos obres: la [[infografía]], la paleta gráfica, el [[CD-ROM]], les [[Multimedia|instalaciones multimedia]], etcétera.
 
L'artista francés [[Fred Forest]] tamién utilizó un [[Sony]] [[Portapak]] dende 1967. Estes afirmaciones son, sicasí, de cutiu una disputa porque'l primera [[Sony]] [[Portapak]], la Videorover nun llegó a tar disponible nel mercáu hasta 1967 per primer vegada nos EE.XX. ([[Fred Forest]] nun niega esto, diciendo que la cámara foi brindada a él polos fabricantes) y a [[Andy Warhol]] atribúyese-y una amuesa de videoarte soterrañu poques selmanes antes de la proyecciónproyeición de Paik, pero equí, probablemente facer nuna cubierta de rede pre-portátil.
 
Antes de la introducción d'esta nueva teunoloxía, la producción d'imáxenes d'amor en movimientu namái taba disponible pal consumidor (o l'artista, pa esti casu) al traviés de la película d'ocho o dieciséis milímetros, pero nun apurrió la reproducción instantánea qu'ufierten les teunoloxíes de cinta de vídeu. Arriendes d'ello, munchos artistes atoparon más curiosu'l video que la película, entá ye más cuando la mayor accesibilidá acoplar con teunoloxíes que puedan editar o modificar la imaxe de vídeu.