Diferencies ente revisiones de «Carpelu»

4 bytes desaniciaos ,  hai 2 años
m
Iguo testu: -"angiospermas" +"anxospermas"
m (Iguo testu: -"riegla" +"regla")
m (Iguo testu: -"angiospermas" +"anxospermas")
[[Archivu:ZBalgfrucht-Nieswurz-orientalisch.jpg|thumb|right|Flor de ''[[Helleborus]] orientalis'' dempués de la fecundación y perder los estambres; vese que los carpelos son fueyes zarraes sobre sí mesmes (xinecéu apocárpicu).]]
Los '''carpelos''' son fueyes modificaes que formen la parte reproductiva femenina de la [[flor]] de les plantes [[Magnoliophyta|angiospermasanxospermes]], el conxuntu de tolos carpelos llámase '''xinecéu''', el xinecéu puede tar conformáu por unu o más '''pistilos'''. Pol so calter de fueyes portadores de megásporas (o macrósporas, o espores femenines), les célules por que la so multiplicación formar el [[gametofito]] femenín (el sacu embrional), los carpelos son megasporófilos (o macrosporófilos).
 
El conxuntu de los carpelos d'una flor constitúi'l xinecéu (parte femenina de la planta). Los carpelos pueden apaecer soldaos, formando un únicu pistilu, o permanecer separaos o en grupos, asitiáu cada pistilu nel [[receptáculu]]. Cuando hai un solu pistilu dizse que la flor ye gamocarpelar, y si cada carpelo forma un pistilu, llámase flor dialicarpelar.
Tolos carpelos que formen un pistilu nuna flor sincárpica contribúin por igual a caúna de les parte numberaes.
 
Los carpelos ciérrense sobre sí mesmos, o bien unos con otros, pa formar una o más cuévanos zarraos (ovarios) onde s'atopen los primordios seminales. “[[AngiospermaAnxosperma|Angiospermes]]” quier dicir “de granes zarraes”, y llámase-yos asina pola razón anterior. Constitúin esceición a esta regla les plantes de la familia [[Winteraceae|winteráceas]].
 
Un '''pistilodio''' ye un pistilu rudimentariu estéril que queda nuna flor masculina y que ta arrodiáu polos [[estambre]]s o, nuna flor o neutra, por [[estaminodiu|estaminodios]] tamién maneres.
Puede ser separáu del estigma apical por un '''aníu colector''' qu'actúa como ''cepiyu'' p'abasnar el [[polen]] nel so pasu pol tubu estaminal, por casu na [[tribu (bioloxía)|tribu]] [[Cardueae]] de la [[familia (bioloxía)|familia]] [[Asteraceae]], onde l'estilu ta zarráu nel tubu formáu poles [[antera|anteres]] soldaes de los 5 [[estambre]]s. D'esta manera, el polen concentrar na base de les cañes estigmátiques pa facilitar l'[[autogamia|autofecondación]] nuna mesma flor.
 
L'estilu nes [[angiospermasanxospermes]] pue ser sólidu o buecu. Nes plantes con estilu buecu'l texíu de tresmisión (por onde crecen los tubos polínicos pa efectuar la fecundación) ta constituyíu por una capa de celulas epidérmiques bastante estremaes qu'arrodien una canal bueca (la denomada canal estilar). Los tubos polínicos crecen dende l'estigma escontra l'ovariu a lo llargo de la superficie d'esa canal, de normal al traviés d'una fina capa de [[mucílago]]. Nes plantes que tienen estilos sólidos, sicasí, les célules epidérmiques tópense íntimamente fundíes y nun dexen nengún espaciu ente sigo. Los tubos polínicos, nesti casu, crecen ente les célules del texíu de tresmisión (como nel casu de ''[[Petunia]]'',<ref name="Sassen ">{{cita publicación
|autor =Sassen M. M. A |coautor=
 
|fechaacceso= 25 d'abril de 2008
}}</ref>
Dende'l puntu de vista de la distribución de dambos tipos d'estilos ente les distintes families de angiospermasanxospermes, los estilos sólidos considérense típicos de les [[Eudicotyledoneae|eudicotiledóneas]] y son raros nes [[Liliopsida|monocotiledónees]].<ref name="Eames ">{{cita publicación
|autor =Eames A. J.
|coautor=