Diferencies ente revisiones de «Leísmo»

1 byte amestáu ,  hai 1 añu
m
Preferencies llingüístiques
m (Preferencies llingüístiques)
La posición oficial de l'Academia varió coles dómines; mientres el [[sieglu XVIII]] l'enclín a la unificación de los casos yera dominante, y de fechu en [[1796]] la Real Academia dictaminó que'l pronome átonu tendría d'usase pal acusativu masculín con esclusión de ''lo''. Nun sería hasta [[1854]] cuando la doctrina revertiríase; atendiendo a una propuesta de [[Vicente Salvá]], reintroducióse la distinción ente'l ''lo'' usáu pal acusativu y el ''-y'' [[caso dativu|dativu]]. Nuna primer instancia reconocióse a cencielles la llexitimidá de la distinción ente pronomes y depués prescribiéndola explícitamente. Pa fines de sieglu, el dictame de 1796 invirtiérase por completu, y l'usu de ''-y'' consideróse incorrectu, anque cola salvedá d'aceptar el leísmo pal pronome masculín singular, diciendo que {{cita|...nunca o perrrara vegada convendría'l «-y» acusativu a pronome de cosa.}}
 
El criteriu pa les perrrares vegaes se explicitó pocu y mal. Posiblemente por causa de ello, la decisión académica alterió pasu ente pasu l'usu escritu nes rexones non distinguidoras, que por fuerzafuercia fueron afaciéndose a les normes de la RAE (Real Academia Española).
 
=== Leísmo aparente ===