Abrir el menú principal

Cambios

m
Preferencies llingüístiques
En [[1929]], [[Persia]], gobernada pola [[dinastía Pahlaví]], reconoció la esistencia d'Iraq, sicasí, les fronteres ente dambos países nun fueron establecíes hasta [[1937]], cuando los británicos llograron convencer a los gobiernos de dambos países a roblar un tratáu, delimitando la frontera persa-iraquín. El ríu [[Shatt al-Arab]] quedó estremáu ente dambes naciones, lo que significaba que'l cobru del pasaxe tenía d'estremase ente Persia ya Iraq. Amás, navíos de dambes naciones podíen salear ensin restricciones pel ríu.
 
En [[1933]], [[Rashid Ali]], un nacionalista, foi convidáu a formar un gobiernu pol rei Faysal I. La so llegada al poder coincidió con una rebelión de la minoría [[Ilesia Ortodoxa Siriana|siria cristiana]] en Mosul, que foi reprimida pola fuerzafuercia (vease [[Masacre de Simele]]).<ref name="Britta">[http://www.britannica.com/eb/article-22903/Iraq#315959.hook Iraq Independence, 1932–39.] ''Encyclopædia Britannica Online''. Consultáu'l 2/01/2008.</ref> El casu foi lleváu a la Lliga de Naciones y les divisiones ente les fuercesfuercies polítiques iraquines acentuáronse. Pa empiorar la situación, la mala salú de Faysal I facer viaxar a [[Suiza]] pa recibir tratamientu, pero ellí morrió en septiembre de 1933.
 
Cola muerte de Faysal I, el so fíu mayor, [[Gazi I d'Iraq|Gazi I]] xube al tronu. De magar, hasta [[1941]], distintes facciones polítiques d'Iraq facer col cargu del Primer Ministru per mediu de distintos métodos non constitucionales.<ref name="Britta"/> Mientres toos estos años, Nuri as-Said, oficial iraquín pro-británicu, xuega un papel importante.<ref>[https://web.archive.org/web/20080110213327/http://www.thehistorychannel.co.uk/site/encyclopedia/article_show/Iraq/m0019794.html?from=hotlink Iraq.] ''The History Channel''. Consultáu'l 2/1/2007.</ref> Gazi non simpatizaba col ex-Primer Ministru as-Said, qu'anque nun taba nel cargu dende [[1932]], nun perdiera poder al ser sofitáu pol Reinu Xuníu. Gazi intentó erradicar la influencia británica nel so Reinu dando más responsabilidaes a los militares nacionalistes y a sofitar al [[panarabismu]], ya inclusive llamar a los [[Kuwait|kuwaitíes]] a remontase contra los sos gobernantes ya integrase a Iraq.
Al españar la [[Segunda Guerra Mundial]], Iraq asume la posición de non-batallosa. Tou esto camuda en [[1940]], col regresu al poder de Rashid Ali de manera constitucional y cola [[batalla de Francia|gana de Francia n'Europa]]. Los países árabes ven con bonos güeyos les victories alemanes, interpretándoles como signu de debilidá de les potencies imperialistes: Reinu Xuníu y Francia. Rashid Ali ye primíu pa dexar l'entamu de les negociaciones con axentes alemanes, que'l so oxetivu va ser la eliminación de la influencia británica n'Iraq de manera definitiva.<ref name="Britta"/> El plan sale mal y el Rexente destitúi a Rashid Ali.
 
N'abril de 1941, Rashid Ali torna al poder gracies al sofitu del exércitu, esta vegada'l gobiernu iraquín negar a dexar la llegada de nueves tropes britániques al país. En respuesta a esto, los [[Guerra Anglu-Iraquín|británicos invaden Iraq]] ente abril y mayu de 1941, nomando Primer Ministru a Nuri as-Said. L'exércitu iraquín ye ganáu en menos d'un mes, y los nacionalistes árabes fuxen del país. Les fuercesfuercies estranxeres ocupen Iraq hasta'l final de la II Guerra Mundial.
 
Nuri as-Said arrenunciu en [[1947]] y foi asocedíu por [[Sayyid Salih Jabr]]. Jabr axusta un nuevu tratáu anglu-iraquín en [[1948]], y anque llogra esaniciar les bases aérees britániques nel país, los cambeos al tratáu nun son abondos pal pueblu. Dempués d'una serie de protestes violentes na cai, Jabr arrenunciu, y los políticos conservadores, representaos por Nuri as-Said, tornen al poder.<ref name="Britta"/>
En [[1958]], Exiptu y Siria formaron la [[República Árabe Xunida]], un intentu de crear una federación árabe. Intentáu neutralizar la influencia Exipcia na rexón, los reis hachemíes proclamaron la [[Federación Árabe d'Iraq y Xordania]], siendo nomáu Nuri as-Said Primer Ministru de la Federación. Esta oposición de la monarquía al primer estáu panárabe causó mayor descontentu nel pueblu.
 
En xunetu de [[1958]], fuercesfuercies iraquines fueron unviaes a [[Xordania]] pa fortalecer la presencia árabe na zona contra [[Israel]] mientres la [[Crisis del Líbanu de 1958]]. El [[14 de xunetu]], cuando les fuercesfuercies comandadas por [[Abdul Karim Qasim]] y [[Abdul-Salam Arif]] pasaben por [[Bagdag]] escontra Xordania, tomaron la ciudá y derrocaron la monarquía. La mayor parte de la familia real, incluyendo al rei y el tegente, fueron acribillaos mientres escapaben del palaciu.
 
Nuri as-Said, figura clave mientres la esistencia del Reinu d'Iraq, foi prindáu pocu dempués y fusiláu.