Abrir el menú principal

Cambios

m
{{AP|Hestoria del idioma francés}}
=== Anicios ===
[[Archivu:langues_de_la_France1.gif|right|thumbnail|250px|Idiomes de Francia.]]
El territoriu de lo que güei ye Francia empezó a ser pobláu polos [[galos]] alredor del [[sieglu VII e.C.]], los cuales falaben idiomes [[celta|celtes]] que nun tener escritura. Escontra'l suroeste, los [[Aquitania|aquitanos]] falaben probablemente una llingua precursora del [[idioma vascu|vascu]], pero desconocíen la escritura. Na zona de '''Massilia''' (l'actual [[Marsella]]) los habitantes de les colonies [[Antigua Grecia|griegues]] falaben y escribíen nesti idioma, pero nun lo espublizaron más allá de les sos colonies.Toos esos idiomes y otros falaos na antigua [[Galia]] de xuru fueron sumiendo cola colonización [[Antigua Roma|romana]] y la progresiva implantación del [[llatín]]. Col cayente del [[Imperiu romanu]], una serie de pueblos d'aniciu [[germánico]] llegaron a la Galia romana. Ente ellos, dos estableciéronse de manera más consolidada: los [[pueblu francu|francos]] nel norte y los [[visigodos]] nel sur, col [[ríu Loira]] como frontera. A pesar de que dambos pueblos falaben les sos propies llingües, puestu adoptaron al [[llatín]] faláu pola población. Sicasí, l'idioma faláu polos francos ta nel aniciu del [[idioma neerlandés|neerlandés]] que ye un idioma germánico faláu anguaño nes sos distintes variedaes nos [[Países Baxos]], onde se-y denomina holandés, en parte de [[Bélxica]] y nel norte de [[Francia]]. Mientres muncho tiempu, l'idioma faláu nel norte de Galia (en realidá yá Francia) ye un llatín más o menos evolucionáu, con grandes influyencies, fundamentalmente [[fonética|fonétiques]] del idioma germánico faláu polos francos. Al sur, la evolución ye distinta, polo qu'adulces se van estremando dos llingües con una frontera qu'en principiu se marcará nel [[ríu Loira|Loira]], anque a lo llargo de la hestoria va dir moviéndose cada vez más escontra'l sur, debíu al emburrie políticu d'una Francia que'l so centru políticu taba en [[París]], una y bones a partir de la [[Revolución francesa]] la llingua francesa pasó a ser un elementu identificador y igualador de tolos franceses. La ''[[Llingües de oïl|langue d'oïl]]'' (''oïl'' evolucionó en ''oui'') falábase na zona norte y el ''[[Idioma occitano|langue d'oc]]'' nel sur. La llinia de dixebra diba del [[Macizu Central]] a la desaguada del [[Loira]] en [[Nantes]].
 
1879

ediciones