Diferencies ente revisiones de «Arthur Conan Doyle»

m
Iguo testu: -"a'l" -"a los"
m (Bot: Troquéu automáticu de testu (-L.l +Ḷḷ))
m (Iguo testu: -"a'l" -"a los")
En 1885 contraxo matrimoniu con Louise Hawkins, más conocida como ''Touie'', cola que tuvo dos fíos: Mary Louise ([[1889]]-[[1906]]) y Alleyne Kingsley ([[1892]]-[[1918]]). Louise morrió de [[tuberculosis]] el [[4 de xunetu]] de [[1906]], tres la estancia de la familia en [[Suiza]] por que la madre repunxérase. Un añu más tarde, dempués de 20 años d'amor platónico con una muyer llamada Jean Leckie, Arthur y ella casáronse y tuvieron tres fíos más: Jean Ḷḷena Annette, Denis Percy Stewart ([[1909]]-[[1955]]) y Adrian Malcolm. La so segunda muyer morrería años dempués qu'él, el [[27 de xunu]] de [[1940]].
 
En [[1891]] camudar a [[Londres]] pa exercer d'[[Oftalmoloxía|oftalmólogu]]. Na so biografía esclarió que nengún paciente entró na so clínica. Poro, esto diolu más tiempu pa escribir, bien n'especial aventures del personaxe que lu fadría inmortal, [[Sherlock Holmes]], pero que Conan Doyle enxamás apreció. Tanto ye asina que en payares d'esi añu escribió-y a'l los so madre que quería "matar a Sherlock Holmes, yá que taba gastando la so mente", a lo que la so madre respondió: "la xente nun lo va a tomar de bona manera". Finalmente, cumpliría'l los so deséu na historia titulada "El problema final". Asocedió, sicasí, que'l públicu británicu tomóse bien mal la muerte del detective, tantu qu'anubrió a Doyle con cartes que diben de les súpliques a les amenaces pasando polos insultos y nes que se pidía que resucitara a Holmes. Tres diez años d'aguantase, Doyle venció y na historia titulada "La casa vacida" faía remanecer a Holmes (antes yá publicara con enorme ésitu la so famosa novela "El sabuesu de los Baskerville", tamién protagonizada por Holmes, pero curiárase enforma de fechala enantes de la supuesta "muerte" del detective).
 
En 1900 escribió'l so llibru más llargu, ''La guerra de los Bóers''. Esi mesmu añu presentóse como candidatu pa la [[Unión Lliberal]]; a pesar de que yera un candidatu bien respetáu, nun foi escoyíu. Tres la [[Guerra de los Bóers]] escribió un artículu, ''La guerra nel sur d'África: causes y desenvolvimientu'', xustificando la participación del [[Reinu Xuníu]], que foi llargamente traducíu. Na so opinión, foi esto lo que provocó que lu nomaren [[caballeru de la Orde del Imperiu Británicu]] en 1902, otorgándo-y el tratamientu de [[Sir]].