Abrir el menú principal

Cambios

Ensin cambiu de tamañu ,  hai 7 meses
m
Bot: Troquéu automáticu de testu (-Augusto +Augustu)
Na década ente'l matrimoniu y la so muerte, Eudoxia dio a lluz a cinco fíos supervivientes. Una fonte contemporanea conocida como ''Pseudo-Martiriu'' tamién fala de dos fíos que nacieron muertos. Créese que l'escritor yera Cosme, quien defendía a [[Juan Crisóstomo]], y atribuyó dambos acontecimientos al castigu polos dos esilios de Juan. Zósimo señala que se rumoreó llargamente qu'el so fíu Teodosio yera'l fíu que tuvo con un cortesanu. Créese que'l relatu de la so vida fechu por Zósimo ye, polo xeneral, contraria a Eudoxia, y la so exactitú ye dudosa.<ref name="roman-emperors.org"/>
 
Considérase qu'ella y [[Gainas]], el nuevu ''magister militum'', intervinieron na privación de tolos cargos y posterior execución de [[Eutropio]] nel añu 399. Sicasí, la estensión y la naturaleza de la so implicación son revesoses. Sicasí, paez qu'amontó la so influencia personal tres la so destitución. El 9 de xineru del añu 400, Eudoxia recibió oficialmente'l títulu d'[[AugustoAugustu|Augusta]]. Tamién pudo a partir d'entós llevar el [[paludamento]] púrpura, representando'l rangu imperial y foi representada nes [[Moneda na Antigua Roma|monedes romanes]]. Tamién circularon imáxenes oficiales d'ella nun estilu similar al d'un AugustoAugustu masculín. El so cuñáu Honorio más tarde quexaríase a Arcadio de qu'estes monedes llegaben a la so propia corte.<ref name="roman-emperors.org"/>
 
La estensión de la so influencia n'asuntos cortesanos y d'Estáu foi oxetu de bancia ente el historiadores. [[Filostorgio]] considera qu'ella yera más intelixente qu'el so home, pero diz que sufría d'una arrogancia bárbara”. Zósimo considera que yera terca pero a la fin manipoliar los [[eunucu|eunucos]] de la corte y les muyeres que la arrodiaben. Unes fontes consideren que se sobreestima la so influencia nes fontes primaries<ref>Wolf Liebeschuetz: ''Barbarians and Bishops: Army, Church, and State in the Age of Arcadius and Chrysostom'', 1990</ref> ente que según otres, ella apoderó'l gobiernu ente'l [[400]] y la so muerte nel [[404]].<ref>''The Cambridge Ancient History XIII. The Llate Empire A.D. 337-425'', 1998</ref><ref name="roman-emperors.org"/>
El so papel nos asuntos eclesiásticos de la dómina ta abondo bien documentada. Convertir en defensora de la facción cristiana que defendía los [[símbolu niceno]] y según [[Sócrates de Constantinopla]] financió les procesiones anti-[[arrianismu|arrianu]] de Constantinopla. Tamién presidió les celebraciones públiques a la llegada de nueves [[reliquies cristianes|reliquia]]s de [[Mártir|mártires cristianos]] a la ciudá y xuníase a [[estáu de conciencia|vixilia]]s nocherniegues sobre los restos. Frecuentemente fálase d'ella como actuando sola en temes relixoses y apaecer sola en públicu. Arcadio permanecía notablemente ausente d'acontecimientos públicos.<ref name="roman-emperors.org"/>
 
Una interpretación ye que Eudoxia adoptara'l papel de patrona de la Ilesia qu'antes perteneció a los AugustosAugustus, de [[Constantino I (emperador)|Constantino I]] d'equí p'arriba.<ref name="roman-emperors.org"/> El so papel llevar al conflictu con [[Juan Crisóstomo]], el [[patriarca de Constantinopla]]. La so oposición inicial pudieron ser les sos protestes sobre la cayida del poder y l'execución de Eutropio.
 
Mientres la so dómina como arzobispu, Juan firmemente refugó celebrar luxosos alcuentros sociales, lo que-y fixo popular ente la xente del pueblu, pero impopular ente los ciudadanos ricos y el cleru. Les sos reformes del cleru tamién yeren impopulares con estos grupos. Dixo a los predicadores visitantes que tornaren a les ilesies nes que se suponía que taben sirviendo, ensin nengún pagu polos gastos.<ref>David H. Farmer, ''The Oxford Dictionary of the Saints,'' 2.ª ed. (Nueva York:[[Oxford University Press]], 1987) p.232.</ref>
255 699

ediciones