Diferencies ente revisiones de «Badea de Hudson»

m
iguo plurales
m (Preferencies llingüístiques)
m (iguo plurales)
Les especies de peces más abondosos son el [[salvelino|salvelino ''(salvelinus alpinus)'' o trucha ártica]], el capelán ''(mallotus villosus)'', el bacaláu polar ''([[boreogadus saida]])'' y el bacaláu de Groenlandia ''([[gadus ogac]])''. Cerca de 20.000 [[delphinapterus leucas|belugas]] ''(Delphinapterus leucas)'' o ballenes blanques, pasen el branu a lo llargo de la mariña oeste de la badea; los grupos del estuariu del ríu Nelson son probablemente los más importante del mundu.
 
El L'[[Ursus maritimus|osu polar]] ye otru importante habitante de la badea. Cerca de la ciudá de Churchill, estos osos pasen la temporada braniza [[envernía|envernando]], al contrariu qu'otros osos, y pariendo a los sos pequeños. Los vertideros son un llugar de cita na seronda nel momentu de la vuelta escontra la badea, hasta que'l xelu sía bastante sólidu pa soportalos. Traten asina d'atopar un pocu d'alimentu dempués de 6 meses d'ayuno antes de poder cazar la so presa favorita: la [[foca]]. Esto causa problemes nes relaciones humanu-osu.
 
Les [[marisma|marismes]] de la badea de Hudson son frecuentaes por delles de les poblaciones más importantes d'aves acuátiques. En particular añeren ellí les famoses [[Branta canadensis|barnaclas canadienses]] ''(branta canadensis)'' y una de les poblaciones más importantes del mundu de [[Ferre pelegrín|ferres pelegrinos]].
[[Luke Fox]] zarpó'l 28 d'abril de Londres y el 5 de mayu dexó Deptford, dos díes depués de la salida de James de Bristol. Dempués de sobrevivir a un calvariu por causa de los xelos, llegó al estrechu de Hudson el 22 de xunu y entamó una reconocencia en sentíu contrariu a les aguyes del reló de les costes de la badea de Hudson. Empezó siguiendo la mariña meridional d'islla Southampton, depués baxó a lo llargo de la mariña occidental de badea hasta Port Nelson. Más al sur, atopóse los díes 29 al 31 d'agostu con Thomas James: Fox siguió saleando escontra l'este y el norte, y James escontra l'este y el sur, enfusándose en bahía James. Fox siguió la so esploración al norte, siendo'l primera navegante n'enfusase finalmente en cuenca Foxe y percorrer la mariña occidental de [[islla Baffin]], hasta que se vio obligáu a tornar pola mor del xelu, a 66° 47' N, volviendo a Inglaterra'l 31 d'ochobre. Tuvo más reconocencia'l viaxe de James probablemente porque la so narración del viaxe taba meyor escrita —''L'estrañu y peligrosu viaxe del Capitán Thomas James'' («The Strange and Dangerous Voyage of Captaine Thomas James»), publicáu en 1633 al so regresu— anque los llogros de Fox tamién fueron destacaos: foi'l primeru en circunnavegar la badea de Hudson, n'investigar la zona de la canal de Foxe y tamién tornó ensin haber perdíu nin un solu home de la so tripulación.
 
La badea de Hudson ta históricamente acomuñada cola llucha francu-inglesa per América del Norte nos sieglos [[Sieglu XVII|XVII]] y [[Sieglu XVIII|XVIII]], pos daba accesu a los vastos territorios de comerciu de pieles nos que cada país quería consiguir la exclusividad. ElLos franceses, establecíos nel valle del San Llorienzo ([[Nueva Francia]]), unviaron de cutiu espediciones pa desallugar los puestos de tratáu de pieles qu'el Ingleses alzaren ellí so la proteición de la [[Compañía de la Badea de Hudson]]. ElLos ingleses fixeron lo mesmo colos puestos franceses. La situación nun se solucionó hasta dempués de la cesión d'esti territoriu a la [[Gran Bretaña]] en [[1713]] polos [[Trataos de Utrecht]].
== Ver tamién ==
* [[Henry Hudson]]